لطفاً اتصال اینترنت خود را بررسی کنید.
شما میتوانید درخواست ارزیابی حقوقی خود را بطور مستقیم برای ارسال کنید و در کوتاهترین زمان ممکن از ایشان پاسخ بگیرید.
سلام خسته نباشید. چند روز پیش بخاطر تذکر برای بدحجابی بهش تذکر دادم و کمی بحثمون شد و فقط در حد گفتگو بود و امروز وقتی از سرکار اومدم خونه دیدم گوشیش خاموشش و خونه نیستن و بعد از کلی دلواپسی و تلفن به آشناهای نزدیک فهمیدم با پدرش هماهنگ کرده و وقتی من نبودم با پسرم ۳.۵ سالم رفتن به شهرشون و تا شب جوابم ندادن و بعدش زنگ زد گفت دیگه نمیخام بات زندگی کنم و از وابستگی عاطفی من پسرم و خودش استفاده کرده و تحدید به شکایت کردن و طلاق میکنه. باید چکار کنم.؟ ممنون
.....در مرحله اول سعی در گفتگو کنید و با ارامش بیشتر موضوع را حل کنید
چنانچه گفتگو تاثیری نداشت دادخواست الزام به تمیکن بدین البته بهتره قبلش اظهارنامه بدین
سلام وقت بخیر
در مرحله اول سعی در گفتگو کنید و با ارامش بیشتر موضوع را حل کنید
چنانچه گفتگو تاثیری نداشت دادخواست الزام به تمیکن بدین البته بهتره قبلش اظهارنامه بدین
بهترین راه مصالحه است ولیکن میتوانید ایشان را الزام به تمکین نمایید .
سلام ایشان برای طلاق باید دلیل محکمی داشته باشد ( اثبات یکی از شروط ضمن عقد) اگر از باب عسر و حرج بخواهند برای طلاق اقدام کنند باید کراهت و عسر و حرج خود را با دلیل ثابت کنند. در ابتدا برای وی اظهارنامه ای جهت بازگشت و تمکین ارسال کنید اگر توجهی نکردند دادخواست الزام به تمکین مطرح کنید. در این مدت هم بهتر است مبلغی بابت نفقه به حساب وی پرداخت کنید . تا بابت نفقه محکوم نشوید برای ملاقات فرزند هم می توانید دستور موقت جهت ملاقات بگیرید.
سلام وقت بخیر دادخواست الزام به تمکین بدید و صرف جر وبحث نمیتواند دلیلی بر عسر و حرج باشد مگر اینکه دلیل قانونی دیگری داشته باشند و با عدم تمکین ایشان نفقه به ایشان تعلق نمیگیرد
سلام
موضوع اول ان است که ابتدا باید به رفتار خود مراجعه نمایید و شاید نحوه تذکر دادن شما صحیح نبوده
موضوع دوم از راه مصالحه و دلجویی وارد شوید و به ایشان اثبات کنید تذکر شما از روی حساسیت و علاقه شما بوده و والا میتوانستید بی توجه باشید
از طریق بزرگان فامیل درصدد جلب رضایت و برگشت باشید
دادخواست الزام به تمکین بدهید
اگر همسرتان وکالت در طلاق نداشته باشند صرفا با اثبات عسر و حرج می توانند تقاضای طلاق کنند. و اگر منشا اختلاف دعوای کلامی در حد تذکر بدون توهین و تحدید و فحاشی بوده باشد یقینا از مصادیق عسر و حرج نیست.
