لطفاً اتصال اینترنت خود را بررسی کنید.
شما میتوانید درخواست ارزیابی حقوقی خود را بطور مستقیم برای ارسال کنید و در کوتاهترین زمان ممکن از ایشان پاسخ بگیرید.
با سلام واحترام
سوالم اینه فرق ایفای ناروا واستیفای ناروا در چیه با ذکر یک مثال ممنون میشم؟
بادرودوسلام هردو مبین یک مفهوم می باشند.
با سلام
ایفای ناروا یعنی پرداخت وجه یا تملیک مال به کسی که مستحق آن نبوده است اما استیفای ناروا یعنی استفاده بلاجهت و بدون مجوز قانونی یا قراردادی از مال غیر.
موفق باشید
با درود..
از نقطه نظر لغوی ایفاء به مفـهوم پرداخت و استیفاء به معنی دریافت می باشد..
در واقع وفای بر خلاف تعهد ( ایفای ناروای تعهد)؛ یعنی شما به شخصی که بدهکار نیستید مالی را پرداخت می کنید و در مقابل استیفای ناروا ؛ یعنی شخصی که استحقاق مطالبه ندارد، از منافعی یا مالی استفاده و بهـره مند می گردد..
اصــولا استیفای موضـوع آن تعـهد، توسط متعهدله است. بنابراین ایفاء و استیفاء به معنای خاص٬ لازم و ملزوم یکدیگرند. به تبع این ارتباط، در واقع نتیجه هر ایفای ناروا٬ یک استیفای ناروا می باشد..
در ایفای ناروا شخص بر اثر اشتباه به جای مدیون دین را به دیگری ادا نماید ولی در استیفا ناروا هر شخصی که مالی بدون جهت و بدون حق دریافت کند
با درود
به صورت خلاصه ،ایفای ناروا یعنی پرداخت یا انجام کاری در حق دیگری بدون اینکه استحقاق آن را داشته باشد و استیفای ناروا یعنی استفاده از حقی یا چیزی بدون اذن یا اجازه صاحب آن
با سلام، ایفای ناروا یعنی شخصی خود را بدهکار می داند ولی در واقع نیستش و چیزی را به شخص دیگر می دهد. ولی استیفای ناروا یعنی شخصی از دیگری بدهی و طلبی ندارد ولی آن را دریافت می کند
استیفای ناروا یا بلاجهت بمعنی اینکه بر دارایی یک فرد بدون دلیل و بلاجهت و با زیان رساندن به فرد دیگر، افزوده گردد. اما ایفای ناروا به معنای آن است که شخصی بدون وجود حق و سبب قانونی، مالی به دیگری بپردازد.
و ایفا بهطور صحیح در جایی معنا پیدا میکند که دینی وجود داشته باشد و شخصی به دیگری مدیون باشد و اقدام به پرداخت دینش بنماید.
هر دو به یک معنا می باشند ..
درود
ایفا یعنی پرداخت استیفا یعنی دریافت.
باسلام .ایفای ناروا یعنی شما به شخصی که بدهکار نیستید مبلغی را پرداخت میکنید.استیفای ناروا یعنی شخصی که مستحق نیست از منافعی یا فعلی یا مبلغی استفاده میبرد.
ایفای ناروا در سه مورد مصداق دارد.
الف) پرداخت دین به غیر داین
درصورتی که مدیون به اشتباه ، دین خود را به شخصی غیر از طلبکار بپردازد ایفای ناروا محقق می شود. گیرنده ی مال نیز ملزم به استرداد مال به مالک آن می شود. مثلا ممکن است مدیون اشتباها پول را به حساب شخصی دیگر از طلبکار واریز کند. در این صورت می تواند آن پول را پس از گرفتن ، چون پرداخت به ناروا صورت گرفته است.
برابر ماده ی ۳۰۱ ق. م: «کسی که عمدا یا اشتباها چیزی را که مستحق نبوده است کند کند ، ملزم است آن را به مالک تسلیم کند.»
ب) پرداخت دین از سوی شخصی غیر از مدیون
چنانچه شخصی اشتباها خود را مدیون بداند و ادای دین کند ، اگر آنرا بپردازد از گیرنده یا مال پس گرفته شود. (ماده ی ۳۰۲ ق. م) البته در صورتی که شخص غیر مدیون با آگاهی از مدیون نبود خود ، دین شخص دیگری را بپردازد ؛ حق پس گرفتن مالی را که داده ندارد. (ماده ی ۲۶۷ ق. م)
ج) پرداخت بدون وجود دین
درصورتی که شخصی بدون آنکه مدیون باشد و از روی اشتباه مالی را به دیگری بدهد ؛ پرداخت ناروا باعث می شود و دهنده شما می تواند آن را را پس بگیرد. مثل اینکه شخص به حساب فرزندش می رود که در شهری دیگر درس می خواند ، مبلغ پول بریزد که اشتباها پول را به حساب شخص دیگر می ریزد.
هر دو واژه بیانگر یک معنا هستند.
