لطفاً اتصال اینترنت خود را بررسی کنید.
آیا خوانده میتواند بدون رضایت خواهان، بدهی خود را به شخص ثالثی منتقل کند؟ وکیل خوانده با ارائهٔ لایحه و استناد به نداشتن اموال و شهادت شهود، از دادگاه خواسته که این انتقال پذیرفته شود؛ در حالی که خواهان از متن توافقنامه بیاطلاع است و هویت شخص ثالث نیز در لایحه مبهم مانده است. آیا میتوان پس از دریافت توافقنامه، دادخواست ابطال آن را به دلیل ابهام در مفاد آن مطرح کرد؟
تولیدشده با هوش مصنوعی بنیاد وکلا — پاسخ وکیل نیست
این متن را هوش مصنوعی نوشته است و ممکن است دقیق یا کامل نباشد؛ پاسخهای وکلا در ادامهٔ همین صفحه آمده است.
انتقال دین به شخص ثالث بدون رضایت طلبکار در حقوق ایران فاقد اثر است و خواهان میتواند آن را نپذیرد.
طبق قانون مدنی، انتقال دین زمانی معتبر است که طلبکار صریحاً با آن موافقت کرده باشد؛ بدون این رضایت، ذمهٔ مدیون اصلی همچنان مشغول باقی میماند. ابهام در هویت متعهد جدید نیز از موجبات بطلان توافقنامه است.
خواهان باید از طریق دادگاه رونوشت لایحه و توافقنامه را دریافت کند، سپس دادخواست ابطال آن را به دلیل فقدان رضایت طلبکار و ابهام در مفاد ارائه دهد؛ همزمان باید تأکید کند که دعوای اصلی علیه خوانده نخست پابرجاست.
این پاسخ بهصورت خودکار و بر اساس میزان جزئیات در ابتدا آمده است، نه بهعنوان تأیید محتوای آن.
با تقدیم احترام ، خیر. خوانده اصولا نمیتواند بدون رضایت خواهان بدهی خود را به شخص ثالث منتقل کند و از مسئولیت پرداخت رهایی یابد زیرا مطابق ماده ۲۹۲ قانون مدنی انتقال دین در صورتی موجب برائت بدهکار میشود که شخص ثالث با رضایت طلبکار پرداخت دین را بپذیرد و طبق مواد ۷۲۴ و ۷۲۵ همان قانون حواله نیز بدون رضایت خواهان به عنوان طلبکار و قبول شخص ثالث تحقق پیدا نمیکند. البته شخص ثالث میتواند طبق ماده ۲۶۷ قانون مدنی بدهی خوانده را بدون اجازه او پرداخت کند اما پرداخت دین با انتقال دین تفاوت دارد و چنین پرداختی به خودی خود باعث جانشینی اجباری شخص ثالث یا برائت خوانده پیش از پرداخت کامل نمیشود. بنابراین راهکار اصلی پس از دریافت توافقنامه این است که خواهان در همان پرونده از دادگاه بخواهد اصل توافقنامه را مطالبه کند و با اعلام اینکه آن را امضا نکرده و هیچ رضایتی به انتقال طلب یا تبدیل تعهد نداده است اعلام شود توافقنامه در برابر او اثر انتقالی ندارد و موجب برائت خوانده نمیشود. صرف بیاطلاعی خواهان نیز به تنهایی دلیل بطلان توافقنامه میان خوانده و شخص ثالث نیست و طرح دعوای مستقل ابطال فقط به علت بیاطلاعی معمولا راهکار درستی نیست. اگر هویت شخص ثالث یا میزان بدهی و حدود تعهد او در خود توافقنامه به اندازهای مبهم باشد که موضوع تعهد قابل تشخیص نباشد میتوان با استناد به مفهوم ماده ۱۹۰ قانون مدنی که موضوع معین را شرط صحت معامله میداند و مفهوم ماده ۲۱۶ همان قانون که مبهم نبودن مورد معامله را لازم میشمارد و با رعایت ماده ۲ قانون آیین دادرسی مدنی که وجود نفع را برای طرح دعوا ضروری میداند حسب مورد دعوای اعلام بطلان توافقنامه را مطرح کرد اما چون اصل بر صحت معاملات است و ماده ۲۲۳ قانون مدنی همین اصل را مقرر کرده است خواهان که احتمالا شما هستید باید ابهام اساسی و غیرقابل رفع یا اثر مستقیم توافقنامه بر تضییع حق خود را اثبات کنید. اگر امضا یا نوشتهای به خواهان نسبت داده شده باشد نیز باید مطابق ماده ۲۱۶ قانون آیین دادرسی مدنی نسبت به آن انکار یا تردید و در صورت وجود دلیل البته با مشورت وکیل میتوان ادعای جعل مطرح شود. موفق باشید 💐
پروندهی شما جزئیات خودش را دارد؛ با یک وکیل مطالبه وجه صحبت کنید
پاسخهای این صفحه کلی هستند و برای آشنایی نوشته شدهاند. ۲٬۴۰۶ وکیل با تخصص در این حوزه در بنیاد وکلا عضو هستند.
ثبتنام لازم نیست؛ فقط شمارهٔ موبایل، آن هم فقط برای همین مشاوره.
انتقال دین به ثالث، بدون رضایت طلبکار، موجب برائت مدیون و انتقال تعهد به ثالث نمیشود؛ زیرا بند ۲ ماده ۲۹۲ قانون مدنی صراحتا «رضایت متعهدله» را شرط تحقق تبدیل تعهد دانسته است. بنابراین صرف توافق خصوصی مدیون و ثالث یا اعلام آن در لایحه، در برابر طلبکار قابل استناد برای برائت مدیون نیست. نظریه مشورتی شماره ۷/۱۴۰۱/۳۳۸ مورخ ۱۴۰۱/۰۶/۰۵ نیز بر اصل بقای تعهد سابق و خلاف اصل بودن تبدیل تعهد تاکید دارد.
اگر توافقنامه ارائهشده متضمن انتقال دین بدون رضایت طلبکار باشد، باید ابتدا ماهیت دقیق آن، قصد طرفین، هویت ثالث و آثار تعهدی آن احراز شود؛ «ابهام» بهتنهایی همیشه موجب بطلان نیست و حسب مورد میتواند بحث عدم نفوذ، عدم تحقق تبدیل تعهد یا بیاعتباری مفاد مورد ادعا را مطرح کند.
پرسش تعیینکننده این است: آیا متن توافقنامه اساسا واجد شرایط تحقق تبدیل تعهد موضوع ماده ۲۹۲ است یا صرفا توافق داخلی مدیون و ثالث؟ بررسی متن سند و نحوه تنظیم آن برای تعیین دعوای صحیح و خواسته قابل استماع ضروری است.
خوانده نمیتواند بدون اطلاع و رضایت خواهان، بدهی خود را به شخص ثالثی منتقل کند، مگر اینکه در حکم دادگاه به او اجازه داده شده باشد یا بدهی بهصورت قانونی به شخص ثالث واگذار شده باشد.
در صورت ابهام در مفاد توافقنامه و عدم اطلاع خواهان، میتوانید دادخواست «ابطال توافقنامه» یا «فسخ آن» را به دادگاه تقدیم کنید و به ابهام در هویت شخص ثالث و عدم رضایت خود استناد کنید.
دادگاه با بررسی مدارک، در صورت احراز عدم رضایت یا ابهام، میتواند حکم به ابطال توافقنامه صادر کند.
خلاصه اینکه انتقال بدهی به شخص ثالث بدون رضایت طلبکار، اصولا نافذ نیست؛ زیرا انتقال تعهد/دین با تغییر مدیون نیازمند رضایت طلبکار است.
بنابراین صرف لایحه وکیل خوانده یا شهادت شهود، بدون رضایت شما، باعث نمیشود دادگاه شما را ملزم به پذیرش شخص ثالث بهعنوان بدهکار کند.
اگر توافقنامهای ارائه شده، ابتدا اصل و متن کامل آن را دریافت و بررسی کنید. اگر قرارداد دارای ابهام اساسی، مجهول بودن شخص ثالث یا موضوع تعهد باشد، حسب مورد میتوان نسبت به اعتبار یا قابلیت استناد آن اعتراض کرد؛ اما صرف ابهام لزوما موجب بطلان نیست و باید دقیقا مفاد توافق بررسی شود.
انتقال دین یا تبدیل تعهد بدون رضایت صریح و قبلی داین امکانپذیر نیست و در برابر طلبکار باطل و غیرقابل استناد است. دادگاه نمیتواند انتقال بدهی را بدون موافقت خواهان بپذیرد و خواهان میتواند به عدم رضایت خود و عدم نفوذ توافق استناد کند.
خیر؛ خوانده نمیتواند بدون رضایت خواهان، صرفا با یک توافق خصوصی، بدهی خود را به شخص ثالث منتقل کند و از دین قبلی بری شود؛ در تبدیل تعهد، رضایت طلبکار لازم است.
اگر توافقنامهای ارائه شود، ابتدا باید متن و هویت شخص ثالث بررسی شود. صرف «ابهام» لزوما موجب ابطال نیست؛ اما اگر موضوع یا طرف قرارداد بهگونهای نامعین باشد که تعهد قابل تشخیص نباشد، میتوان به فقدان «موضوع معین» ایراد کرد.
خیر ، خوانده اصولا نمیتواند پرداخت دین خود را بر عهده ثالث انتقال دهد مگر با رضایت و اطلاع خواهان باشد و نسبت به توافق نامه ی صورت گرفته نیز در صورتی که ابهامی در آن وجود داشته باشد و رضایت و اطلاع خواهان در آن تسریع نشده باشد میتوانید دادخواست ابطال توافقنامه یا فسخ آن را به دادگاه درخواست کنید.
انتقال بدهی به شخص ثالث بدون رضایت طلبکار از نظر قانونی فاقد اثر است و بدهکار را از مسئولیت مبرا نمیکند برای دفاع در دادگاه باید عدم رضایت خود را اعلام کنید و بر بیاثر بودن توافقنامه در حق خود تاکید نمایید دعوای ابطال تنها در صورتی راهگشاست که ابهام اساسی در مفاد قرارداد وجود داشته باشد و در صورت جعل یا نسبت دادن امضای دروغین میتوانید ادعای انکار تردید یا جعل مطرح کنید
طبق قانون انتقال دین به ثالث موجب برائت مدیون نیست و الزاما رضایت بستانکار وجود داشته باشد.
درسورت ابهام باید بررسی شود که موضوع تعهد یا دین و ثالث مشخص باشد.
درصورت عدم تعیین دین و مشخص نبودن ثالث و عدم رضایت و اطلاع بستانکار قابلیت ابطال را دارد
خیر انتقال دین بدون رضایت طلبکار نافذ نیست و طبق ماده ۲۹۲ قانون مدنی رضایت متعهدله لازم است.
صرف نداشتن مال و شهادت شهود جایگزین رضایت خواهان نمیشود همچنین پس از دریافت توافقنامه در صورت ابهام مؤثر در موضوع تعهد میتوان با استناد به مواد ۱۹۰ و ۲۱۶ قانون مدنی، حسب مورد بطلان آن را خواست
جهت انتقال دین رضایت و اذن خواهان می بایست وجود داشته باشد. دادگاه بدون رضایت و اذن خواهان چنین تصمیمی را اتخاذ نمی کند.
درخصوص توافقنامه هم شما سمتی ندارید که بخواهید نسبت به آن اقدام قضایی نمایید.
کاربر گرامی در خصوص سوال مطروحه لازم میدانم که نکات ذیل را خدمتتان معروض دارم.
اول اینکه با وجود ابهام در توافق نامه وعدم رضایت خواهان یا طلبکار باعث عدم نفوذ توافق نامه میگردد وشرط صحت و پذیرش آن در خصوص انتقال دین رضایت و پذیرش خواهان می باشد.
همچنین در مواردی هم به دستور دادگاه صالح این امر شدنی است که باز هم به خودی خود دادگاه نمیتواند خودسرانه موجبات قبول انتقال دین را بدون کسب اجازه خواهان صادر کند و قبول واجازه خواهان شرط لا ینفک این موضوع است .
در نهایت با توجه به وجود ابهام وعدم مشخص بودن آن که از موارد لازم در قبول انتقال توسط خواهان است در بحث حضرتعالی این مهم یعنی مشخص بودن با ابهام مواجه است و مفقود می باشد و میتوانید تقاضای عدم نفوذ توافق نامه و اعلام نارضایتی را به دادگاه صالح تقدیم نمایید.
قطعا بدون رضایت طلبکار انتقال دین ممکن نیست و ذمه بدهکار همچنان در قبال طلبکار اول باقی است ...اما شخص ثالث میتواند نسبت به پرداخت کل بدهی به طلبکار اقدام و بعد خودش بعنوان طلبکار به مدیون مراجعه نماید .
کاربر گرامی
خیر مطلقا خوانده نمیتواند دین خود را برعهده ثالث بدون رضایت خواهان منتقل نماید و نیاز به سه اراده یعنی حواله محیل( مدیون) قبول محال علیه( ثالث) همچنین قبول محتال( خواهان)
جهت پاسخ دقیق و مستند به مواد قانونی به پرسش شما نیاز به بررسی دقیق متن توافقنامه با هر صورتجلسه دیگری می باشد که در دادگاه تنظیم شده است و پیشنهاد میگردد جهت دریافت پاسخ صحیح از مشاوره وکلای محترم سایت استفاده نمایید
و درود
سوال تون دارای ابهام می باشد : اصولا طلبکار ، خواهان و بدهکار خوانده می باشد
اما در خصوص انتقال طلب ، طلبکار و ثالث ( انتقال گیرنده ) باید راضی باشند و اراده ی بدهکار اصولا تاثیری در انتقال یا عدم انتقال ندارد .
انتقال به شکلی که گفتید در واقع مصداق عقد ضمانت است که باید ذی نفع ( خواهان ) آن را پذیرفته باشد
اگر زمان پرداخت توسط ثالث با زمان سررسید یکی باشد بپذیرید مشروط به ارائه تضمین معتبر
خیر بدون رضایت طلبکار این انتقال از نظر حقوق مدنی فاقد اثر حقوقی است و شخص ثالث نیز مشخص باشد
خیر بدون رصایت طلبکار انتقال دین به ثالث معتبر نیست وثالث نیز باید مشخص باشد
انتقال دین به شخص ثالث در صورت ممنوعیت شرایطی دارد مثلا بده کار غیر از آن مالی که انتقال میدهد مال دیگری نداشته باشد و مال منتقل شده همان مالی باشد که طلبکار نسبت به آن داری حق است و این بدهی اثبات شده باشد
بادرود
اگر شخص ثالث قبول کرده که بذهی را پرداخت نماید بله
این انتقال بدون رضایت طلبکار قابل قبول نیست
انتقال دین بدون رضایت شما به عنوان طلبکار نافذ نیست به عبارت دیگر رابطه ی میان داین و مدیون شخصی بوده و مدیون نمیتواند بدون رضایت طلبکار، طلبکار خود را عوض کند
رضایت طلبکار تعیین کننده نیست و دادخواست ابطال توافق نامه پذیرفته نمی شود ، آنچه اهمیت دارد اینکه طلب خواهان توسط شخص ثالث پرداخت شود
و درود
خیر؛ انتقال دین و بدهی به ثالث بدون اطلاع و رضایت طلبکار صحیح و نافذ نمیباشد و حتما باید مورد رضایت طلبکار و خواهان قرار گیرد.
خیر بدون رضایت طلبکار امکان پذیر نیست
هیچکدام از این پاسخها دقیقاً پروندهٔ شما نبود؟
پاسخهای عمومی، مدارک و تاریخها و شرایط خاصِ شما را نمیبینند. در یک مشاورهٔ تلفنی، وکیل روی همین پرونده با شما صحبت میکند و قدم بعدی را مشخص میکند.
ثبتنام لازم نیست؛ فقط شمارهٔ موبایل، آن هم فقط برای همین مشاوره.
