مسئولیت شهرداری در قبال خسارت ناشی از سگ‌های ولگرد بر اساس تسبیب

با سلام
با توجه به اینکه خطر سگ‌های ولگرد قبلا به شهرداری اعلام شده و اقدامی انجام نشده، امکان استناد به مسئولیت شهرداری از باب تسبیب وجود دارد؛ اما مسئولیت قطعی، نیازمند احراز رابطه سببیت و تقصیر است.
از طرف دیگر، چون حادثه داخل محیط خوابگاه رخ داده، در صورت وجود تکلیف دانشگاه به تامین ایمنی و نگهداری مناسب محیط، مسئولیت دانشگاه نیز قابل بررسی است. سهم مسئولیت هر یک نیز با توجه به میزان تاثیر رفتار یا ترک فعل آنها و نظر کارشناسی تعیین می‌شود؛ صرف محصور بودن خوابگاه، مسئولیت شهرداری را خودکار منتفی نمی‌کند.

با توجه مکاتبات صورت گرفته اطلاع شهرداری حادثه مذکور قابل پیگیری می‌باشد

باسلام کاربر گرامی
وقتی شهرداری با وجود مکاتبه رسمی دانشگاه از انجام این وظیفه خودداری کرده، رابطه سببیت میان ترک فعل شهرداری و حادثه قابل اثبات است.

سلام شما به طرفیت شهرداری ودانشگاه شکایت مطرح کنید ،دادرس با ارجاع امر به کارشناس میزان قصور را تعیین می کند

جمع آوری سگ های ولگرد از وظایف شهرداری می باشد و چنانچه رابطه سببیت میان ترک فعل شهرداری و حادثه اثبات شود شهرداری مسئول شناخته خواهد شد. با این حال، چون صدمه مستقیما ناشی از سقوط خود شما بوده نه مستقیم ناشی از گاز گرفتن سگ، دادگاه ممکن است بخشی از مسئولیت را به استناد رفتار زیان‌دیده بین طرفین تقسیم کند.

درود بر شما
هرکدام از نهاد های نام برده می توانند مقصر شناخته شوند و تعیین درصد آن با مقام قضایی یا کارشناس است.
موضوع مهم تر اثبات رابطه سببیت آسیب های وارده ناشی از حمله سگ های ولگرد می باشد.

بر اساس بند ۱۵ ماده ۵۵ قانون شهرداری، شهرداری وظیفه جمع‌آوری حیوانات ولگرد را دارد و در صورت اثبات تقصیر در کوتاهی، به عنوان سبب‌ساز حمله مسئول است. محیط خوابگاه اگرچه تحت نظارت دانشگاه است، اما مسئولیت اصلی کنترل سگهای ولگرد بر عهده شهرداری بوده و عدم اقدام او میتواند موجب مسئولیت شود. با این حال، برای اثبات مسئولیت شهرداری، باید تقصیر و رابطه سببیت آن با حادثه در دادگاه احراز گردد و در این صورت تقسیم مسئولیت میان شهرداری و دانشگاه نیز محتمل است.

سلام
شما شکایت خود را هم علیه شهرداری و هم دانشگاه مطرح کنید و احتمالا موضوع به کارشناسی ارجاع خواهد شد و از باب تسبیب کارشناس محترم سهم هریک را مشخص خواهد کرد .

بله؛ با اوصافی که گفتید، مسئولیت شهرداری قابل استناد است و پرونده شما از نظر تسبیب، وضعیت نسبتا مناسبی دارد؛ اما مسئولیت شهرداری خودکار نیست و باید رابطه سببیت و قصور اثبات شود.
بند ۱۵ ماده ۵۵، جمع‌آوری حیوانات بلاصاحب و مضر را از وظایف شهرداری دانسته و نظریه مشورتی اداره حقوقی قوه قضاییه نیز صراحتا گفته اگر شهرداری با وجود امکان و اطلاع، در این وظیفه قصور کند و سگ ولگرد موجب مصدومیت شود، می‌تواند مسئول دیه و خسارت باشد

با عنایت به مکاتبات صورت گرفته و ماده ۵۵ قانون شهرداری، ترک فعل و عدم انجام تکلیف قانونی توسط شهرداری قابل اثبات و محکومیت را دارا می باشد
در مورد دانشگاه نکته ای که وجود دارد این است دانشگاه با مکاتبه بخشی از تکلیف قانونی خود را انجام داده است اما آیا اقدامات دیگری نیز می توانسته انجام دهد که اهمال و قصور کرده است می بایست مصداقی مورد بررسی دقیق قرار بگیرد
در کل پیشنهاد می شود جهت مطالبه خسارات وارده هم شهرداری و هم دانشگاه را در طرف دعوا قرار دهید

شهرداری و دانشگاه هردو مسئول خسارات وارده براساس میزان تاثیرهستند .

سلام، بر اساس بند ۱۵ از ماده ۵۵ قانون شهرداری، ترک فعل شهرداری در جمع‌آوری سگ‌های ولگرد با وجود مکاتبه دانشگاه، در صورت احراز رابطه سببیت با حادثه (نظیر فرار متعارف از حمله)، موجب مسئولیت مدنی شهرداری شده و با توجه به نقش احتمالی دانشگاه در عدم ایمن‌سازی، امکان تقسیم مسئولیت میان شهرداری و دانشگاه در دادگاه قابل طرح است.
موفق باشید

با سلام مشاوره تخصصی پیشنهاد میگردد چون مربوط به روابط بین ادارات و حوزه وظایف انهاست

سلام
با توجه به توضیحات شما ، شهرداری به میزان‌تقصیر مسئولیت خواهد شد ابتدا باید موضوع توسط کارشناس رسمی دادگستری به صورت دقیق بررسی گردد تا شخص مقصر و میزان تقصیر مشخص گردد و هر شخص مقصر به نسبت میزان تقصیر مسئولیت پرداخت دیه را خواهد داشت
شما می بایست شکایت خود را به صورت صحیح ثبت نمایید

امکان مسئول دانستن شهرداری از باب تسبیب وجود دارد، اما صرف وقوع حادثه و وجود سگ‌های ولگرد برای محکومیت شهرداری کافی نیست. باید رابطه سببیت میان ترک اقدام شهرداری و حادثه اثبات شود؛ در این پرونده، مکاتبه قبلی دانشگاه با شهرداری درباره وجود سگ‌های ولگرد می‌تواند قرینه مهمی باشد، چون نشان می‌دهد شهرداری از وضعیت خطرناک مطلع بوده و با وجود آن اقدامی نکرده است. همچنین برای مطالبه خسارت، این نکته که سگ‌ها مستقیما فرد را گاز نگرفته‌اند مانع مسئولیت نیست؛ اگر فرار از حمله مستقیم و متعارفا قابل پیش‌بینی موجب سقوط و آسیب شده باشد، می‌توان رابطه سببیت را مطرح کرد.

اما مسئولیت دانشگاه نیز بسته به شرایط قابل بررسی است؛ خصوصا اگر حادثه در محدوده محصور خوابگاه و تحت مدیریت دانشگاه رخ داده و دانشگاه وظیفه‌ای در تامین ایمنی محیط داشته و با وجود اطلاع از خطر، اقدام مؤثری نکرده باشد. در چنین حالتی ممکن است موضوع از مصادیق تعدد اسباب باشد و دادگاه بر اساس میزان تاثیر هر سبب، مسئولیت را تعیین کند؛ بنابراین نمی‌توان از ابتدا گفت تمام خسارت بر عهده شهرداری یا تماما مشترک است. بهترین اقدام، جمع‌آوری مکاتبات دانشگاه و شهرداری، گزارش حادثه، فیلم دوربین‌ها، مدارک پزشکی و شهادت شهود و سپس طرح دعوا با تمرکز بر اثبات علم قبلی شهرداری و دانشگاه و رابطه سببیت است.

براساس قانون شهرداری مسئول پرداخت خسارت و دیه آسیب وارده است. منتها بار اثبات واقعه مبنی بر اینکه آسیب به سبب حمله سگ وارد شده است، بر عهده شماست.

بر اساس بند ۱۵ ماده ی ۵۵ قانون شهرداریها، جمعآوری حیوانات بلاصاحب و مزاحم در شهرها از وظایف شهرداری است این تکلیف به صراحت در قوانین و آرای قضایی متعدد مورد اشاره قرار گرفته است از طرف دیگر دانشگاه با مکاتبه با شهرداری وظیفه ی خود را در قبال حفظ ایمنی دانشجویان انجام داده است به نظر نمیرسد که نقصی از سوی دانشگاه در این ماجرا وجود داشته باشد مگر اینکه ثابت شود که آنها در هماهنگی با شهرداری برای جمعآوری حیوانات قصور کرده اند از سوی دیگر با توجه به اینکه سگها شما را گاز نگرفته اند و حادثه به دلیل تعقیب شدن و زمین خوردن اتفاق افتاده است احتمال اینکه شما مقصر شناخته شوید بسیار پایین است قانون مسئولیت را بر عهده ی شهرداری میداند

شهرداری وظیفه جمع آوری حیوانات ولگرد را دارد محوطه خوابگاه نیز مشمول همین قاعده است و شهرداری وظیفه جمع اوری دارد و میتوان از باب تسبیب شهرداری را مسئول دانست

درود برای طرح دعوا بهتر است شهرداری و دانشگاه طرف قرار گیرند و با ارجاع پرونده به کارشناسی میزان تقصیر هریک محرز خواهد شد

با سلام
بله، شهرداری با توجه به بند ۱۵ ماده ۵۵ قانون شهرداری که جمع‌آوری حیوانات بلاصاحب را از وظایف قانونی آن می‌داند، در برابر اهمال در انجام این وظیفه مسئول است. مکاتبات قبلی دانشگاه با شهرداری، «عنصر تقصیر» و آگاهی شهرداری از خطر را تقویت کرده و مسئولیت مدنی آن‌ها را قطعی‌تر می‌کند. در این پرونده، بحث «تسبیب» مطرح است؛ یعنی شهرداری با کوتاهی در جمع‌آوری، زمینه‌ساز حادثه شده است. مسئولیت به صورت کامل متوجه شهرداری است، مگر آنکه اثبات شود دانشگاه در «ایمن‌سازی محیط» (مانند خرابی حفاظ‌ها یا درهای خوابگاه که باعث ورود سگ‌ها شده) کوتاهی کرده که در آن صورت ممکن است بخشی از مسئولیت (بر اساس نظریه کارشناسی) متوجه دانشگاه شود. شما می‌توانید با استناد به نظریه وحدت ملاک در مواد ۵۲۶ و ۵۲۸ قانون مجازات اسلامی و مسئولیت مدنی ناشی از ترک فعل، علیه شهرداری دادخواست مطالبه خسارت بدهید؛ دادگاه در این موارد معمولا با ارجاع به کارشناسی رسمی دادگستری، میزان قصور و مسئولیت شهرداری و احیانا دانشگاه را تعیین می‌کند و بعید است مسئولیت به خود شما منتسب شود مگر در شرایطی که ثابت شود اقدام شما (فرار کردن) به طور کامل غیرمتعارف و غیرضروری بوده است که با توجه به حمله سگ‌ها، این فرضیه ضعیف است.

بله، شهرداری به دلیل ترک فعل (عدم اجرای قانون) از باب تسبیب مسئول است و دانشگاه نیز به دلیل مسئولیت نگهداری از محیط خوابگاه (تقصیر در حفظ ایمنی) هم‌مسئول است؛ اما شما باید اثبات کنید که هیچ تقصیری در فرار نداشته‌اید و دعوا را علیه هر دو به صورت تضامنی مطرح کنید تا دادگاه تشخیص دهد.

سلام، شهرداری به دلیل کوتاهی در انجام وظیفه مقرر در قانون (عدم مهار سگ‌های ولگرد) در اینجا مرتکب تسبیب در ایجاد خطر شده و مسئولیت مدنی دارد. اما از آنجا که حادثه در محیط محصور خوابگاه رخ داده، دانشگاه نیز به عنوان متولی حفظ امنیت محیط تحت نظارت خود، مسئولیت دارد. با توجه به اینکه حادثه ناشی از تداخل وظایف دو نهاد است، معمولا مسئولیت به صورت تسبیبی بین شهرداری و دانشگاه تقسیم می‌شود و شما می‌توانید علیه هر دو یا هر دو با هم شکایت کنید تا نسبت به جبران خسارات وارد شده اقدام نمایند.

شهرداری به استناد بند ۱۵ ماده ۵۵ قانون شهرداری‌ها مکلف به جمع‌آوری حیوانات بلاصاحب است و قصور در انجام این وظیفه، «تقصیر» محسوب می‌شود. در این پرونده، شهرداری به دلیل عدم اقدام علیرغم مکاتبات قبلی، از باب «تسبیب» (ماده ۵۲۶ قانون مجازات اسلامی) مسئول جبران خسارات است. با توجه به محیط خوابگاهی، دانشگاه نیز به دلیل عدم تامین امنیت محیط، دارای مسئولیت تضامنی است، مگر اینکه ثابت کند نظارت کافی داشته است. قصور یا تقصیر شما (فرار کردن) اگر در حد متعارف برای دفع خطر باشد، از مسئولیت آنان نمی‌کاهد.

سلام کاربر گرامی این موضوع جهت تعیین تکلیف به کارشناس ارجاع می شود

درود.وقتی دانشگاه به عنوان یک نهاد عمومی به شهرداری مکاتبه کرده است، «اخطار قانونی» یا «اطلاع‌رسانی رسمی» صورت گرفته است. عدم اقدام شهرداری پس از این مکاتبه، مصداق بارز «تقصیر در انجام وظیفه» است. طبق ماده ۵۲۶ قانون مجازات اسلامی، هرگاه دو یا چند عامل در وقوع جنایت دخیل باشند، مسئولیت به نسبت تقصیر تقسیم می‌شود. در اینجا، سگ‌ها عامل مستقیم «ترساندن» و شهرداری با «ترک فعل» (عدم جمع‌آوری) عامل غیرمستقیم ایجاد خطر بوده‌اند. شهرداری به دلیل کوتاهی در وظیفه قانونی خود، قطعا بخشی از مسئولیت مدنی (پرداخت دیه و خسارات) را بر عهده دارد.دانشگاه به عنوان متولی خوابگاه، «مسئولیت حفاظت از محیط تحت تملک» را دارد.

دانشگاه صرفا با مکاتبه با شهرداری سلب مسئولیت نمی‌شود. وقتی محیط، «محصور» (خوابگاه) است، امنیت دانشجویان در آن محیط بر عهده دانشگاه است. اگر دانشگاه می‌توانسته با اقدامات فیزیکی (مثل ایمن‌سازی حصارها یا به کارگیری نگهبان برای دور کردن سگ‌ها) از ورود آن‌ها جلوگیری کند اما کوتاهی کرده، دانشگاه نیز شریک در تقصیر است.قاضی بر اساس محتویات پرونده، درصد تقصیر را بین شهرداری و دانشگاه تقسیم می‌کند.
شهرداری به دلیل «عدم انجام وظیفه قانونی در جمع‌آوری» مسئول بخش عمده‌ای از دیه خواهد بود.
دانشگاه به دلیل «عدم تامین امنیت محیط محصور» مسئول بخش دیگری از دیه خواهد بود

طبق قوانین جاری ایران، شهرداری در قبال خسارت ناشی از سگ‌های ولگرد، در صورت احراز قصور می‌تواند مسئول باشد؛ اما مسئولیت آن مطلق و خودکار نیست.
به موجب بند ۱۵ ماده ۵۵ قانون شهرداری، جمع‌آوری حیوانات بلاصاحب و دفع حیوانات مریض، مضر و ولگرد از وظایف شهرداری است.
مطابق نظریه مشورتی اداره حقوقی قوه قضاییه شماره ۷/۹۷/۳۳۷۴، اگر ثابت شود شهرداری با وجود امکانات، در انجام این وظیفه قصور یا خودداری کرده و این قصور با آسیب واردشده رابطه سببیت داشته باشد، امکان مطالبه دیه و خسارات از شهرداری وجود دارد؛ تشخیص نهایی با مرجع قضایی است.
بنابراین صرف اینکه حادثه توسط سگ ولگرد رخ داده، به‌تنهایی برای محکومیت شهرداری کافی نیست؛ باید وجود سگ‌های ولگرد، اطلاع یا امکان اطلاع شهرداری، کوتاهی در جمع‌آوری/کنترل و رابطه آن با حادثه قابل اثبات باشد

با توجه به اینکه شهرداری طبق بند ۱۵ ماده ۵۵ قانون شهرداری تکلیف به جمع‌آوری حیوانات ولگرد دارد، و قبلا نیز از وجود مشکل مطلع شده بوده، در صورت اثبات قصور و رابطه سببیت، مسئولیت شهرداری قابل طرح است. نظریه مشورتی اداره حقوقی نیز همین موضوع را تایید کرده است. 

اینکه سگ‌ها گاز نگرفته‌اند مانع مطالبه دیه نیست؛ اگر ثابت شود حمله و ترس از سگ‌ها علت مستقیم فرار و سقوط و جراحت بوده، ماده ۴۹۹ و قواعد تسبیب قابل استناد است. 

اما چون حادثه داخل محیط محصور خوابگاه رخ داده، مسئولیت دانشگاه نیز در صورت اثبات تکلیف آن به تامین ایمنی و اطلاع از حضور سگ‌ها قابل بررسی است؛ ماده ۵۲۶ امکان تقسیم مسئولیت میان چند سبب را پیش‌بینی کرده است. 

بنابراین بهترین اقدام، طرح مطالبه دیه و خسارات علیه شهرداری و حسب مورد دانشگاه و ارائه مکاتبات قبلی دانشگاه با شهرداری، گزارش حادثه، مدارک پزشکی و شهادت شهود است؛ تعیین اینکه کدام‌یک و به چه میزان مسئول‌اند، با دادگاه و بر اساس رابطه سببیت خواهد بود.

سلام پیرو سوال شما، در فرضی که حمله سگ‌ها ناشی از رهاشدگی و عدم جمع‌آوری سگ‌های بلاصاحب بوده و قبلا نیز دانشگاه موضوع را رسما به شهرداری اعلام کرده باشد، امکان استناد به مسئولیت شهرداری از باب تسبیب وجود دارد؛ بند ۱۵ ماده ۵۵ قانون شهرداری، رفع خطر از حیوانات مضر و سرگردان را در زمره وظایف شهرداری قرار داده و مکاتبات قبلی دانشگاه می‌تواند برای اثبات اطلاع و تقصیر شهرداری بسیار مؤثر باشد. با این حال، چون حادثه داخل محیط محصور خوابگاه رخ داده، مسئولیت دانشگاه نیز قابل بررسی است؛ اگر ثابت شود دانشگاه با وجود اطلاع از وجود سگ‌ها، اقدامات متعارف ایمنی و جلوگیری از ورود آنها به محوطه را انجام نداده، می‌توان مسئولیت آن را نیز مطرح کرد. از طرف دیگر، اینکه شما هنگام فرار زمین خورده‌اید و مستقیما گازگرفتگی رخ نداده، مانع مطالبه خسارت نیست، مشروط به اینکه رابطه سببیت بین حمله سگ‌ها و سقوط و صدمات شما با پزشکی قانونی و سایر ادله اثبات شود. تقسیم مسئولیت بین شهرداری و دانشگاه نیز در صورت احراز تقصیر هر دو، بر اساس میزان تاثیر هر عامل در ایجاد خسارت تعیین می‌شود و صرفا به دلیل حضور شما در محل، مسئولیت خودکار و مساوی برای شما ایجاد نمی‌شود.

با توجه به بند ۱۵ ماده ۵۵ قانون شهرداری و تکلیف صریح شهرداری به جمع‌آوری حیوانات بلاصاحب و ولگرد، همراه با مکاتبات قبلی دانشگاه، مسئولیت شهرداری از باب تسبیب قابل استناد است؛ اما چون حادثه داخل محیط محصور خوابگاه رخ داده، اگر دانشگاه نیز با وجود اطلاع از خطر، وظیفه حفاظتی و امکان جلوگیری از ورود حیوانات را داشته باشد، امکان مسئولیت آن نیز وجود دارد و در صورت اثبات تقصیر چند عامل، میزان مسئولیت با توجه به نقش هرکدام تعیین می‌شود، نه اینکه صرفا به دلیل فرار شما مسئولیت صرفا به شما منتقل شود.

باسلام
بله، امکان استناد به تسبیب و مطالبه خسارت وجود دارد، اما مسئولیت شهرداری خودکار نیست و باید رابطه سببیت و تقصیر احراز شود.
بند ۱۵ ماده ۵۵ قانون شهرداری، رفع خطر از حیوانات موذی و ولگرد را در زمره وظایف شهرداری قرار داده است.
اینکه دانشگاه قبلا کتبا جمع‌آوری سگ‌ها را از شهرداری خواسته، برای اثبات اطلاع شهرداری و احتمال تقصیر آن، دلیل مهمی است.
گازگرفتگی شرط مسئولیت نیست؛ اگر ثابت شود حمله سگ‌ها مستقیما موجب فرار، سقوط و جراحت شده، خسارت می‌تواند قابل مطالبه باشد.اگر خوابگاه محصور و تحت کنترل دانشگاه بوده و دانشگاه از وجود سگ‌ها اطلاع داشته و اقدامات ایمنی لازم را انجام نداده باشد، مسئولیت دانشگاه نیز بسته به میزان تقصیر و رابطه سببیت قابل بررسی است.
سهم تقصیر شما فقط در صورتی مطرح می‌شود که رفتار شما نیز طبق نظر مرجع رسیدگی، در ایجاد یا تشدید خسارت مؤثر شناخته شود؛ فرار از حمله حیوان وحشی یا ولگرد لزوما تقصیر محسوب نمی‌شود.

شهرداری به دلیل ترک فعل و عدم انجام وظیفه قانونی با وجود مکاتبه قبلی از باب تسبیب مسئول است دانشگاه نیز به دلیل محصور بودن خوابگاه و مسئولیت تامین امنیت محیط برای دانشجویان احتمالا مقصر شناخته میشود و کارشناس دادگستری درصد تقصیر را بین شهرداری و دانشگاه تقسیم میکند شما به دلیل واکنش طبیعی ترس و فرار مقصر نیستید برای گرفتن دیه باید شکایت کیفری ثبت کنید تا دادگاه و کارشناس سهم دقیق هر ارگان را مشخص کنند

بادرود
هم منابع طبیعی وهم شهرداری هردو مسئول هستند