آیا اعاده دادرسی از رای شعبه دوم هنگام تعارض آرای شعب دیوان ممکن است؟

امکان پیگیری وجود دارد، ولی نباید مهلت اعاده دادرسی رای اول را از دست بدهید.
در صورت تحقق جهات قانونی اعاده دادرسی، باید در مهلت مقرر نسبت به رای اول اقدام کنید. اگر بعدا رای شعبه دوم درباره همان دعوا و همان اصحاب با رای اول متعارض باشد، امکان استناد به تعارض و پیگیری طرق قانونی مربوط وجود دارد. در صورت احراز تعارض آراء شعب، موضوع می‌تواند از مسیر هیات عمومی دیوان (ماده ۸۹) نیز پیگیری شود.

پس منتظر رای دوم نمانید؛ مهلت رای اول را حفظ کنید.

با سلام
با این اوصاف، بهتر است مهلت رای اول را از دست ندهید و اعاده دادرسی نسبت به آن را در مهلت قانونی ثبت کنید؛ چون انتظار برای تعیین تکلیف پرونده دوم، ریسک از دست رفتن این مسیر را دارد. تکمیل مدارک در تجدیدنظر نیز می‌تواند در حدود جهات قانونی اعاده دادرسی مطرح شود، مشروط به اینکه شرایط آن احراز شود.
اگر بعدا شعبه دوم با استناد به امر مختومه پرونده را رد کند، امکان بررسی رای دوم از جهت اعاده دادرسی و در صورت تحقق شرایط، طرح موضوع تعارض آراء وجود دارد؛ اما این امر خودکار نیست و باید احراز شود که دو پرونده از حیث موضوع، طرفین و سبب، به حدی مرتبط و همسان هستند که آرای متعارض محسوب شوند. با توجه به اینکه دو پرونده ابتدا به هم ضمیمه بوده‌اند و سپس در تجدیدنظر تفکیک شده‌اند، سوابق این ارتباط در ارزیابی موضوع اهمیت دارد.

در این وضعیت، از نظر شکلی امکان طرح مسیرهای بعدی وجود دارد، اما نمی‌توان قطعی گفت که حتما به اعاده دادرسی و سپس تعارض آرا منتهی می‌شود. نکته مهم این است که مهلت اعاده دادرسی رای شعبه اول را از دست ندهید؛ چون رد شدن پرونده دوم در آینده، لزوما مهلت رای اول را احیا نمی‌کند.
بهتر است همین الآن، در مهلت قانونی، نسبت به رای شعبه اول اعاده دادرسی مطرح شود و بر جهات قانونی اعاده، خصوصا مدارک و مستنداتی که در مرحله تجدیدنظر ارائه شده و در رای مورد توجه قرار نگرفته، استناد شود.
اگر بعدا شعبه دوم با وجود تفاوت موضوع یا اصحاب دعوا، صرفا به اعتبار رای اول قرار رد صادر کند، حسب مفاد و شرایط دو رای، می‌توان موضوع تعارض آراء را از مسیر مقرر در قانون دیوان پیگیری کرد؛ اما صرف صدور دو تصمیم متفاوت، به‌تنهایی برای احراز تعارض کافی نیست.