لطفاً اتصال اینترنت خود را بررسی کنید.
شما میتوانید درخواست ارزیابی حقوقی خود را بطور مستقیم برای ارسال کنید و در کوتاهترین زمان ممکن از ایشان پاسخ بگیرید.
با سلام بچه اگر از ملاقات با یکی از والدین امتناع کند در چه سن و سالی باید باشد تا دادگستری وفق ماده ۲۳ و ۲۴ اورا به بهزیستی جهت بررسی ارجاع دهد ؟ رویه عملی دادگاه ها چگونه است ؟ قانون کلمه طفل را بکار برده آیا سه ساله یا چهارسال یا کلا زیر هفت سال را شامل میشود ؟
سلام و درود دادگاه مکلف است مصلحت طفل را در نظر بگیرد.
سلام ~
دادگاه با توجه به مصلحت و صلاح کودک تشخیص میدهد.
با سلام ،ب نظر دادگاه ومصلحت کودک بستگی دارد
با سلام با توجه به نظر دادگاه و مصلحت طفل مشخص می شود تا هفت سال حضانت طفل با مادر است و بعد از ان از سن بلوغ به بعد با پدر است
با درود حضانت تا پایان ۷ سالگی با مادر است و پس از آن تا بلوغ با پدر است نفقه در هر صورت با پدر است
دادگاه مکلف است مصلحت طفل را مدنظر قرار دهد
بادرودوسلام به تصمیم دادگاه و مصلحت طفل منوط و مرتبط می باشد.
بسته به نظر دادگاه و مصلحت طفل می باشد .
این امر بستگی به تشخیص دادگاه و مصلحت طفل دارد.
سلام
بستگی به شرایط کودک و نظر دادگاه دارد.
منظور از طفل صغیر ممیز میباشد که در انور غیر مالی خود میتواند تصمیم گیری نماید و هیچ شخصی را نمیتوان الزام یا اجبار با ملاقات شخصی نمود چرا که در صورت عدم تمایل اگر اجبار گردد از نظر عنصر معنوی متضرر میشود و مورد آزار و بزه قرار میگیرد.
برطبق قانون حضانت دختران تا پایان۹سال قمری و پسران تا پایان ۱۵سال قمریست اما در صورت اختلاف یا ایجاد نارضایتی از سوی فرزندان حضانت با رعایت مصلحت کودک به تشخیص دادگاه می باشد و درصورت مشاهده هرگونه عللی مبنی بر بدسرپرست بودن اخلاقی یا اقتصادی(بصورت دائم یا موقت)کودک آزاری یا در معرض اعتیاد قرارداشتن کودک با تشخیص و معرفی مقام قضایی کودک به بهزیستی سپرده میشود.
(البته موارد معرفی کودک به بهزیستی بسیار زیاد است)
با سلام تشخیص این امر در سنین پایین با دادگاه و مصلحت طفل میباشد
حضانت دائم فرزند پسر و دختر تا ۷ سالگی با مادر است و حضانت دختر از ۷ سالگی تا ۹ سالگی و پسر نیز از۷ سالگی تا ۱۵ سالگی با پدر می باشد اما قانون گذار در قانون مدنی و قانون حمایت از خانواده به درستی دست قاضی را باز گذاشته است که با توجه به مصلحت طفل حضانت را مشخص و تعیین نماید یعنی ملاک حضانت برای دادگاه بایستی مصلحت طفل باشد.
اما اگر کسی که حضانت فرزند با اوست مانع ملاقات طرف دیگر شود طرف دیگر می تواند با مراجعه به دادگاه (دادن دادخواست از طریق دفتر خدمات الکترونیک قضایی) تقاضای ملاقات فرزند کند. در این راستا می تواند ابتدا دستور موقت فوری ملاقات فرزند را نیز از دادگاه تقاضا کند. پر واضح است که دادگاه خانواده با رعایت مصلحت طفل بایستی حق ملاقاتی برای خواهان تعیین کند. اما بر طبق ماده ۵۴ قانون حمایت خانواده ممانعت از ملاقات فرزند جرم است.
ماده ۵۴ قانون حمایت خانواده: «هرگاه مسئول حضانت از انجام تکالیف مقرر خودداری کند یا مانع ملاقات طفل با اشخاص ذی حق شود، برای بار اول به پرداخت جزای نقدی درجه هشت و درصورت تکرار به حداکثر مجازات مذکور محکوم می شود.»
ماده ۴۰ قانون مذکور نیز تعیین تکلیف کرده که: «هرکس از اجرای حکم دادگاه در مورد حضانت طفل استنکاف کند یا مانع اجرای آن شود یا از استرداد طفل امتناع ورزد، حسب تقاضای ذی نفع و به دستور دادگاه صادرکننده رای نخستین تا زمان اجرای حکم بازداشت می شود.»
باید توجه داشت که ماده ۴۰ پیش گفته که به دادگاه اجازه بازداشت هر کسی که مانع اجرای حکم دادگاه و استرداد طفل می شود را داده است در مورد ممانعت از اجرای دستور موقت فوری ملاقات فرزند اجرا نمی شود. اداره کل حقوقی قوه قضاییه در نظریه ۹۲-۱۶۱۹/۵۰۳-۷/۹۲/۸۲۲ مورخ ۹۲/۱/۵ جواب داده است که ضمانت اجرای مندرج در ماده۴۰ قانون حمایت خانواده مختص حکم است و نه دستور موقت که در قالب قرار صادر می شود و نهایت زمانی بازداشت تا زمانی است که علت بازداشت مرتفع گردد.
