موضوعتان را بگویید، در چند ثانیه به وکیلِ در دسترس میرسید
لطفاً اتصال اینترنت خود را بررسی کنید.
تغییر قوانین مهریه در آینده چه تأثیری بر قراردادهای ازدواج قبلی دارد؟
پرسیده شده ۱ ماه پیش
۵۱ پاسخ ثبت شده
یک سؤال فرضی دارم. اگر کسی ازدواج کند و مهریه تعیین شود، سپس قوانین تغییر کند و مثلاً مهریه حذف شود یا با حق تنصیف جایگزین گردد، تکلیف ازدواجهایی که پیش از این تغییر ثبت شده‌اند چه میشود؟
جمع‌بندی پاسخ وکلاهوش مصنوعی
قوانین جدید اثر به گذشته ندارند و قراردادهای ازدواج قبلی و مهریه آنها به عنوان حق مکتسبه معتبر میمانند، مگر اینکه در خودِ قانون جدید صراحتاً خلاف آن قید شود.
این یک قاعده کلی است، اما شیوه وصول و نحوه مطالبه مهریه ممکن است با متن مصوب جدید تغییر کند.
نفیسه اصولی صفارآنلاینوکیل پایه یک کانون وکلای دادگستری·۵٫۰
پاسخ هوشمند بنیاد وکلاهوش مصنوعی
اثر تغییر قانون مهریه بر ازدواج‌های گذشته
قوانین اصولا عطف به ماسبق نمیشوند و قراردادهای ازدواج گذشته تابع زمان وقوع خود هستند، زیرا مهریه یک حق مکتسبه مالی محسوب میشود. بنابراین، تغییر یا حذف مهریه در آینده به حقوق ازدواج‌های قبلی خللی وارد نمیکند مگر اینکه در خود قانون جدید تصریح شده باشد. با این حال، باید میان اصل وجود مهریه و نحوه مطالبه یا ضمانت اجراهای آن تفکیک قائل شد زیرا شیوه‌های وصول ممکن است مشمول مقررات جدید شوند.
این پاسخ به‌صورت خودکار تولید شده و جای مشاوره‌ی حقوقی با وکیل را نمی‌گیرد؛ پاسخ‌های وکلا در ادامه آمده است.
بااحترام در فرضی که قانون جدید بعد از ازدواج تصویب شود و مثلا مقرر کند مهریه در ازدواج‌های جدید حذف شود یا سازوکار دیگری مثل حق تنصیف جای آن را بگیرد اصل بر این است که ازدواج‌های قبلی تابع قانون زمان ایجاد حق هستند و قانون جدید به گذشته سرایت نمیکند مگر اینکه خود قانون جدید صراحتا اثر عطفبهماسبق برای آن تعیین کرده باشد بنابراین اگر شخصی قبل از تغییر قانون ازدواج کرده و در عقدنامه مثلا ۵۰۰ سکه به عنوان مهریه تعیین شده باشد صرف تصویب قانون جدیدی که برای ازدواج‌های بعدی مهریه را حذف یا جایگزین می‌کند اصولا باعث از بین رفتن مهریه او نمیشود
دلیلش این است که مهریه با وقوع عقد نکاح به عنوان یک حق مالی ایجاد شده و تغییر قانون در آینده اصولا نمی‌تواند حق ایجادشده قبلی را بدون تصریح قانونی از بین ببرد البته باید بین اصل وجود مهریه و نحوه مطالبه و اجرای آن تفکیک کرد چون قانون جدید ممکن است درباره شیوه وصول مهریه یا ضمانت اجرای آن مقرراتی وضع کند که بر وضعیت‌های موجود نیز اثر بگذارد و این قسمت نیازمند بررسی متن همان قانون خواهد بود در نتیجه در مثال فرضی شما اگر قانون جدید بگوید «از تاریخ لازم‌الاجرا شدن این قانون مهریه در عقد نکاح حذف میشود» باید دید آیا منظور قانونگذار فقط عقدهای بعدی است یا صراحتا نکاح‌های قبلی را هم شامل کرده است
اگر کسی در زمان اعتبار قانون فعلی ازدواج کند و مهریه مشخصی در عقدنامه برای او تعیین شود، تغییر قانون در سال‌های بعد لزوما باعث از بین رفتن یا تبدیل خودکار آن مهریه نمیشود.
اصل بر این است که قانون جدید نسبت به آینده اجرا میشود و حقوقی که در زمان عقد ایجاد شده‌اند، باقی میمانند؛ مگر اینکه قانون جدید صراحتا درباره ازدواج‌های قبلی هم تعیین تکلیف کرده باشد.
البته اگر قانون جدید حکم انتقالی داشته باشد و صراحتا اعلام کند که مقررات جدید نسبت به ازدواج‌های قبلی هم اعمال میشود، موضوع متفاوت خواهدبود.
نکته مهم دیگر این است که «مهریه» و «شرط تنصیف دارایی» از نظر حقوقی دو نهاد متفاوت هستند و یکی لزوما جایگزین دیگری محسوب نمیشود، مگر اینکه قانون صراحتا چنین اثری را مقرر کند.
درود بر شما؛
اصل بر این است که تغییر قانون، مهریه مقرر در نکاح‌های سابق را از بین نمی‌برد؛ زیرا به موجب ماده ۱۰۸۲ قانون مدنی، زن به مجرد وقوع عقد مالک مهر میشود و طبق ماده ۴ قانون مدنی، قانون نسبت به وقایع سابق عطفبهماسبق نمیشود، مگر خود قانون صراحتا خلاف آن را مقرر کند.
بنابراین حتی اگر در آینده مقررات مهریه تغییر کند یا سازوکار «حق تنصیف» جایگزین آن شود، اصل حق مکتسب ناشی از عقد سابق باقی است و تغییرات معمولا ناظر به آثار و نحوه اجرای حق خواهد بود، نه اصل استحقاق. حق تنصیف نیز ماهیتا متفاوت از مهر است و جایگزینی آن نیازمند حکم صریح قانون و تعیین تکلیف حقوق مکتسب سابق است.
در فرض تصویب قانون جدید، تعیین دقیق اثر آن بر مهریه‌های قبلی منوط به متن قانون، مقررات انتقالی و زمان ایجاد حق است؛ اگر متن طرح یا قانون موردنظر را ارائه کنید، می‌توان دقیقا مشخص کرد نسبت به عقدهای سابق چه اثری خواهد داشت.
اصل مهم این است که تغییر قانون اصولا نسبت به آینده اعمال میشود و حقوق ایجادشده قبلی را خودبه‌خود از بین نمی‌برد؛ مگر قانون جدید صراحتا حکم دیگری مقرر کند و آن حکم نیز از نظر حقوقی معتبر باشد.
بنابراین اگر شخصی در زمان ازدواج، مثلا مهریه ۵۰۰ سکه تعیین کرده باشد، صرفا تصویب قانون جدیدی که برای ازدواج‌های آینده نظام دیگری تعیین می‌کند، معمولا موجب تبدیل خودکار مهریه قبلی به «حق تنصیف» نمیشود.
ضمن اینکه این دو اساسا یک حق واحد نیستند:
مهریه یک تعهد مالی ناشی از عقد نکاح است.
شرط تنصیف دارایی یک شرط قراردادی است که شرایط اعمال خودش را دارد و صرفا با تغییر قانون، جایگزین خودکار مهریه نمیشود.
بنابراین در فرض شما باید به تاریخ ازدواج، متن سند نکاحیه، شروط ضمن عقد و متن دقیق قانون جدید توجه کرد. اصل بر این نیست که قانون جدید حقوق مالی ناشی از ازدواج قبلی را نابود یا جایگزین کند.
در فرض سؤال، اصل بر این است که قانون نسبت به آینده اثر دارد و عطفبهماسبق نمیشود؛ بنابراین اگر عقد و تعیین مهریه پیش از تغییر قانون به‌طور صحیح انجام شده باشد، تغییر قانون اصولا حق ایجادشده ناشی از آن عقد را از بین نمی‌برد. البته باید دید قانون جدید دقیقا چه حکمی مقرر کرده است.
با این حال، باید توجه داشت که همه مقررات مربوط به مهریه الزاما جنبه تکمیلی ندارند و ممکن است قانونگذار در آینده مقرراتی آمره وضع کند. در این صورت توافق خصوصی برخلاف حکم آمره قابل استناد نخواهد بود و باید آثار قانون جدید، از جمله نسبت آن با عقدهای سابق، به‌طور دقیق بررسی شود. بنابراین صرف اینکه قانونی در آینده مثلا نظام مهریه را تغییر دهد یا برای ازدواج‌های جدید حق تنصیف را جایگزین آن کند، به‌تنهایی به معنای تغییر خودکار مهریه عقدهای قبلی نیست
درود
اصل عدم عطف به ماسبق بودن قوانین، قاعده‌ی مسلم حقوقی است، بنابراین ازدواج شما و مهریه‌ی تعیین‌شده تابع قوانین زمان عقد می‌ماند.
تغییرات بعدی قانون، مانند حذف مهریه یا جایگزینی با تنصیف، تاثیری بر تعهدات مالی ناشی از عقدی که پیش از آن منعقد شده ندارد.
تنها در صورتی که قانون جدید به صراحت حکم به عطف به ماسبق بودن داده باشد یا برای حمایت از حقوق زوجه مفیدتر باشد، ممکن است اعمال شود.
در نتیجه، مهریه‌ی شما کماکان معتبر و قابل مطالبه است و تغییر قوانین بعدی، حق مسلم شما را ساقط نمیکند.
سلام به موجب «اصل عدم عطف به ماسبق شدن قوانین» (مندرج در ماده ۴ قانون مدنی)، قوانین جدید هیچ تاثیری بر عقود و قراردادهای منعقد شده پیش از تصویب خود ندارند؛ لذا مهریه به عنوان یک «حق مکتسبه» ناشی از عقد نکاح، با تغییر قوانین آتی قابل سلب یا تغییر نیست و ازدواج‌های ثبت‌شده‌ی قبلی، کماکان تابع شرایط و قواعد زمان انعقاد عقد خود باقی میمانند و قانونگذار نمی‌تواند حقوق مالی ایجاد شده‌ی پیشین را به صورت عطفبهماسبق از بین ببرد.
در فرض سئوال مطروحه مطابق قواعد حقوقی قانون معطوف به آینده بوده و عطف بما سبق نخواهد شد مگر آنکه در متن قانون جدید بر موضوع عطف بماسبق تصریح به عمل آید .
به‌طور کلی، قانون جدید نسبت به ازدواج‌های قبلی خودبه‌خود اثر نمیکند و حقوقی که هنگام عقد ایجاد شده‌اند، اصولا باقی میمانند.
مثلا اگر شخصی در سال ۱۴۰۰ ازدواج کرده و مهریه ۵۰۰ سکه تعیین شده باشد، اگر در سال ۱۴۰۶ قانونی تصویب شود که برای ازدواج‌های جدید مهریه را حذف یا نظام دیگری را جایگزین کند، اصل مهریه عقد سال ۱۴۰۰ از بین نمی‌رود؛ مگر اینکه قانون جدید صراحتا و با رعایت اصول قانون
سلام برای پاسخ به این پرسش باید به اصل عدم رجعی بودن قوانین توجه کرد و تغییرات قانونی جدید معمولا بر حقوقی که پیش از آن ایجاد شده و ثبت شده است اثر نمی‌گذارد مگر اینکه قانون جدید صراحتا اصل استحقاق گذشته را نیز شامل شود در مورد حقوق مالی ازدواج نیز معمولا بر مبنای قرارداد منعقد شده در زمان عقد عمل میشود و تغییر در قوانین آتی نمی‌تواند حقوق مکتسبه زوجین را در ازدواج‌های پیشین از بین ببرد.
باسلام
اصل بر این است که حق ایجادشده در زمان عقد باقی است، مگر اینکه قانون جدید به‌طور معتبر و با شرایط لازم، درباره ازدواج‌های قبلی نیز تعیین تکلیف کرده باشد. حتی در آن صورت هم باید دید قانون جدید اصل حق را تغییر داده یا فقط ضمانت اجرا و شیوه وصول را.
خیر، در حالت عادی شامل ازدواج‌های قبلی نمیشود؛ چون مهریه به محض وقوع عقد، طبق ماده ۱۰۸۲ قانون مدنی، حق مالی مکتسب زن است و بر اساس اصل عدم عطف به ماسبق شدن قوانین (ماده ۴ قانون مدنی)، قانون جدید اصولا حقوق ایجادشده در گذشته را از بین نمی‌برد. بنابراین اگر قانونی در آینده مهریه را حذف یا با حق تنصیف جایگزین کند، معمولا فقط نسبت به ازدواج‌های بعد از لازم‌الاجرا شدن آن قانون اعمال میشود
قوانین عطف به ماسبق نمیشوند مگر اینکه قانونگذار صراحتا خلاف ان را مقرر کرده باشد که در حقوق خصوصی بسیار نادر است بنابراین ازدواجهایی که پیش از تغییر قانون ثبت شده اند بر اساس قوانین زمان عقد معتبر باقی میمانند و حقوق مکتسبه مانند مهریه تعیین شده محفوظ است و تغییر قانون جدید شامل حال انها نمیشود مگر با توافق جدید طرفین
با سلام
در حقوق ایران، اصل بر عدم عطف قانون جدید به گذشته است؛ یعنی حقوقی که هنگام عقد ایجاد شده، معمولا با قانون بعدی از بین نمی‌رود.
بنابراین اگر مثلا مهریه در زمان عقد به‌طور معتبر تعیین شده باشد، تغییر قانون در آینده اصولا آن مهریه را حذف نمیکند؛ مگر اینکه قانون جدید صراحتا نسبت به نکاح‌های سابق نیز حکم خاصی مقرر کند.
با سلام و درود
معمولا قوانین عطف به ماسبق نمیشود یعنی نسبت به ازدواج های قبلی اجرا نمیشود مگر آنکه در خود قانون تصریح شود که به گذشته نیز سرایت می‌کند.
با سلام کاربر گرامی
به خاطر داشته باشید که اصل بر این است که قراردادهایی که در زمان قبل از قانون جدید وضع شده‌اند تابع زمان انعقاد قرارداد هستند مگر اینکه در قانون جدید صراحتا عطف به ما سبق شدن قانون پیش بینی شده باشد
اگر قانون مهریه در آینده تغییر کند، اصل بر این است که مهریه عقدهای قبلی که هنگام ازدواج تعیین شده‌اند، از بین نمی‌رود؛ مگر قانون جدید صراحتا شامل عقدهای قبلی هم بشود.
سلام
در بحث حقوقی و حقوق مکتسبه افراد ،قانون جدید عطف بما سبق نمی شود در واقع نسبت به عقود و قراردادهای قبلی تاثیر ندارد مگر اینکه در خود قانون جدید بنابر مصلحت ،چنین امکانی پیش بینی و تصویب گردد.
باسلام، قراردادهایی که پیش از تغییر قانون منعقد شده‌اند، اصولا تابع قانون حاکم در زمان انعقاد هستند و قانون جدید نسبت به آنها اثر قهقرایی ندارد، مگر اینکه قانون جدید صراحتا ترتیب دیگری مقرر کرده باشد.
اصل بر این است که قانون جدید نسبت به ازدواج‌های قبلی عطفبهماسبق نمیشود؛ بنابراین مهریه‌ای که هنگام عقد تعیین شده، اصولا حق مکتسب زوجه است و با تغییر قانون از بین نمی‌رود.
ماده ۱۰۸۲ قانون مدنی مالکیت زن بر مهر را از لحظه عقد شناسایی کرده است. 
البته قانون جدید می‌تواند در مواردی نحوه اجرای حق یا آثار آن را تغییر دهد؛ حتی رای وحدت رویه ۶۴۷ نشان می‌دهد قانون جدید در شرایط خاص می‌تواند نسبت به مهریه‌های قبل نیز اثر داشته باشد. 
پس اگر روزی مهریه حذف و «حق تنصیف» جایگزین شود، باید در متن قانون جدید صراحتا مشخص شود که شامل نکاح‌های سابق هم میشود یا فقط عقدهای بعد از تصویب قانون.
سلام و احترام
در صورت تصویب قوانین جدید در خصوص مهریه و .... این قوانین عطف به ما سبق میشوند و تمام ازدواج های ماقبل را هم شامل میشوند به عبارتی در زمان اجرا ، مطابق قانون جدید عملیات اجرا انجام خواهد شد
معمولا قانون جدید به ازدواج‌های قبلی عطف نمیشود؛ بنابراین مهریه‌ای که هنگام عقد تعیین شده، اصولا معتبر می‌ماند، مگر اینکه خود قانون جدید صراحتا حکم دیگری مقرر کند.
با سلام
خیر قوانین جدید مهریه شامل ازدواج‌های قبلی نمی شود طبق اصل عدم عطف به ما سبق ،مهریه تعیین شده در آن ازدواج ها هم چنان به قوت خود باقی می ماند ،مگر آن که قانون جدید به صراحت حکم عطف به ما سبق شدن داده باشد ⚖️
به‌طور کلی قانون جدید نسبت به ازدواج‌های قبلی خودکارا مهریه را حذف یا تبدیل نمیکند؛ چون زن از زمان عقد مالک مهریه میشود و این حق ایجادشده اصولا باقی است. ماده ۱۰۸۲ همین را تصریح کرده است.
با سلام
با توجه اینکه در صورت تغییر قوانین ،این قوانین اصولا عطف به سبق نمیشوند یعنی به گذشته تسری پیدا نمیکنند چرا که حقوق مکتسبه برای اشخاص ایجاد شده
با سلام
اصولا قوانین و مصوبات عطف بماسبق نمیشوند. یعنی تاثیر آنها بر اعمال و وقایع حقوقی قبلی بار نمیشود مگر اینکه درخصوص فرض سوال شما، در آن قانون به صراحت چنین چیزی ذکر شود.
وقت بخیر
با توجه به تاریخ ازدواج شخص اگر قبل از تغییر قانون جدید باشد که اعتبار عقدنامه به قوت خود باقی است مگر قانون جدید تعیین تکلیف برای قانون قبل هم داشته باشد در واقع قانون قبل را نیز مقید کند ، لازم به ذکر است مهریه و حق تنصیف هیچ دخلی به هم ندارند و هر کدام بحث خاص خود را دارند
همچنین اثر قوانین جدید به آینده است و تاثیری در قراردادهای ازدواج پیشین نخواهد داشت
براساس اصول حقوقی و قاعده عطف به ما سبق نشدن قوانین، قوانین جدید به طور معمول شامل قراردادها و عقدنامه‌های گذشته نمیشوند و مهریه به عنوان یک دین شرعی و قانونی مستقر در زمان عقد باقی می‌ماند، مگر آنکه قانونگذار صراحتا در متن قانون جدید عطف به ماسبق شدن آن را اعلام کند. بنابراین، ازدواج‌های پیشین تابع قوانین زمان وقوع عقد خود خواهند بود.
اساسا قوانین ماهوی که وضع میشوند مربوط به بعد از تصویب است.مگر صراحتا قانونگذار اعلام کند که عطف به ماسبق میشود.اما در مواردی همچون مهریه چون امروزه بسیار شایع شده برای حفظ نظم عمومی جامعه هر قانونی وضع شود به احتمال قریب به یقین عطف به ماسبق میشود.برای ارایه بهترین راهکار قانونی بهتر است دغدغه خود را صراحتا در مشاوره مطرح فرمایید
کاربر بنیاد وکلا
۱ ماه پیش
اصل بر این است که قانون جدید به ازدواج‌های قبلی عطف نمیشود و مهریه‌ای که هنگام عقد تعیین شده باقی می‌ماند چون زن به محض عقد مالک مهر میشود و عقد هم طبق ماده ۲۱۹ لازم‌الاتباع است
مگر اینکه قانون جدید صراحتا یا با حکم خاص شامل ازدواج‌های قبلی هم بشود
