آیا با این اظهار نامه محکوم میشه؟
با سلام طی اظهارنامه ای که زوجه به ذوج که متنش این هست
( مخاطب گرامی اینجانب همسر شرعی و قانونی شما خانوم ...دانش نظر به اینکه طی ۵ سال زندگی مشترک هیچ توجه ای به انفاق و مهریه ام نداشته اید لذا هیچ تمایلی به ادامه زندگی مشترک ندارم و نمیتوانم تمکین و سازش کنم)
از طرفی بنده قبلا اظهار نامه و پس از آن الزام به تمکین به پیوست صورتجلسه کلانتری و استشهادیه مبتی بر ترک منزل از جانب همسرم دادم
حالا بنده سوالم اینه
با توجه به جواب اظهار نامه ای که همسرم در آن اقرار کرده نمیتواند تمکین و سازش کنه میتوانم اثبات کنم دلیل موجهی برای عدم تمکین نداره..لازم به ذکر هست ایشان اصلا مهریه ندارن چون در سال اول ازدواج ابراء کرده بودند..و ۵ سال رو اگه توجهی به انفاقشان نکردم پس خرجی خانه و این بحثها از کجا تامین شده..
بیشتر وکلا معتقدند متن اظهارنامه اقرار به عدم تمکین تلقی میشود و با استناد به آن و مدارک دیگر میتوانید عدم تمکین را اثبات کنید تا ناشزه شناخته شده و نفقهای به او تعلق نگیرد، اما برخی وکلا تأکید دارند اظهارنامه صرفاً یک دلیل کمکی است و اقرار باید در جلسه دادگاه باشد و تصمیم نهایی با قاضی است.
اینکه آیا صرف این اظهارنامه برای محکومیت کافی است یا خیر، به پذیرش آن به عنوان اقرار قاطع در جلسه رسیدگی بستگی دارد.
