لطفاً اتصال اینترنت خود را بررسی کنید.
با سلام و احترام
مستاجر برای ذخیره کردن کالای خود، انباری را اجاره کرده و فعالیت تجاری هم نمیکند. با این اوصاف آیا باز هم حق کسب و پیشه به مستاجر تعلق میگیرد؟
اگر حق کسب و پیشه تعلق نمیگیرد به استناد کدام ماده قانونی است؟
این پاسخ بهصورت خودکار و بر اساس میزان جزئیات در ابتدا آمده است، نه بهعنوان تأیید محتوای آن.
با توجه به اطلاعات ارائه شده، در خصوص تعلق یا عدم تعلق حق کسب و پیشه به مستاجری که انباری را صرفا برای ذخیره کالا و بدون فعالیت تجاری اجاره کرده است، نکات زیر قابل توجه است:
عدم تعلق حق کسب و پیشه در صورت عدم فعالیت تجاری مؤثر
حق کسب و پیشه اصولا به دلیل فعالیت تجاری مستاجر در ملک تجاری و رونقی که این فعالیت برای محل ایجاد میکند، به وجود میآید. اگر مستاجر صرفا کالایی را در انبار ذخیره میکند و هیچگونه فعالیت تجاری که منجر به ایجاد شهرت، اعتبار و رونق برای آن مکان خاص شود، انجام نمیدهد، به طور معمول حق کسب و پیشه به او تعلق نمیگیرد. صرف داشتن فعالیت تجاری در یک ملک، این حق را برای مستاجر ایجاد نمیکند؛ بلکه مستاجر باید در شهرت و رونق اقتصادی ملک به طور مستقیم نقش داشته باشد.
تفکیک نوع استفاده از انبار
تعلق حق کسب و پیشه به انبار به نحوه استفاده از آن بستگی دارد:
انبار به عنوان بخشی از یک فعالیت تجاری: اگر انبار برای نگهداری وسایل و لوازم اضافی یک کسب و پیشه یا به منظور نگهداری کالاهای تجاری (مثلا موجودی انبار یک فروشگاه یا کارگاه) اجاره و استفاده شود، میتواند مشمول مقررات حاکم بر اماکن کسب و پیشه قرار گیرد و مستاجر آن بتواند حق کسب و پیشه را مطالبه نماید. در این حالت، انبار به عنوان محلی برای نگهداری لوازم تجاری و در خدمت یک فعالیت تجاری است.
انبار برای مصارف غیرتجاری: اگر انبار صرفا برای نگهداری وسایل اضافی محل مسکونی، اسباب و اثاثیه منزل یا وسایل شخصی به کار گرفته شود، مشمول مقررات قانون حق کسب و پیشه مصوب سال ۱۳۵۶ قرار نمیگیرد.
در مورد پرسش شما، اگر "ذخیره کردن کالا" به معنای انبارداری کالاهای مربوط به یک فعالیت تجاری دیگر (حتی اگر خود انبار محل داد و ستد نباشد) باشد، ممکن است بتوان آن را در شمول انبارهای تجاری دانست. اما اگر صرفا ذخیرهسازی کالاهای شخصی و غیرمرتبط با یک فعالیت تجاری فعال باشد، حق کسب و پیشه تعلق نمیگیرد. عبارت "فعالیت تجاری هم نمیکند" در پرسش شما، این احتمال را تقویت میکند که حق کسب و پیشه به مستاجر تعلق نگیرد، زیرا شرط اصلی ایجاد این حق، یعنی ایجاد رونق و اعتبار برای ملک از طریق فعالیت تجاری مستاجر در آن مکان، محقق نشده است.
مستند قانونی
حق کسب و پیشه و تجارت بر اساس قانون روابط موجر و مستاجر مصوب سال ۱۳۵۶ به رسمیت شناخته شده است. عدم تعلق این حق در مواردی که شرایط فوق (فعالیت تجاری مؤثر در ایجاد رونق برای ملک) وجود نداشته باشد، از مفهوم مخالف مواد مربوط به این قانون و همچنین از اصول کلی حاکم بر حق کسب و پیشه استنباط میشود. به عبارت دیگر، قانونگذار شرایطی را برای ایجاد این حق تعیین کرده است (مانند ایجاد رونق و اعتبار در ملک استیجاری در نتیجه تجارت فعال)، و در صورت عدم تحقق این شرایط، حقی نیز ایجاد نخواهد شد.
یک رای دادگاه نیز اشاره دارد که محلی که جهت استفاده انباری اجاره داده شده، تعلق حق کسب و پیشه محمل قانونی نداشته و ندارد.
بنابراین، اگر مستاجر صرفا از انبار برای نگهداری کالا استفاده میکند و هیچ فعالیت تجاری مؤثری که منجر به شهرت و اعتبار آن انبار خاص شود انجام نمیدهد، به استناد عدم تحقق شرایط مندرج در قانون روابط موجر و مستاجر سال ۱۳۵۶ و رویه قضایی، حق کسب و پیشه به ایشان تعلق نمیگیرد.
بستگی به زمان تنظیم اجاره نامه دارد . اگر اجاره بعد از سال ۱۳۷۶ صورت گرفته باشد کلا موضوع کسب و پیشه منتفی است ولی اگر قبل از ۷۶ باشد و بهره برداری فقط در حد انباری بوده و در اجاره نامه نیز بهره برداری تجاری قید نشده باشد کسب و پیشه تعلق نخواهد گرفت
اگر مستاجر صرفاانباری را اجاره کرده و هیچگونه فعالیت تجاری در آن انجام نمیدهد حق کسب و پیشه به او تعلق نمیگیردماده ۶ قانون روابط موجر و مستاجر ۱۳۵۶ بیان میکند که حق کسب و پیشه به مستاجری تعلق میگیرد که در محل اجاره به کسب و کار مشغول باشد
به راحتی نمی توان گفت که تعلق میگیرد یا خیر.
پاسخ به این سوال مستلزم این است که مشخص شود قرارداد در چه سالی تنظیم شده و تحت حاکمیت کدام یک از قوانین اجاره می باشد. علاوه بر این باید مشخص شود که آیا استفاده از این انباری، باعث شناخته شدن آن محل به عنوان انبار دپوی محصول خاصی شده است یا خیر.
بر این اساس میتوان پاسخ مناسب داد.
اگر مشمول قانون سال ۵۶ باشد و علیرغم عدم فعالیت فیزیکی، آن انبار به عنوان محل ذخیره کالای خاصی شناخته شده است، میتواند دارای حق کسب پیشه باشد. در این صورت هم از طرف مستاجر میتوان ادعای وجود حق کسب و پیشه را نمود و هم از طرف موجر میتوان بنا به دلایل خاصی، چنین ادعایی رد شود.
مستند قانونی خاصی که دقیقا به این موضوع تصریح کرده باشد، وجود ندارد. باید از مجموع قوانین استنباط و تحلیل کرد.
موفق باشید.
نیاز به بررسی قرارداد می باشد
باید مشخص شود که اجاره مشمول کدام قانون است، ضمن اینکه حق کسب و پیشه به خاطر پاخور به ملک تعلق می گیرد
اول اینکه باید قبل از سال ۵۶ باشد ضمن اینکه صرف استفاده بعنوان انباری باعث حق کسب و پیشه نمی گردد
اگر قبل از ۷۶ باشد و بهره برداری فقط در حد انباری بوده و در اجاره نامه نیز بهره برداری تجاری قید نشده باشد کسب و پیشه تعلق نخواهد گرفت
اظهارنظر در این خصوص منوط به بررسی مدارک و مستندات است
طبق قانون روابط موجر و مستاجر مصوب سال ۵۶ به محل مذکور حق کسب و پیشه و تجارت تعلق نمیگیرد چونکه محل مذکور صرفا بعنوان انباری اجاره شده است
به محلی طبق قانون ۵۶ حق کسب و پیشه تعلق میگیرد که مستاجر اجاره نموده و با کسب و کار و فعالیت به آن رونق بخشیده باشد نه به کالا
درصورتیکه عمل تجاری کار انجام نگردد حق کسب و پیشه تعلق نمیگیرد چرا که این حق برای کارهای تجاری است
اگر اجاره مشمول قانون سال ۱۳۵۶ است احتمال تعلق حق کسب و پیشه هست
پاسخ به پرسش شما مستلزم بررسی قرارداد می باشد.
خیر، در صورتی که مستاجر انباری را صرفا برای نگهداری کالا و بدون فعالیت تجاری یا دایر کردن محل کسب اجاره کرده باشد، حق کسب و پیشه به او تعلق نمیگیرد.
بادرود
اگر بعداز سال ۷۶ باشد خیر
این حق در صورتی است که قرارداد در بازه زمانی ۵۶ تا ۷۶ منعقد شده باشد.
پرسش تکراریست. چنانچه اجاره مشمول قانون ۱۳۵۶ باشد بله تعلق می گیرد.
پرسش تکراری است ، در صورتی که مشمول قانون سال ۵۶ باشد تعلق میگیرد.
