اگر جلسه صرفا انضباطی سازمانی است، حق سکوت به معنای ماده ۱۹۷ آیین دادرسی کیفری الزاما عینا بر آن حاکم نیست؛ مقررات اختصاصی سازمان مهم است. در هیات‌های رسیدگی به تخلفات اداری، پس از ابلاغ اتهام باید فرصت دفاع کتبی داده شود و کارمند می‌تواند مدارک دفاعی خود را ارائه کند. 
برای حفظ موقعیت دفاعی، بهتر است نه سکوت مطلق کنید و نه وارد توضیحات مبسوط و اقرارگونه شوید. می‌توانید بگویید: «آماده همکاری و ارائه دفاع هستم، اما ابتدا تقاضا دارم عنوان دقیق اتهام، مستندات و مدارک پرونده به بنده اعلام و فرصت قانونی برای دفاع کتبی داده شود. توضیحات فعلی صرفا در حدود دفاع از خودم است و اظهاراتی خارج از موضوع اتهام ندارم.»
اگر وعده «تخفیف در مجازات در مقابل توضیح یا اقرار» دادند، به وعده شفاهی تکیه نکنید و اقرار نکنید. می‌توانید پاسخ دهید: «در حال حاضر ترجیح می‌دهم پس از مطالعه مستندات و با حفظ کلیه حقوق دفاعی، دفاعیاتم را به‌صورت کتبی ارائه کنم.»
اگر موضوع هم‌زمان جنبه کیفری هم پیدا کرده باشد، وضعیت متفاوت است؛ متهم در تحقیقات کیفری حق سکوت دارد و این حق باید در صورت‌جلسه درج شود. همچنین اظهارات باید بدون تغییر یا تحریف ثبت و پیش از امضا برای متهم قرائت شود. 
در نهایت، هیچ صورت‌جلسه‌ای را بدون مطالعه دقیق امضا نکنید و اگر عبارتی برخلاف گفته شما درج شده، اصلاح آن را بخواهید و در صورت عدم اصلاح، از امضای آن خودداری یا اعتراض خود را صریحا در صورت‌جلسه درج کنید.
