شرایط مطالبه خسارت تأخیر در تخلیه ملک و میزان اعتبار پیامک و اظهارنامه

اگر مستاجر ادعا کرده که ودیعه را نگرفته پس حق دارد تا زمان دریافت ودیعه در ملک بماند و در این صورت موجر نمی‌تواند جریمه روزانه تخلیه را از او بگیرد چون مستاجر از حق قانونی خود استفاده کرده است اما اگر ثابت شود که موجر در همان روز ودیعه را پرداخت کرده یا آماده تحویل بوده و مستاجر فقط برای ماندن در ملک بهانه آورده آن وقت موجر می‌تواند جریمه روزانه را مطالبه کند در مورد پیامک‌ها هم قاضی می‌تواند به آن‌ها استناد کند چون پیامک نشان می‌دهد که مستاجر از آمادگی موجر برای تحویل ودیعه باخبر بوده است

بله، موجر می‌تواند جریمه تأخیر را مطالبه کند، زیرا تخلیه ملک منوط به تحویل ودیعه نیست و اظهارنامه مستأجر مانع از تخلیه نبوده است؛ پیامک‌ها نیز به‌عنوان دلیل ابلاغ تخلیه قابل استناد هستند.

خیر نمیتواند چون تخلیه ملک توسط مستاجر منوط به دریافت ودیعه است.

باسلام و احترام
بله، موجر اصولاً می‌تواند وجه‌التزام روزانه را مطالبه کند؛ اما باید ثابت کند عدم تخلیه ناشی از تخلف مستأجر بوده است.
طبق ماده ۴ قانون روابط موجر و مستأجر، موجر باید ودیعه را مسترد یا به دایره اجرا تودیع کند.
اگر موجر واقعاً آمادگی پرداخت ودیعه را داشته و مستأجر بدون دلیل از تخلیه خودداری کرده باشد، مطالبه وجه‌التزام موضوع ماده ۲۳۰ قانون مدنی قابل دفاع است.
پیامک‌ها طبق مواد ۱۲ و ۱۳ قانون تجارت الکترونیکی قابلیت استناد قضایی دارند، ولی اصالت و محتوای آن‌ها باید احراز شود.
حضور شهود نیز می‌تواند مؤید آمادگی موجر برای پرداخت باشد.

بله، موجر در صورت اثبات آمادگی برای استرداد ودیعه و امتناع مستأجر از تخلیه، می‌تواند وجه التزام قراردادی را مطالبه کند؛ اما اگر عدم تخلیه ناشی از استرداد نکردن ودیعه از سوی موجر باشد، مطالبه خسارت تأخیر در تخلیه پذیرفته نمی‌شود. پیامک‌ها نیز در کنار شهادت شهود و سایر قرائن، به‌عنوان دلیل الکترونیکی قابل استناد و ارزیابی قضایی هستند. بنابراین، ملاک اصلی اثبات این است که چه کسی مانع اجرای تعهد طرف مقابل شده است.

بله، در صورتی که موجر آمادگی واقعی خود را برای استرداد ودیعه اثبات کند و عدم تخلیه ناشی از امتناع مستأجر باشد، مطالبه وجه التزام روزانه موضوع قرارداد قابل طرح است. پیامک‌ها به استناد ماده ۱۲ قانون تجارت الکترونیکی و مقررات ادله اثبات دعوا می‌توانند به‌عنوان دلیل مورد استناد قرار گیرند؛ البته ارزش اثباتی آن‌ها با توجه به محتوای پیام‌ها و سایر قرائن تعیین می‌شود. بهتر است آمادگی پرداخت ودیعه و دعوت مستأجر به تخلیه نیز با مدارک قابل استناد اثبات شود.