چگونه بابت تمکین نکردن وی اقدام نمایم؟
با درود بنده ۳۳ ساله و خانمم ۲۸ ساله حدودا ۷ ساله ازدواج کردیم و الان یه دختر ۲۱ ماهه داریم. بنده یکسال گذشته بیکار بودم و از بیمه بیکاری و دفترچه تامین اجتماعی استفاده میکردیم که تا برج یک ۹۹ ادامه دارد. ۵ سال قبلش کارمند قراردادی بانک بودم. بنده بخاطر روحیه حساس و دلسوزم و با علاقه زیادی که به خانمم داشتم در توانم کم نگذاشتم چه مادی چه عاطفی که شاید کمتر در دیگران دیدم بخصوص عاطفی. همه جوره با روحیات خانم و خانواده شان ساختم در حدی که با خانواده خود روابطی نداشتم و همیشه طبق میل ایشان رفتار میکردم. متاسفانه بعد تولد دخترم با فهمیدن داشتن بیماری سندرم داونش و باز جهت علاقه ام به آنها بعد از چندین ماه بیمارستان و دکتر و هزینه ها که بابتش همه چیزمو دادم فدای یه تار موی دخترم. خانمم با وجود خانواده مذهبی و تحصیلات عالی خودش و همه خوبیهاش بدون در نظر گرفتن من با افسرده گی و حال خرابم همه آخر هفته ها به روستا منزل پدر میرفت از قبل همین بود اما این ۶ ماه یا بیشتر من نرفتم دیگر به هیچ جای دیگه حتی. آنها نیز حتی اسمی از من نمی آوردن. خانمم همیشه با اخلاق بد و بدزبانی و تندی و کم محلی و نفرین و ... هم در گدشته خوب هم بیشتر این ماههای سخت بی تفاوت آزادانه و بدون هیچ اجازه از اول تا الان فقط با تماس هر روزه مادرش میرفت و بعد دو سه روز می آمد. الان ۲۰ روز بدون اجازه بدون دعوا و تنشی به بهانه بیکاری من مانده آنجا و حتی با رفتن من با شیرینی و برخورد بد خانواده ایشان با من حاضر به برگشت نیست. و از وابستگی شدید من به دخترم سوءاستفاده و جوابم را نمیدهد. بنده با تمام زحمت شبانه روزی حتی انجام وظایف خانواده ایشان چه در زمان بارداری و چه بعد تولد اکنون باید صدای دخترم را از تلفن بشنوم اگر دلشان خواست جواب دادن. با بی فایده بودن وساطت بزرگترها و خواهش بنده برای عدم تمکین میخواهم اقدام کنم. مشاوره و نظرتان چیست؟
برای الزام همسر به تمکین، ابتدا باید اظهارنامه رسمی ارسال کنید و در صورت بازنگشتن، دادخواست الزام به تمکین را به دادگاه خانواده ارائه دهید.
این روال قانونی عام است، اما نتیجه دادخواست شما به دلایلی که همسرتان برای ترک منزل مطرح میکند و نحوه اثبات آن بستگی دارد.
