آیا طرح دادخواست اعسار از محکومبه بهمنزله پذیرش دین و انصراف از شکایت کیفری است؟
ادامهٔ متن پرسشبستن
شخص «الف» بابت بدهی خود، یک فقره چک، سفته یا رسید به شخص «ب» تسلیم میکند. متعاقباً بدهی مذکور از طریق پرداخت یا به هر سبب قانونی دیگری ساقط و تعهد شخص «الف» مرتفع میشود؛ با این وجود، شخص «ب» با استناد به سند مذکور اقدام به طرح دعوای حقوقی کرده و موفق به اخذ حکم محکومیت شخص «الف» میشود که در نهایت منجر به بازداشت وی میگردد.
شخص «الف» با اعتقاد به بیحقی محکومله و زوال تعهد خود، قصد دارد از طریق شکایت کیفری علیه شخص «ب» اقدام کند و همزمان درصدد استفاده از ظرفیت اعمال ماده ۴۷۷ قانون آیین دادرسی کیفری است.
سؤال: آیا طرح دادخواست اعسار از پرداخت محکومبه از سوی شخص «الف»، میتواند بهمنزله پذیرش دین، اقرار به صحت محکومیت یا پذیرش مفاد حکم حقوقی تلقی شود و در رسیدگی به شکایت کیفری وی علیه شخص «ب» تأثیر منفی داشته باشد؟
همچنین، با توجه به اینکه شخص «الف» همچنان قصد اعمال ماده ۴۷۷ را دارد، آیا ثبت دادخواست اعسار از محکومبه، پیش از تعیین تکلیف درخواست اعمال ماده ۴۷۷، ممکن است بهعنوان پذیرش حکم قطعی و عدول ضمنی از ادعای بیحقی وی مورد استناد قرار گیرد؟
متن پرسش برای خوانایی ویرایش شده است.
جمعبندی پاسخ وکلا
میان وکلا درباره اثر دادخواست اعسار اختلافنظر وجود دارد؛ یک نظر اعسار را به معنی پذیرش حکم نمیداند و نظر دیگر تقدیم دادخواست اعسار و تقسیط را به منزله قبول رأی و بدهی تلقی میکند.