عبارت «نقداً و فی‌المجلس تسلیم شد» در سند رهنی به‌منزلهٔ قبض دین است؟

صرف تنظیم عقد رهن مستفاد بدهی از قبل بوده است چون عقد رهن عقد تبعی هست

در عقد رهن، و موضوع ماده ۷۷۱ ق.م، در موضوع شما تسهیلات اخذ شده ملاک نیست/ مالی است که به عنوان وثیقه در رهن گذاشته شده است که عموما ملک منظور نظر است/ عبارت فی المجلس تسلیم شد ناظر بر قبض مال مرهونه که ملک است توسط بانک می باشد.

باسلام
درج عبارت «نقدا و فی‌المجلس تسلیم شد» در سند رسمی، اماره‌ای بر قبض مال‌الرهن و پذیرش دین از سوی راهن است و تا زمان اثبات خلاف، معتبر محسوب می‌شود. صرف ادعای عدم دریافت وجه برای بطلان عقد رهن کافی نیست و باید با ادله معتبر اثبات شود. همچنین اسناد پرداختی و قراردادهای مرتبط می‌توانند مؤید تحقق دین باشند. بنابراین اصل بر صحت سند رسمی است و بطلان عقد رهن تنها با اثبات فقدان دین یا عدم تحقق شرایط اساسی عقد امکان‌پذیر خواهد بود.

با سلام
عبارت «نقدا و فی‌المجلس تسلیم شد» در سند رسمی، اقرار راهن به دریافت دین محسوب می‌شود و برای اثبات اصل دین قرینه مهمی است؛ اما اگر واقعا وجه پرداخت نشده باشد، طرف مقابل می‌تواند خلاف آن را با دلیل اثبات کند.
قبوض اقساطی بعدی نیز قرینه مؤثر بر پذیرش و اجرای دین است. برای رهن قبل از پرداخت تسهیلات، راهکار مطمئن‌تر این است که تعهد به پرداخت/تسهیلات و رهن در یک سند تنظیم و پرداخت بعدا طبق قرارداد انجام شود؛ نه اینکه دریافت وجه پرداخت‌نشده صوری اقرار شود.

باید توجه داشته باشید که عبارت «نقدا و فی‌المجلس تسلیم شد» در سند رسمی، به معنای این است که شما رسما اقرار کرده‌اید پول را دریافت کرده‌اید. این جمله در قانون بسیار قدرتمند است و اگر بعدا ادعا کنید پول را نگرفته‌اید، اثبات خلاف آن بسیار سخت و دشوار خواهد بود.

درج عبارت «نقدا و فی‌المجلس تسلیم شد» در سند رهنی به‌تنهایی اقرار راهن به قبول دین نیست و نمی‌تواند مبنای صحت رهن شود، چون وجود سبب دین شرط است. بانک‌ها برای حل این مشکل، به ماده ۶۹۷ قانون مدنی و ایجاد سبب دین (مانند موافقت با تخصیص تسهیلات) استناد می‌کنند.

عبارت «نقدا و فی‌المجلس تسلیم شد» در سند رسمی رهن، اقرار راهن به قبول دین و تسلیم مال‌الرهانه است و ادعای بعدی عدم دریافت وجه معمولا مسموع نیست؛ قبض اقساطی نیز دلیل مضاعف بر قبول دین است و بانک‌ها معمولا ابتدا سند رهن را تنظیم و سپس تسهیلات را واریز می‌کنند.