لطفاً اتصال اینترنت خود را بررسی کنید.
در دوران دبیرستان، حدود ۵ تا ۸ سال پیش، توسط چند نفر از همکلاسیهایم مورد آزار روحی شدید و مکرر قرار گرفتم. آنها پشت سرم شایعههای ناروا پخش میکردند، با القاب تحقیرآمیز صدایم میزدند و در کلاس و محیط مدرسه مدام مسخرهام میکردند. این رفتارها آسیب جدی روحی به من زد و منجر به اضطراب و افسردگی شد. آیا با گذشت این مدت، امکان پیگیری حقوقی وجود دارد؟
تولیدشده با هوش مصنوعی بنیاد وکلا — پاسخ وکیل نیست
این متن را هوش مصنوعی نوشته است و ممکن است دقیق یا کامل نباشد؛ پاسخهای وکلا در ادامهٔ همین صفحه آمده است.
پیگیری حقوقی این موارد پس از گذشت ۵ تا ۸ سال با مانع جدی مرور زمان روبهروست و در عمل بسیار دشوار است.
جرایمی مانند توهین و نشر اکاذیب طبق قانون مجازات اسلامی مشمول مرور زمان هستند و مهلت شکایت برای این جرایم معمولاً یک سال از تاریخ وقوع یا اطلاع است. برای مطالبه خسارت روحی از طریق دعوای مدنی نیز اثبات رابطه سببیت میان اقدامات افراد مشخص و آسیب روحی، بعد از این مدت، نیازمند مدارک و شواهد محکمی است که تهیه آنها دشوار است.
اگر مدارکی مانند پیام، عکس، گواه یا سابقه مراجعه به روانپزشک دارید، آنها را جمعآوری کنید و پرونده خود را نزدیکترین دادسرا با موضوع توهین و نشر اکاذیب مطرح کنید تا تکلیف مرور زمان در پرونده شما بهطور مشخص بررسی شود.
این پاسخ بهصورت خودکار و بر اساس میزان جزئیات در ابتدا آمده است، نه بهعنوان تأیید محتوای آن.
دعاوی حقوقی برخلاف شکایت کیفری اصولا مشمول مرور زمان نیستند و مطابق قانون مسئولیت مدنی، هرگاه ورود خسارت و انتساب آن به فعل زیانبار دیگری اثبات شود، اصل بر قابلیت مطالبه و جبران خسارت است.
با این حال، مطابق قانون آیین دادرسی مدنی، خسارت عدمالنفع قابل مطالبه نیست و اثبات اصل ورود خسارت، میزان آن و رابطه سببیت میان رفتار اشخاص و آسیبهای وارده بر عهده مدعی خواهد بود.
لذا با توجه به گذشت ۵ تا ۸ سال، بررسی مدارک، امکان اثبات رفتارهای انجامشده و رابطه آن با خسارت ادعایی برای ارزیابی دقیق امکان طرح دعوا ضروری بنظر میرسد ....
پروندهی شما جزئیات خودش را دارد؛ با یک وکیل توهین و فحاشی صحبت کنید
پاسخهای این صفحه کلی هستند و برای آشنایی نوشته شدهاند. ۲٬۶۹۷ وکیل با تخصص در این حوزه در بنیاد وکلا عضو هستند.
ثبتنام لازم نیست؛ فقط شمارهٔ موبایل، آن هم فقط برای همین مشاوره.
با گذشت ۵ تا ۸ سال، امکان پیگیری کیفری این آزارها بسیار محدود است؛ زیرا جرایم تعزیری مانند توهین و افترا، مشمول مرور زمان شده و مهلت شکایت آنها معمولا ۳ تا ۵ سال است.
با این حال، در صورت وجود مدارک پزشکی (مانند گزارشهای روانپزشکی) که نشان دهد این آزارها باعث آسیبهای روانی قابل اثبات شده است، امکان طرح دعوای حقوقی (جبران خسارت) در دادگاه وجود دارد، اما نیازمند ارائه مدارک و دلایل قوی است.
عرض سلام
گذشت ۵ تا ۸ سال، امکان شکایت کیفری بهخاطر مرور زمان یا مهلت شکایت از بین رفته باشه؛ اما برای مطالبه خسارت از طریق دعوای حقوقی صرف گذشت این مدت لزوما مانع طرح دعوا نیست.
مسئله اصلی اینه که بتونید رفتار اون افراد، آسیبی که به شما وارد شده و ارتباط بین این دو رو با مدارک و شواهد کافی ثابت کنید. بنابراین قبل از طرح دعوا باید مدارکتون دقیق بررسی بشه.
کاربر گرامی چون مدت زمان پنج تا هشت ساله از وقوع موضوع گذشته است از لحاظ کیفری امکان پیگیری موضوع به دلیل مرور زمان وجود ندارد ولی از لحاظ حقوقی ممکن است در صورت اثبات موضوع و داشتن دلایل قوی بتوانید پیگیری کنید هر چند دعوای حقوقی هم با چالش های جدی برای اثبات وجود دارد و بعید است بتوانید به نتیجه دلخواه برسید .
اگر رفتارها شامل عناوین کیفری دیگری بوده یا آثار و رفتار مجرمانه تا سالهای بعد ادامه داشته، باید همان رفتارهای مشخص جداگانه بررسی شود. از نظر حقوقی و مطالبه خسارت معنوی نیز موضوع قابل بررسی است، اما صرف اثبات اضطراب و افسردگی فعلی بدون اثبات رابطه آن با رفتار اشخاص و سایر شرایط قانونی کافی نیست.
اگر منظور تعقیب کیفری همکلاسیها بابت توهین، افترا یا نشر اکاذیب باشد، گذشت ۵ تا ۸ سال میتواند مشکل جدی ایجاد کند؛ بسیاری از این عناوین قابل گذشت هستند و مشمول مرور زمان میشوند. بنابراین امکان شکایت امروز، بدون بررسی تاریخ و عنوان دقیق رفتارها، قابل تایید نیست
در مورد مطالبه خسارت معنوی از طریق حقوقی منعی وجود ندارد ولیکن باید مدارکی را ارائه نماید که از لحاظ روحی آسیب دیده اید ولیکن اثبات آسیب روحی و روانی و یا آسیب به آبرو دشوار هست
صرف قدیمیبودن اتفاق الزاما به معنی غیرممکن بودن پیگیری نیست، ولی قبل از اقدام باید مرور زمان هر عنوان اتهامی جداگانه بررسی شود.
باسلام
در جرایم تعزیری قابل گذشت اصولا باید ظرف یک سال از زمان اطلاع از وقوع جرم شکایت مطرح شود.
بر فرض اثبات ضرر معنوی، بدلیل عدم سن قانونی و فقدان عنصر معنوی عملا نمی تواند مصداق جرم باشد ضمنا بنظر مشمول مقررات مرور زمان هم شده باشد.
پیگیری این موارد پس از گذشت ۵ تا ۸ سال با مانع جدی مرور زمان روبه خواهد بود و پیشنهاد نمیشود .
فقدان اهلیت (عدم سن قانونی) و احراز نشدن عنصر معنوی (سوءنیت)، مانع تحقق وصف مجرمانه فعل انتسابی بوده و اساسا جرمی محقق نشده است.
به علاوه، با گذشت ۵ تا ۸ سال از تاریخ وقوع، تعقیب کیفری وفق مقررات مرور زمان شکایت، مسموع نبوده و دادگاه قرار عدم تعقیب یا موقوفی تعقیب صادر خواهد کرد. موفق باشید
اگر از جنبه ی کیفری به موضوع نگاه کنیم تمسخر، توهین، آزار و اذیت از جرایم قابل گذشت بوده پس از نظر کیفری قابل پیگیری نیست از نظر حقوقی و مطالبه ی خسارت معنوی قابل پیگیری است ولی چون از زمان گذشته است محاکم ما در ایران ظرفیت رسیدگی به چنین پرونده هایی را ندارند
امکان شکایت وجود دارد ولی آیا مدارکی یا شاهدی برای ادعای خود دارید؟
بنابراظهارات شما مشمول مرور زمان گردیده است.
خیر علاوه بر اینکه این موارد قالبا به علت نداشتن سن قانونی و یا بعضا رشد کافی نمیتواند مصداق جرم باشد همچنین ۵تا۸سال پیش مشمول مرور زمان شده و قابلیت شکایت ندارد
متاسفانه امکان اقدامی برای شما متصور نیست
با توجه به گذشت ۵ تا ۸ سال مشمول مرور زمان است و مطرح کردن شکایت پیشنهاد نمی شود
با توجه ب گذشت زمان و نبود سو نیت امکان تحصیل نتیجه کم است
هیچکدام از این پاسخها دقیقاً پروندهٔ شما نبود؟
پاسخهای عمومی، مدارک و تاریخها و شرایط خاصِ شما را نمیبینند. در یک مشاورهٔ تلفنی، وکیل روی همین پرونده با شما صحبت میکند و قدم بعدی را مشخص میکند.
ثبتنام لازم نیست؛ فقط شمارهٔ موبایل، آن هم فقط برای همین مشاوره.
