لطفاً اتصال اینترنت خود را بررسی کنید.
شما میتوانید درخواست ارزیابی حقوقی خود را بطور مستقیم برای ارسال کنید و در کوتاهترین زمان ممکن از ایشان پاسخ بگیرید.
با سلام ودرود
فرق قولنامه وبیع چیست وکدام معتبر خواهند بود؟؟؟
با تشکر
با سلام،فرقی نیست قولنامه و قرارداد بیع در عرف به یک معناست
در حال حاضر هردو بعنوان قراردادی مشابه تلقی شده و تفاوتی ندارند در گذشته قولنامه نوعی پیش فروش بود لیکن امروزه در یک معنا هستند
باسلام و درود تفاوتی ندارند قولنامه همان قرارداد عقد بیع می باشد.
با سلام
فرقی نیست قولنامه همان قرارداد عقد بیع است.
سلام. قولنامه وعده قرارداد می باشد که در حدود خود لازم الاجرا است و مشمول ماده ۱۰ قانون مدنی یعنی عقود نامعین می شود که برای صحیح بودن آن لازم است تا علاوه بر داشتن شرایط عمومی قراردادها خلاف قوانین آمره و اخلاق حسنه و نظم عمومی نباشد. بر خلاف عقد بیع که از عقود معین تصریح شده در قانون مدنی می باشد و قانونگذار در قانون مدنی در تعریف آن گفته عقد بیع عبارت ست از تملیک عین به عوض معلوم. بنابراین عقد بیع تملیکی است و به محض انجام معامله خریدار مالک مبیع می شود اما در قولنامه ای که تعهد به قرارداد بیع شده است تملیکی صورت نمی گیرد و در صورت تخلف صرفا می توان مطالبه خسارت کرد. تفاوت های بیشمار دیگری نیز وجود دارد که در این خلاصه نمی گنجد.
موفق و پیروز باشید.
در معنای عرفی قولنامه همان بیع می باشد. قولنامه به نوعی وعده و تعهد به انجام معامله در آینده می باشد.
بسمه تعالی : قبل از توضیح از شما بزرگوار بخاطر سوال بسیار خوبی که دارید تشکر میکنم کما اینکه این سوال شاید در اذهان بسیاری از کاربران عزیز نیز باشد
و اما تفاوت قولنامه و بیع نامه :در قولنامه همانگونه که از اسمش پیداست به عبارتی نه مال مورد معامله تحویل خریدار میگردد و نه کل ثمن معامله بعه فروشنده پرداخت میگردد بلکه میتو.ان چنین متصور بود که دو نفر بهم قوبلی داده اند و معامله ایی قطعی صورت نگرفته و فسخ آن را میتوات فقط نوعی بدقولی از جانب فسخ کننده دانست و جرمی و تعهدی برای هیچ یک از طرفین در زمان بر هم زدن قولنامه نمیتوان جاری نمود به زبان ساده تر در قولنامه فقط بیعانه ایی بین طرفین رد و بدل میگردد که زمانی ملزم به اجرای آن میشوندکه کل ثمن معامله پرداخت و مال مو.رد معامله( مبیع)کاملا به تصرف خریدار دراید .
لذا صرف نوشتن قولنامه و یا بیع نامه نمیتوان مدعی هر یک از عناوین گردید بلکه متن قرار داد را باید ملاک عمل دانست کما اینکه قولنامه را اگربا وصف پرداخت کل ثمن به فروشنده و تصرف مال توسط خریدار منعقد نمایید ولو در صدر قرارداد مکتوب شده باشد قولنانه ، حکم بیع نامه را خواهد داشت و دادگاه حکم بر اثرات بیع خواهد داد. و آنرا بیع نامه قلمداد خواهد نمود و یا بالعکس ..
اما نتیجه :
در قولنامه مقدار کمی از ثمن معامله پرداخت میگردد و مبیع کماکان در تصرف فروشنده بوده و تحویل خریدار نمیشود . لذا معامله قطعی نیست و قابلیت فسخ را از جانب احدی از طرفین خواهد داشت
ذر بیع نامه کل ثمن معامله به فروشنده پرداخت و مبیع در تصرف خریدار در میآید و معامله قطعی است و دیگر قابلیت فسخ از جانب احدی از طرفین را نخواهد داشت .
و از لطایف کلام اینکه این موارد مهمترین ترین تفاوت قولنامه و بیع نامه به زبان ساده میباشد زیرا که مراتب بسیاری را شامل میشود که از ذکر آن خودداری نمودم
باسلام
مفهوم عرفی قولنامه با بیع یکسان است.
قولنامه در اصطلاح حقوقی: تعهد به انجام دادن یک امر حقوقی مثلا انجام خرید یا فروش یک معامله
قولنامه در عرف: همان بیع است که در عرف املاک به قولنامه کردن مصطلح شده است
فلذا مفهوم عرفی قولنامه با بیع یکسان است.
در عرف جامعه به عقد بیع که نوشته میشود اصطلاحا قولنامهمیگویند
عموم مردم به قولنامه، مبایعه نامه هم می گویند اما باید گفت که این دو واژه از لحاظ حقوقی تفاوت دارند. تفاوت آن را می توان در پاسخ این سوال که اگر یکی از طرفین معامله از تعهدات خود سر باز زند چه می شود؟
همان گونه که گفتیم مبایعه نامه یعنی همان قرارداد بیع که اگر متعهد به تعهد خود عمل نکند، می توان ایشان را ملزم به تسلیم مبیع یا ثمن کرد. در قولنامه، به موجب آن می توان الزام (اجبار) به انجام تعهد را از دادگاه درخواست کرد.
به این ترتیب، اگر فروشنده از حضور در دفتر اسناد رسمی و انتقال رسمی ملک به خریدار خودداری کند خریدار می تواند از دادگاه صالح درخواست کند تا او را برای به نام زدن سند در دفترخانه مجبور کند و دادگاه می تواند در صورت تقاضای خواهان، حکم به الزام به انجام معامله رسمی و پرداخت وجه التزام
با درود قولنامه وعده بیع است
برای انعقاد بیع باید بیع نامه تنظیم شود ولی این بیع نامه در عرف معروف به قولنامه است . از نظر حقوقی مفاد قرارداد تنظیمی دارای اهمیت است و نام آن قرارداد تغییری در اصل موضوع ایجاد نمیکند .
