با سلام و احترام؛
مطابق ماده ۲۱ قانون کار، استعفای کارگر یکی از طرق خاتمه قرارداد کار است. البته طبق تبصره این ماده، کارگر باید استعفای خود را کتبی اعلام کند و اصولاً یک ماه پس از اعلام استعفا به کار ادامه دهد. همچنین تا ۱۵ روز امکان انصراف کتبی از استعفا وجود دارد.
از طرف دیگر، مطابق ماده ۲۵ قانون کار، در قراردادهای کار با مدت موقت، هیچیک از طرفین اصولاً حق فسخ یکجانبه قرارداد را ندارند. بنابراین با توجه به اینکه از قرارداد شما هشت ماه باقی مانده، ترک کار بدون رعایت تشریفات قانونی میتواند موجب ایجاد اختلاف حقوقی با کارفرما شود.
صرف اینکه سفته بابت ضمانت حسن انجام کار به کارفرما داده شده، به این معنا نیست که کارفرما در هر شرایطی حق وصول آن را دارد.
اگر کارفرما مدعی ورود خسارت یا نقض تعهدات قراردادی از سوی شما باشد، باید مبنای قانونی و قراردادی مطالبه خود و حسب مورد ورود خسارت را اثبات کند.
بنابراین، صرف استعفا یا ترک کار، بهتنهایی موجب مالکیت کارفرما بر مبلغ سفته نمیشود؛ هرچند ممکن است کارفرما برای مطالبه وجه سفته اقدام قضایی انجام دهد و شما نیز حق دفاع و اثبات ضمانتی بودن آن را خواهید داشت.
وضوع
مهمتر، شرایط محیط کار شماست.
با توجه به اینکه از حلالهای شیمیایی استفاده میکنید و این مواد برای شما مشکل جسمی ایجاد کردهاند، موضوع صرفاً یک اختلاف قراردادی نیست.
مطابق مواد ۸۵ و ۹۱ قانون کار، کارفرما مکلف به رعایت ضوابط ایمنی و بهداشت محیط کار و تأمین تجهیزات حفاظتی مناسب است. همچنین مطابق ماده ۹۵ قانون کار، مسئولیت اجرای مقررات حفاظت فنی و بهداشت کار بر عهده کارفرماست.
پیشنهاد میکنم پیش از ترک کار، موضوع را بهصورت کتبی به کارفرما اعلام کنید، مدارک پزشکی مربوط به عوارض ناشی از مواجهه با مواد شیمیایی را تهیه کنید و در صورت عدم رفع مشکل، موضوع را از طریق اداره تعاون، کار و رفاه اجتماعی و بازرسی کار پیگیری کنید.