درود بر شما؛
برای این مورد، «دادخواست» صحیح نیست؛ باید شکواییه کیفری با عناوین توهین و عندالاقتضاء افترا تنظیم شود. نسبت‌دادن صریح «دزدی» یا «کلاهبرداری» در صورت فقدان اثبات قانونی، می‌تواند مشمول ماده ۶۹۷ قانون مجازات اسلامی (تعزیرات) و الفاظ تحقیرآمیز نیز مشمول ماده ۶۰۸ باشد؛ هر دو ماده به موجب قانون کاهش مجازات حبس تعزیری مصوب ۱۳۹۹ اصلاح شده‌اند.
پیامک را حذف نکنید و اصل گوشی و پیام‌ها را حفظ کنید. مستندا به مواد ۱۲ و ۱۳ قانون تجارت الکترونیکی و مواد ۶۸۳، ۶۸۵ و ۶۸۶ قانون آیین دادرسی کیفری، ادله الکترونیکی قابل استناد است و می‌توان از مرجع قضایی درخواست استعلام مالک و مشخصات بهره‌بردار خط، احراز انتساب پیامک و حفظ و بررسی ادله مخابراتی را نمود.
مجهول بودن هویت صاحب سیمکارت مانع طرح شکایت نیست؛ شماره تلفن، تاریخ و ساعت پیامک و متن دقیق آن را در شکواییه درج و تقاضای استعلام از اپراتور کنید. مطابق نظریه مشورتی شماره ۷/۱۴۰۰/۴۰۶ مورخ ۱۴۰۰/۰۹/۰۷، در توهین پیامکی محل وقوع جرم، محل دریافت پیام توسط مخاطب است.
نکته تعیین‌کننده این است که صرف وجود پیامک برای محکومیت کافی نیست و نحوه انتساب خط، مفاد دقیق عبارات، صراحت نسبت جرم و رابطه آن با اختلاف مالی طرفین باید به‌درستی در شکواییه و ادله اثباتی صورت‌بندی شود. در صورت ارسال متن پیامک، می‌توان عنوان کیفری دقیق، مرجع صالح و متن شکواییه مستند را مشخص کرد.
