شرایط مطالبه خسارت ناشی از اجرای قرار تأمین خواسته و نحوه دفاع خوانده
ادامهٔ متن پرسشبستن
مادرم سال‌ها پیش فوت کردند و من برای مطالبه سهم‌الارث خود از مهریه ایشان اقدام کردم. در بدو دادرسی، قرار تأمین خواسته صادر شد و از آنجا که مستند دعوا سند رسمی ازدواج بود، دادگاه بدون اخذ خسارت احتمالی، دستور توقیف یک‌سوم حقوق بازنشستگی یا دریافتی پدرم را صادر کرد. در نهایت، پدرم با معرفی شهود در دادگاه ادعا کرد که مادرم مهریه‌اش را ابراء کرده بود و دادگاه نیز به نفع ایشان رأی صادر و دعوای مرا رد کرد. اکنون وکیل پدرم با استناد به ماده ۱۲۰ قانون آیین دادرسی مدنی، دادخواستی برای مطالبه خسارت ناشی از توقیف حقوق مطرح کرده است. با توجه به اینکه من تنها یک‌سوم حقوق را توقیف کرده بودم، قصد اضرار نداشتم و صرفاً در چارچوب قانون حق خود را پیگیری می‌کردم و بدواً نیز خسارت احتمالی نسپرده بودم، آیا صرف صدور حکم به بی‌حقی من برای محکومیتم به پرداخت خسارت کافی است؟ آیا ایشان باید ورود ضرر واقعی را اثبات کند و بهترین دفاعیات در این پرونده چیست؟
جمع‌بندی پاسخ وکلا
صرف رد شدن دعوای شما برای محکومیت به پرداخت خسارت کافی نیست و پدرتان حتماً باید ورود ضرر واقعی، مستقیم و رابطه سببیت با توقیف حقوق را اثبات کند.
این روال کلی قانون است اما سرنوشت دعوا مستقیماً به نوع و مستندات خسارتی که طرف مقابل ادعا می‌کند وابسته است.
