دادگاه تجدیدنظر با استناد به مواد ۳۵۸ و ۲ قانون آیین دادرسی مدنی، ضمن نقض دادنامه بدوی، قرار عدم استماع دعوی صادر کرده است. آیا این رای قطعی محسوب می‌شود؟
اصل بر قطعی بودن رای دادگاه تجدیدنظر و قرار عدم استماع دعوا است، مگر اینکه موضوع پرونده مشمول استثنائات قانونیِ فرجام‌خواهی باشد.
این قاعده کلی است و قطعی بودن کامل رای، به عنوان و موضوع دقیق دعوای شما بستگی دارد.
قطعیت قرار عدم استماع در دادگاه تجدیدنظر
رای دادگاه تجدیدنظر مبنی بر نقض حکم بدوی و صدور قرار عدم استماع دعوا اصولا قطعی محسوب می‌شود. این نوع قرار در حالت معمول قابل فرجام‌خواهی نیست. با این حال، اگر موضوع دعوا در زمره موارد استثناییِ مطرح در ماده ۳۶۸ قانون آیین دادرسی مدنی باشد، امکان اعتراض به آن وجود خواهد داشت. بنابراین برای اعلام قطعیت مطلق دادنامه، باید نوع خواسته و متن کامل رای بررسی شود.
این پاسخ به‌صورت خودکار تولید شده و جای مشاوره‌ی حقوقی با وکیل را نمی‌گیرد؛ پاسخ‌های وکلا در ادامه آمده است.
صرف صدور «قرار عدم استماع دعوا» از سوی دادگاه تجدیدنظر، به‌تنهایی به معنای قطعیت مطلق نیست؛ باید موضوع دعوا و شرایط ماده ۳۶۸ قانون آیین دادرسی مدنی بررسی شود. در صورت عدم شمول موارد فرجام‌خواهی، رای تجدیدنظر قطعی است.
بله، اصولا رای دادگاه تجدیدنظر قطعی است و قرار عدم استماع دعوا قابل فرجام‌خواهی نیست؛ مگر اینکه موضوع پرونده از موارد استثنایی قانونی باشد.
با سلام
بله، اصل بر قطعی بودن رای دادگاه تجدیدنظر است. قرار عدم استماع دعوا نیز اصولا در زمره آرای قابل فرجام‌خواهی نیست؛ مگر اینکه پرونده مشمول یکی از استثنائات قانونی باشد.
بنابراین در فرض معمول، این رای قطعی و قابل اجراست؛ البته برای اظهارنظر قطعی باید نوع دعوا و متن کامل دادنامه بررسی شود.
پرسش خود را بفرستید؛ اولین وکیل آزاد در کوتاه‌ترین زمان پاسخ می‌دهد.
پرسش خود را رایگان مطرح کنید؛ وکلا و کارشناسان حقوقی بنیاد وکلا در کوتاه‌ترین زمان پاسخ می‌دهند.
