شرایط پذیرش شاهد در دعوای ضرب و جرح و اعتبار شهادت غایبان از صحنه

افرادی که در صحنه حضور نداشتن نمی توانند به عنوان شاهد معرفی و شهادت دهند (شاهدباید در صحنه حضور داشته و تمام جزئیات حادثه را مشاهده کرده باشد )خیر کودکان نمی توانند شهادت دهند امکان دارد اظهاراتش آن به عنوان اماره مورد استناد قرار گیرد

دختر ۱۳ ساله از نظر قانون ایران بالغ محسوب میشود و میتواند شاهد شرعی باشد اگر سایر شرایط قانونی شهادت را داشته باشد پسران ۵ و ۷ ساله بالغ نیستند و شهادت شرعی محسوب نمیشوند اما اظهاراتشان میتواند به عنوان قرینه و اماره مورد توجه دادگاه قرار گیرد کسانی که هنگام درگیری حضور نداشتند شاهد مستقیم محسوب نمیشوند و اظهاراتشان درباره اصل درگیری اعتبار شهادت ندارد

درود
خیر کسانی که هنگام درگیری حضور نداشته‌اند، شاهد مستقیم محسوب نمی‌شوند و اظهاراتشان صرفا ممکن است به‌عنوان مطلع یا قرینه بررسی شود.
طبق ماده ۱۷۷ قانون مجازات اسلامی، شاهد شرعی باید از جمله بالغ و عاقل باشد بنابراین پسران ۵ و ۷ ساله شهادت شرعی نمی‌دهند. دختر ۱۳ساله نیز باید از نظر بلوغ و سایر شرایط قانونی بررسی شود. اظهارات کودکان می‌تواند در حد قرینه مورد توجه قرار گیرد

اگر پدر و بستگان همسرتان هنگام درگیری حضور نداشته‌اند، نمی‌توانند درباره اصل درگیری و اینکه چه کسی ابتدا حمله کرده یا شما چگونه دفاع کرده‌اید، شهادت مستقیم بدهند. اظهارات آنها صرفا درباره مطالبی که شخصا دیده یا شنیده‌اند قابل بررسی است و شنیده‌هایشان از همسرتان، شهادت محسوب نمی‌شود.

سلام، تنها شهود حاضر عینی در محل درگیری، شاهد مستقیم محسوب شده و اظهارات غایبان یا شنیده‌ها فاقد اعتبار شهادت است؛ کودکان نابالغ (به جز دختر ۱۳ ساله که بالغ شرعی است) شرایط شهادت ندارند اما اظهاراتشان به عنوان اماره قابل ارزیابی است و در دفاع مشروع، اثبات شروع حمله توسط طرف مقابل بر عهده شماست. موفق باشید

خیر؛ کسانی که در زمان وقوع درگیری حضور نداشته‌اند، نمی‌توانند درباره خود ضرب و جرح به عنوان شاهد مستقیم شهادت بدهند؛ اظهارات آنها اگر صرفا بر اساس شنیده‌ها باشد، «شهادت بر امر حسی» محسوب نمی‌شود. طبق ماده ۱۸۳ قانون مجازات اسلامی، شهادت باید بر مبنای قطع و یقین و امور حسی باشد. البته ممکن است اظهارات آنها درباره امور دیگری که شخصا مشاهده کرده‌اند، به عنوان قرینه مورد توجه قرار گیرد.

در مورد فرزندان نیز صرف کم‌سن بودن باعث نمی‌شود اظهاراتشان اصلا شنیده نشود؛ اما شاهد شرعی باید بالغ باشد و شرایط ماده ۱۷۷ را داشته باشد. بنابراین کودکان ۵ و ۷ ساله شاهد شرعی محسوب نمی‌شوند، ولی اظهاراتشان می‌تواند در صورت استماع، در حد اماره قضایی و برای ایجاد علم قاضی مورد ارزیابی قرار گیرد. درباره فرزند ۱۳ ساله نیز باید وضعیت بلوغ و سایر شرایط قانونی در زمان ادای شهادت بررسی شود.

شهادت باید براساس امور حسی باشد و شاهد باید موضوع شهادت را دیده و شنیده باشد. بنابراین کسانی که در صحنه حاضر نبوده اند ، شهادتشان قابل پذیرش نخواهد بود.
فرزندان صغیر به عنوان شاهد شرعی نمی توانند شهادت دهند. اما اظهاراتشان به عنوان اماره در کنار ادله دیگر می تواند سبب علم قاضی بر وقوع جرم و نحوه ارتکاب آن باشد.

با سلام

افراد غیر حاضر در صحنه جرم نمی‌توانند شاهد باشند. شاهد بایستی به سن بلوغ رسیده باشد. لذا شهادت دختر ۱۳ ساله منع قانونی ندارد.

کسانی که هنگام درگیری حضور نداشته اند شهادتشان پذیرفته نیست و صرفا به عنوان مطلع میتوانند حاضر شوند
شهادت دختر ۱۳ساله نیز به همین ترتیب است و باید شرایط شهادت شرعی را داشته باشد

سلام از نظر حقوقی خیر معتبر نیست باید اثبات گردد و جرح شوند شهود نقطه زنی تلفنشان را بخواهید ..فرزند غیر بالغ شاهد به معنای قانونی نیست اما می‌تواند اماره و نشانه برای قاضی باشد در کل اعتبار شهادت و اظهارات بستگی به قاضی دارد

اول اینکه اظهارات کسانی که در صحنه نبودند نه تنها نزد مقامات رسمی اعتبار ندارد بلکه میتواند عواقب کیفری برای ایشان به دنبال داشته باشد دیگر اینکه قانون شرایطی را برای شفود برشمرده است کسانی که دارای این شرایط نیستند اظهاراتشان ممکن است مستند علم قاضی قرار گیرد

بله، شهادت غیرحاضرین قابل قبول نیست، مگر این که شاهدین در دادگاه ادعای علم وجدانی (اطلاع از طریق غیرمستقیم) کنند، و فرزندان خردسال شما (زیر ۱۸ سال) شهادتشان در دادگاه کیفری مسموع نیست و قابل استناد نمی‌باشد، مگر این که به عنوان "شاهد تحقیق" توسط قاضی مورد اظهارنظر قرار گیرند.

با سلام شهادت درصورت عدم حضور و کذب قابل شکایت کیفری است و مجازات دارد ولی شهادت اطفال برای حصول علم قاضی ممکن است شنیده شود ولی ۳ابل استناد نیست

سلام، شهادت کسانی که در صحنه حضور نداشته‌اند فاقد ارزش اثباتی است و تنها به عنوان شنیده‌ها پذیرفته می‌شود. همچنین فرزندان خردسال صلاحیت شهادت ندارند و برای شهادت باید سن به بلوغ رسیده باشد.

سلام کاربر گرامی صحبت های فرزندان به عنوان مطلع استماع خواهدشد

مطابق ماده ۱۷۷ قانون مجازات اسلامی، شاهد باید وقوع جرم را با حواس خود درک کرده باشد، لذا شهادت افراد غایب از صحنه فاقد اعتبار قانونی است. همچنین شهادت اطفال به دلیل عدم بلوغ شرعی، دلیل شرعی محسوب نمی‌شود اما می‌تواند به‌عنوان «اماره قضایی» جهت کمک به علم قاضی لحاظ گردد. در مقام دفاع، شما می‌توانید با استناد به ماده ۱۵۶ قانون مجازات اسلامی، موضوع «دفاع مشروع» را جهت اثبات عدم سوءنیت و تبرئه از اتهام ضرب و جرح مطرح نمایید.

شهادت کسانی که صحنه را ندیده‌اند از نظر قانونی فاقد اعتبار شرعی و قضایی است و قاضی می‌تواند آن را نپذیرد.
فرزندان خردسال به دلیل عدم بلوغ و احتمال تاثیرپذیری، معمولا به عنوان شاهد در دادگاه پذیرفته نمی‌شوند، اما قاضی می‌تواند برای کشف حقیقت از آن‌ها به عنوان مطلع تحقیق کند.
برای اثبات دفاع مشروع، باید علاوه بر دفاع، موضوع تناسب را نیز اثبات کنید؛ لذا پیشنهاد می‌شود حتما از یک وکیل برای دفاع در برابر اتهام ضرب و جرح کمک بگیرید.

کسانی که در زمان درگیری حضور نداشته‌اند، شاهد مستقیم محسوب نمی‌شوند و نمی‌توانند درباره وقوع ضرب‌وجرح بر اساس شنیده‌ها شهادت شرعی بدهند؛ شهادت باید مبتنی بر مشاهده یا ادراک حسی مستقیم باشد. 

فرزندان ۷ و ۵ ساله نیز به دلیل نداشتن شرط بلوغ، شاهد شرعی محسوب نمی‌شوند؛ اما اظهارات آنان قابل استماع است و دادگاه می‌تواند ارزش آن را به‌عنوان قرینه و اماره قضایی ارزیابی کند. دختر ۱۳ساله نیز بسته به احراز بلوغ و سایر شرایط قانونی، ممکن است واجد شرایط شهادت شرعی باشد. 

بنابراین اگر پدر یا بستگان همسرتان صحنه را ندیده‌اند، می‌توانید در دفاع خود صریحا به عدم حضور آنان در زمان حادثه و غیرمستقیم بودن اطلاعاتشان اعتراض کنید.

سلام پیرو سوال شما، افرادی که در زمان درگیری حضور نداشته‌اند، نمی‌توانند درباره خود وقوع ضرب‌وجرح به‌عنوان شاهد مستقیم شهادت دهند؛ زیرا طبق ماده ۱۸۳ قانون مجازات اسلامی، شهادت باید مبتنی بر قطع و یقین و امور حسی باشد، بنابراین اظهارات پدر و بستگان همسرتان درباره چیزی که ندیده‌اند، حداکثر می‌تواند در حد قرینه یا اطلاعات جانبی بررسی شود. درباره فرزندان نیز سن به‌تنهایی مانع استماع اظهارات نیست؛ اما برای «شهادت شرعی» شاهد باید بالغ باشد (ماده ۱۷۷) و اظهارات طفل غیر بالغ، در صورت استماع، می‌تواند صرفا در حد اماره قضایی مورد ارزیابی قاضی قرار گیرد؛ ماده ۱۷۹ نیز وضعیت خاصی را برای طفل ممیز پیش‌بینی کرده که هنگام تحمل شهادت نابالغ بوده ولی هنگام ادای شهادت بالغ شده است. بنابراین فرزندان ۱۳، ۷ و ۵ ساله شما اصولا نصاب شهادت شرعی را تکمیل نمی‌کنند، ولی قاضی می‌تواند در صورت صلاحدید اظهارات آنان را بشنود و در ارزیابی ادله لحاظ کند.

شهادت افرادی که در صحنه نبودهاند، فاقد اعتبار است و دادگاه به آنها ترتیب اثر نمیدهد. شهادت فرزندان ۷ و ۵ ساله به دلیل عدم رشد و تمییز و نیز ۱۳ ساله در صورت احراز رشد و تمییز، ممکن است پذیرفته شود، اما ارزش آن کمتر از شهادت بزرگسالان است. در دفاع، بر دفاع مشروع و عدم حضور شهود غیرواقعی تاکید کرده و از دادگاه درخواست تحقیق از فرزندان با حضور روانشناس را مطرح کنید. هرگونه شهادت مغایر با واقعیت، قابل تعقیق به عنوان شهادت دروغ است.

افرادی که در زمان وقوع درگیری حضور نداشته‌اند نمی‌توانند درباره خود واقعه به‌عنوان شاهد حسی شهادت دهند و صرف شنیده‌ها شهادت مستقیم محسوب نمی‌شود، هرچند اظهارات آنان ممکن است به‌عنوان قرینه بررسی شود؛ درباره فرزندان نیز شرایط شاهد شرعی باید طبق قانون احراز شود و کودکانی که شرایط قانونی شهادت را ندارند، اظهاراتشان الزاما شهادت شرعی نیست ولی دادگاه می‌تواند اطلاعات آنان را در قالب قرائن و تحقیقات مورد توجه قرار دهد.

باسلام
بستگان همسر که در زمان حادثه حضور نداشته‌اند: نمی‌توانند درباره اصل درگیری و نحوه وقوع آن، شهادت مستقیم بدهند؛ ولی ممکن است به عنوان مطلع درباره امور مشاهده‌شده یا شنیده‌شده تحقیق شوند.
فرزند ۵ و ۷ ساله: شاهد شرعی محسوب نمی‌شوند، اما اظهاراتشان می‌تواند برای اطلاع و در حد اماره قضایی مورد توجه قرار گیرد.
دختر ۱۳ ساله: وضعیت او به‌خصوص از جهت بلوغ و شرایط قانونی شاهد باید توسط قاضی بررسی شود.
فرزند بودن شاهد: به‌تنهایی مانع پذیرش اظهارات نیست.
در پرونده شما، اگر واقعا دفاع در برابر حمله همسر مطرح است، بهتر است دفاع را روی همین موضوع و قرائن عینی آن متمرکز کنید، نه صرفا روی رد کردن شاهدان طرف مقابل.

شهادت فرزندان استماع می‌شود و تصمیم نهایی با دادرس میباشد که اطمینان پیدا کند از وقوع نزاع

شهادت افرادی که در صحنه نبودند باطل است و پذیرفته نمیشود درباره فرزندان شرط شهادت رسیدن به بلوغ شرعی است دختر سیزده ساله شما بالغ محسوب شده و شهادتش قبول است اما دو پسر خردسال نمیتوانند شاهد رسمی باشند و قاضی فقط برای اطلاع بیشتر و کشف حقیقت حرفهایشان را میشنود حتما در دادگاه دفاع مشروع خود را مطرح کنید

بادرود
باید در دادگاه اثبات عدم حضور شهود نمایید درمورد بچه ها صرفا از باب اطلاع پرسشش می شود