زندانی نمودن زن ناشزه در منزل، قانونی میباشد؟

باسلام
هیچ یک از اعمال مذکور قانونی نیست و قابل تعقیب کیفریست چه بسا بدلیل عسر و حرج زن میتواند درخواست طلاق نماید.

زندانی نمودن و توهین و بی احترامی نمودن زن گرچه ناشزه باشد به هیچ وجه جایز نیست. این طرز فکر اشتباه ناشی از بی اطلاعی از قوانین و اصول شرعی و اخلاقی و بیشتر عامیانه است.

خیر چنین چیزی قانونی نیست اگر زن مورد بی حرمتی قرار بگیرد زوج میتواند پیگیری کند در صورت قابل تحمل نبودن چنین سوء رفتارهایی حق طلاق به علت عسر وحرج برای زن ایجاد میشود

با درود
چنین اقدامی از طرف مرد غیرقانونی و جرم است.
زن با روبرو شدن با چنین مواردی و اثبات ان می‌تواند تقاضای طلاق عسر و حرجی نماید

سلام خیر چنین چیزی اصلا قانونی نیست و حتی اگر الزام زوجه به تمکین نیز صادر شود بازهم زوجه اجباری به تمکین ندارد چه برسد به حبس او در خانه

چنین اعمالی را نمیتوان انجام داد و فرقی بین ناشزه و غیر ناشزه نیست ، بله این رفتارها جرم است و قابل شکایت و پیگیری است

سلام دوست گرامی
به هیچ عنوان امکان سلب تردد و آزادی فرد و جود ندارد و با هیچ قاعده و قراردادی نمی توان چنین کاری کرد و حتی تحت شرایطی این عمل جرم است
و هر توهین و عملی خلاف قانون قابلیت پیگیری دارد
ممکن است تحت شرایطی مشمول عسر و حرج برای طلاق شود

بسمه تعالی : اصولا از نظر فقهی دین مبین اسلام زن ناشزه ( ناشزه بمعنی زن نافرمان وسرکش در مقابل زوج ) را میتوان از مصادیق وجود مفسده و فساد در جامعه تلقی نمود و این مجوز برای زوج صادر شده که او را در منزل حبس نماید و تا زمان تمکین از زوج و تنبیه شدن در منزل نگه دارد و حتی تا زمان تمکین شرایط را بر او دشوار ساخت که در صدر اسلام زنان ناشزه از نظر اجتماع بسیار منفور و قابل نفی بلد بودند وکماکان در بسیاری از کشورهای عرب نشین این قائذه بسیار حائز اهمیت است که زن ناشزه را خونش را مباه میدانند . اما تا این حد را اسلام نهی فرموده و تاکیید بر محبت و مهربانی نموده ولی از کلیه حقوق شرعی و عرفی منع نموده یعنی فقط حبس نمودن زوجه در منزل بدون رساندن آزار و اذیت و دلیل دوم اینکه اسلام هر گونه رفتار زوجه را منوط به اذن و اجازه زوج دانسته که حتی اگر زن بدون اجازه مرد ازخانه بیرون رود براو حرام است وهر فعل حرام داری حد مخصوص بخود میباشد کما اینکه بدون نشوز نیز زوجه بدون اجازه زوج حق بیرون رفتن از منزل را ندارد وبر او حرام است . اما باید تو.جه داشت نشوزی که بعلت ترک زناشویی و رفع نیاز زوج باشد ( تمکین خاص ) باشد بسیار اثرات منفی در پی خواهد داشت . ( خارج از بحث) و در قانون ما هیچ تعریفی و یا حرمتی برای رفتار با زن ناشزه نشده الا به اینکه حق نفقه را بر زوجه اسقاط نموده . و در ماده قانون کیفری دماده دوم چنین آمده هر رفتاری اعم از فعل یا ترک فعل که در قانون جرم باشد ...... لذا حبس زوجه ناشزه فقط منشا فقهی دارد و در قانون جرمی بر آن متصور نگردیده . ولی آسیب رساندن و ضرب و جرح را اخلاقا و عرفا نمیتوان پذیرفت هر چند در مورد زن ناشزه تعریفی نشذه باشد زیرا برخی قوانین نانوشته بر اساس عرف تعیین میگردد . و در پایان لازم بذکر است از زن ناشزه درخواست طلاق نیز متصور نیست و دادگاه بدون اذن زوج نمیتوانمد زوجه را مطلقه نماید ..

فعل شما بابت زندانی کردن زن ناشزه در خانه ، جرم است

حبس زن .توهین و تهدید زن و یا بی احترامی به او حتی در حالت نشوز جرم و مستحق مجازات است.قانون در صورت اثبات نشوز زن حقوقی قرارداده که صرفا حق و اختیار استفاده از آنها را دارید.
یقینا زن با اثبات موارد ذکر شده از طرف شما به استناد عسر و حرج حق طلاق خواهد داشت

با سلام
هرگونه اعمال خشونت نسبت به زن وزندانی کردن وی در منزل از مصادیق عسر وحرج تلقی واز موجبات طلاق خواهد بود

سلام

هیچ یک از اعمال مزبور قانونی نبوده و قابل شکایت کیفری می باشد

درود بر شما
این امر از مصادیق جرم بازداشت غیرقانونی است و عمل خلاف اخلاق و قانون است و میتواند در مواردی به اثبات عسروحرج زوجه و صدور حکم طلاق به درخواست زوجه گردد.
توهین و بی حرمتی به اشخاص ولو از خویشاوندان درجه یک جرم و موضوع قابل تعقیب کیفری است.
موفق باشید.

منظورتان از زندانی کردن روشن نیست خانه زندان نیست و امکان ورود و خروج دارد و نگهبانی بر آن گمارده نمی شود
اقدامات قانونی زیادی می توان انجام داد ولی توصیه من این است که سعی کنید با مراجعه به مشاوره خانواده مشکلات خانوادگی خود را قبل از هرگونه اقدام حقوقی و قضایی حل و فصل کنید

با سلام و احترام
در مورد سوال اول شما،حبس کردن ،بازداشت کردن و...باید منطبق با قانون و توسط مقامات مجاز صورت پذیرد و از آنجا که در قانون در مقابل ناشزه گری زوجه اذن و حقی در باب اینکه زوج بتواند زوجه را حبس نماید ولو در خانه،وجود ندارد ،پس چنین حقی متصور نیست و در صورت انجام آن از سوی زوج،با شکایت زوجه(حتی ناشره)زوج محکوم خواهد شد.
در مورد سوال دوم،توهین از جرایم تعزیری و حق الناسی ست و اگر از روی عمد و اختیار و عقل و جمیع شرایط گفته شود مشمول مجازات خواهد بود ،این جمله و ماده ی قانونی بصورت مطلق بیان شده و لذا حتی اگر زوجه ناشزه هم باشد ،این حق برای زوج بوجود نمی آید که او را توهین کند. پس پاسخ سوال دوم‌ مثبت است.
پاسخ سوال دوم کاملا واضح است و آن اینکه در صورت عدم رعایت حقوق افراد ،شخصی که مباشر یا مسبب عدم رعایت حقوق شده حسب مورد محکومیتهای حقوقی و کیفری خواهد داشت. این ماده و مطلب نیز مطلق است و لذا در صورت هر گونه مزاحمت از سوی برادر نسبت به خواهر،خواهر میتواند اقدام به پیگیری موضوع از مراجع ذی صلاح نماید.

با سلام چنین چیزی بر خلاف اصل حریت و آزادی نوع بشر و زندانی نمودن شخص آزاد یادآور دوران برده داری و طبق قانون جرم و قابل مجازات است. بدیهی است بی حرمتی و توهین نیز به هر عنوانی ممنوع و خود جرمی جداگانه و موجب حق شکایت برای زوج است و در صورت قابل تحمل نبودن چنین سوء رفتارهایی حق طلاق به علت عسر وحرج برای زن ایجاد میشود.