توقف دستور تخلیه فوری با استناد اشتباه قاضی صلح به بند فروش ملک چگونه ممکن است؟
مستأجر ملک مسکونی با ۹ سال سابقه سکونت هستم و سرپرست خانوار و مددجوی بهزیستی میباشم. موجر دادخواست تخلیه به دلیل انقضای مدت داد و در لایحه به تعمیرات اساسی اشاره کرد. در لایحه دفاعیه، طبق مصوبه ۱۴۰۵، تقاضای ارائه پروانه شهرداری و ارجاع به کارشناس رسمی کردم. جلسه رسیدگی بسیار کوتاه و فرمالیته برگزار شد و قاضی صلح بدون ارجاع به کارشناس، دستور تخلیه فوری صادر کرد. مشکل اصلی اینجاست که قاضی در متن دستور، اشتباهاً به «بند ۲ تبصره ۱ مصوبه ۱۴۰۵ (انتقال قطعی و رسمی ملک)» استناد کرده، در حالی که هیچ سند فروشی در پرونده وجود ندارد و موضوع فروش اصلاً مطرح نشده بود. درخواست عدول از دستور را به همان شعبه ارائه دادهام. سه سؤال دارم: ۱. اگر قاضی صلح درخواست عدول را نادیده بگیرد، سریعترین راهکار برای توقف مأمور تخلیه چیست؟ ۲. برای ثبت دادخواست مستقل در دادگاه حقوقی و دریافت دستور موقت توقف عملیات اجرایی، با توجه به ناتوانی مالی، دقیقاً چه عنوان خواستهای انتخاب شود که دستور موقت بدون پرداخت خسارت احتمالی صادر گردد؟ ۳. آیا عدم ارجاع به کارشناس علیرغم درخواست مستأجر و فقدان پروانه شهرداری، مصداق نقض حق دفاع است و میتوان از آن برای توقف اجرا استفاده کرد؟
