با سلام و احترام، با توجه به اطلاعاتی که ارائه دادید، پاسخ سوالات شما به شرح زیر است:
بر اساس توافقی که در جلسه دادگاه خانواده امضا کرده‌اید، روش پرداخت مهریه مشخص شده است. این توافقنامه که به صورت صورتجلسه درآمده، مبنای تصمیمات بعدی دادگاه و تعهدات طرفین خواهد بود.
پاسخ به سوال اول: توقیف اموال حین پروسه طلاق
به طور خلاصه، خیر؛ چنین اقدامی از سوی همسر شما بسیار بعید و خلاف توافق صورت گرفته است.
در حالت عادی، زن میتواند برای مهریه خود درخواست تامین خواسته داده و اموال همسرش مانند خودرو و حساب‌های بانکی را توقیف کند. اما در شرایط شما، یک توافقنامه معتبر امضا شده که نحوه پرداخت مهریه را مشخص کرده است (تقسیم ۵۰/۵۰ پول حاصل از فروش یک واحد آپارتمان).
اعتبار صورتجلسه دادگاه: صورتجلسه‌ای که در دادگاه به امضای طرفین می‌رسد، یک سند رسمی و معتبر است. این توافق نشان می‌دهد که شما و همسرتان بر سر یک روش جایگزین برای پرداخت مهریه به تفاهم رسیده‌اید.
اصل پایبندی به توافق: اقدام همسر شما برای توقیف سایر اموال در حالی که توافقی برای فروش ملک وجود دارد، به نوعی نقض تعهد و "رو دست زدن" به توافق محسوب می‌شود. شما میتوانید با استناد به همین صورتجلسه، از دادگاه درخواست رفع توقیف احتمالی را بنمایید، زیرا روش پرداخت مهریه از قبل مشخص شده است.
شرایط احتمالی برای توقیف: تنها در صورتی ممکن است همسر شما بتواند چنین اقدامی انجام دهد که ثابت کند شما قصد فروش ملک را ندارید یا در حال از بین بردن سایر اموال خود برای فرار از دین هستید که اثبات آن دشوار است.
بنابراین، تا زمانی که شما به توافق خود پایبند هستید و مراحل فروش ملک را دنبال می‌کنید، عملا امکان توقیف قانونی سایر اموال شما وجود ندارد، زیرا نحوه پرداخت بدهی (مهریه) با توافق طرفین مشخص شده است.
پاسخ به سوال دوم: مطالبه مجدد مهریه بعد از ثبت طلاق
خیر، پس از ثبت طلاق و اجرای کامل توافق، امکان مطالبه مجدد مهریه وجود ندارد.
توافق‌نامه‌ای که شما امضا کرده‌اید، در نهایت بخشی از "گواهی عدم امکان سازش" یا حکم طلاق خواهد شد. این حکم، تکلیف تمام حقوق مالی از جمله مهریه را مشخص می‌کند.
نهایی شدن توافق با ثبت طلاق: با ثبت رسمی طلاق در دفترخانه، توافقات صورت گرفته در دادگاه نیز قطعی و لازم‌الاجرا می‌شوند. همسر شما نمیتواند پس از آن، ادعایی جدید در مورد همان مهریه مطرح کند.
تفاوت با بخشش مهریه: توجه داشته باشید که همسر شما مهریه را "نبخشیده"، بلکه با "نحوه پرداخت آن" موافقت کرده است. بنابراین، بحث رجوع از مهریه بخشیده شده (که در دوران عده امکانپذیر است) در مورد شما صدق نمی‌کند. شما توافق کرده‌اید که در ازای کل مهریه، ۵۰٪ از ارزش فروش ملک را بپردازید.
تنها حالت ممکن برای اقدام مجدد: اگر شما پس از فروش ملک، از پرداخت سهم ۵۰ درصدی همسرتان خودداری کنید، ایشان حق خواهد داشت برای اجرای مفاد توافقنامه و حکم طلاق اقدام کند. در این صورت، او میتواند برای وصول همان مبلغ توافق‌شده، درخواست توقیف سایر اموال شما (خودرو، حساب بانکی و ...) را به دادگاه ارائه دهد. این اقدام "مطالبه مجدد مهریه" نیست، بلکه "الزام شما به اجرای توافق" است.
نتیجه‌گیری:
توافقنامه امضاشده در دادگاه برای هر دو طرف لازم‌الاجراست. تا زمانی که شما به این توافق پایبند باشید، نه در حین پروسه طلاق و نه بعد از آن، همسرتان نمیتواند ادعایی فراتر از این توافق داشته باشد و اموال دیگر شما را بابت مهریه توقیف کند.
