سلام
در فرض احراز اینکه مسیر مورد اختلاف، راه عبور اختصاصی یا حق ارتفاق مستقر پدر بوده، کاشت درخت توسط عمو که موجب انسداد یا اخلال در انتفاع از مسیر شده، میتواند مصداق ممانعت از حق و مزاحمت تلقی گردد.
پدر میتواند حسب مورد، دعوای رفع ممانعت از حق، رفع مزاحمت و اعاده وضع به سابق را مطرح نماید و سبق استفاده از مسیر را اثبات کند.
اما صرف ادعای تعلق مسیر به پدر کافی نیست و حدود و منشا حق عبور باید از طریق سند، نقشه، سابقه تصرف، شهادت و کارشناسی احراز شود.
از سوی دیگر، کندن درختان متعلق به عمو بدون مجوز قانونی، فی‌نفسه میتواند موجب مسئولیت مدنی و مطالبه قیمت یا خسارت اشجار شود و در صورت تحقق شرایط، تبعات کیفری نیز قابل بررسی است.
بنابراین، مسدودشدن مسیر مجوز خودیاری نامحدود و تخریب اموال دیگری نیست؛ اقدام قانونی باید از طریق مرجع قضایی انجام شود.
چنانچه زمین‌ها در نتیجه تقسیم، حدود و مجرای عبور مشخصی پیدا کرده باشند، مفاد تقسیم‌نامه و نقشه ثبتی در تعیین حق طرفین اهمیت اساسی دارد.
اگر تقسیم به‌صورت رسمی انجام نشده، ابتدا باید حدود سهم و مسیر عبور با کارشناسی ثبتی و نقشه‌برداری روشن شود.
در صورت استمرار ممانعت، امکان درخواست دستور موقت برای رفع مانع حسب شرایط پرونده نیز قابل بررسی است.
در خصوص عمو نیز در صورت اثبات ورود خسارت به درختان، مطالبه قیمت یا خسارت وارده برای وی قابل طرح خواهد بود.
بنابراین، موضع حقوقی صحیح این است که حق عبور پدر از مسیر قانونی تثبیت و رفع مانع مطالبه شود، اما از هرگونه اقدام خودسرانه نسبت به اموال عمو نیز اجتناب گردد.
