لطفاً اتصال اینترنت خود را بررسی کنید.

حضانت فرزند پسر و دختر بعد از طلاق

قوانین و مقررات حضانت دختر و پسر

اکرم فرخ کیومرث نهاردانی فرشته نوری
۵ متخصص در حوزه حضانت فرزند هم اکنون آنلاین هستند
۲,۴۹۰ دیدگاه
۴.۹
متخصصین
۲.۲ هزار
متخصص فعال
خدمات
۱
خدمت ارائه شده
خدمات مرتبط با حوزه حضانت فرزند
مشاوره تلفنی، آنلاین و حضوری مشاوره حقوقی حضانت فرزند
برای دریافت مشاوره کلیک کنید
انتخاب وکیل متخصص وکیل حضانت فرزند
وکیل خود را پیدا کنید
متخصصین آنلاین آماده ارائه خدمت

سریع و بدون اتلاف وقت از میان متخصصین آنلاین سایت فرد مورد نظر خود را انتخاب و مشاوره خود را دریافت کنید.

آثار طلاق ممکن است که سرنوشت فرزندان را تحت تاثیر قرار دهد. در واقع آینده فرزندان تا حد زیادی در گرو تصمیمی است که والدین برای ادامه زندگی مشترک می‌گیرند. زمانی که زن و شوهر از هم جدا می‌شوند و به اصطلاح طلاق می‌گیرند، باید تکلیف نگهداری از فرزندان مشخص شود. 

در حالتی که زن و مرد صاحب فرزندی نیستند، امکان جدا شدن آن‌ها کی راحت‌تر است. البته داشتن فرزند مانع از امر طلاق نمی‌شود اما دادگاه‌ها کمی در این زمینه برای صدور حکم طلاق سختگیری می‌کنند. طلاق موضوعی است که نه تنها برای زوجین تبعاتی را به همراه خواهد داشت بلکه آینده فرزندان نیز در هاله‌ای از ابهام قرار می‌گیرد. 

در جامعه ما دیدگاه مناسبی نسبت به فرزندان طلاق نیست اما این افراد مانند سایرین دارای یک سری حق و حقوقی هستند که باید به آن برسند. در هر صورت اگر زن و شوهر از هم جدا زندگی کنند و یا طلاق گرفته باشند، باید تکلیف نگهداری از فرزندان مشخص شود. 

با توجه به این که حضانت فرزندان بعد از طلاق یکی از موضوعات مهم و پرچالش دعاوی خانواده محسوب می‌شود، در ادامه مطلب با ما همراه باشید تا به بیان ارائه مطالب مرتبط در این زمینه نیز بپردازیم. 

درباره حضانت فرزند

حضانت جز موضوعاتی است که بعد از طلاق مطرح می‌شود که البته می‌توان گفت که اختصاص به زمانی دارد که زن و شوهر به صورت مستقل از یکدیگر زندگی می‌کنند. تا زمانی که پدر و مادر به صورت مشترک زندگی می‌کنند و از هم طلاق نگرفته‌اند، حضانت فرزندان کاملا منتفی است و نمی‌توان در این زمینه اظهار نظر کرد. 

بعد از طلاق به جهت آن که والدین از هم جدا می‌شوند، طبیعتا فرزندان نمی‌توانند به صورت همزمان با آن‌ها زندگی کنند که به صورت توافقی یا به حکم قانون حضانت فرزندان بر عهده یکی از والدین قرار می‌گیرد. بنابراین می‌توان گفت که حضانت فرزند اختصاص به زمانی دارد که زوجبن به صورت مستقل و جدا از هم زندگی می‌نمایند. 

از آن جهت که بین زوجین طلاق واقع شده است، باید تکلیف سرپرستی از فرزند یا فرزندان مشخص شود. اگر طلاق صورت گرفته به صورت توافقی باشد، زوجین در مورد حضانت به توافق می‌رسند. در صورتی که زن و شوهر نتوانند توافقی در مورد شرایط حضانت فرزندان توافق کنند، دادگاه در این زمینه تعیین تکلیف خواهد کرد. 

حضانت حق قانونی پدر و مادر است که تحت شرایطی می‌توانند بعد از طلاق نیز از آن بهره‌مند شوند. زن و مردی که قصد طلاق گرفتن از هم را دارند، باید نسبت به این موضوع واقف باشند که ممکن است برای مدت مشخصی نتوانند حضانت فرزندان را برعهده بگیرند. 

قانون حضانت از سال 1382 دچار تغییراتی شد و شرایط حضانت فرزندان پسر و دختر در مقایسه با قانون سابق متفاوت است.

تا زمانی که فرزندان به سن بلوغ نرسیده باشند، می‌توان اصطلاح حضانت را برای آن‌ها اطلاق کرد اما بعد از سن بلوغ این فرزندان هستند که می‌توانند برای آینده خود تصمیم بگیرند. 

حضانت فرزند

منظور از حضانت فرزند چیست؟

حضانت در اصطلاح حقوقی به معنای حمایت و نگهداری از اطفال توسط اشخاصی که به حکم قانون تعیین شده باشند.

در واقع اصطلاح حضانت برگرفته از سرپرستی و نگهداری فرزندان است و با جدایی بین والدین، فردی که از نظر قانون واجد صلاحیت است، فرزندان تحت سرپرستی وی قرار می‌گیرند. از دیدگاه منابع فقهی حضانت همان حمایت عاطفی و جسمی تعریف شده است که البته تعریف حضانت در فقه دور از تعریف قانونی آن نیست. 

با رخداد واقعه طلاق یا فوت والدین بحث حضانت از فرزندان مطرح می‌شود که در قانون ضوابط و شرایطی خاص برای نگهداری از اطفال تعریف شده است. طبیعتا اگر زن و مرد طلاق نگرفته باشند یا یکی از آن‌ها فوت نکرده باشد، نمی‌توان بحث حضانت را به میان آورد. 

در واقع اگر زوجین مشترکا با یکدیگر زندگی کنند، حضانت فرزندان بر عهده هردوی آن‌ها خواهد بود اما با جدایی بین طرفین باید تکلیف نحوه نگهداری از کودکان طبق قانون یا به صورت توافقی تعیین شود. قانونگذار حضانت فرزندان را تا سنین مشخص شده بر عهده والدین قرار داده است. در واقع جنسیت و سن فرزندان جزو معیارهای اساسی در تعیین حضانت به شمار می‌رود. 

قانون حضانت با توجه به این که در طی چند سال اخیر دچار اصلاحاتی شد اما با این وجود مورد انتقاد بسیاری از حقوقدانان است. تحلیل منتقدان از قانون حضانت این است که قانونگذار باید در این زمینه از مادران حمایت بیشتری می‌کرده است؛ زیرا زحمت اصلی پرورش کودکان با مادر است و از این حیث باید مقررات حضانت به نحوی تنظیم می‌شد که زنان از حقوق بیشتری برخوردار شوند. 

در بحث حضانت تفاوت خاصی میان حقوق مرد و زن تعیین نشده است و هر یک در شرایطی خاص از حق حضانت برخوردار می‌باشند. حضانت هم نوعی حق برای والدین است و هم نوعی تکلیف. در واقع طبق قانون پدر و مادر این حق را دارند که بعد از طلاق نیز بتوانند حضانت فرزندان خود را داشته باشند هم از طرفی نگهداری کودکان بعد از جدایی جزو تکالیف قانونی آن‌ها به شمار می‌رود. 

اگر پدر و مادر از صلاحیت قانونی برای نگهداری از اطفال برخوردار باشند، حضانت جزو وظیفه قانونی است و نمی‌توانند از سرپرستی فرزندان خودداری کنند. با توجه به این که حضانت حق قانونی هر یک از والدین است، کسی نمی‌تواند چنین حقی را از آن‌ها بگیرد؛ مگر در صورت وجود شرایط مربوط به سلب حضانت که دادگاه می‌تواند حق حضانت را از پدر یا مادر سلب نماید. 

حضانت فرزندان بعد از طلاق

همانطور که در بخش قبل به آن اشاره کردیم، حضانت فرزند زمانی مورد سوال قرار می‌گیرد که پدر و مادر طلاق گرفته باشند یا یکی از طرفین فوت نموده باشد. حال بعد از طلاق باید وضعیت سرپرستی از اطفال مشخص شود که در نهایت فرزندان با چه کسی زندگی خواهند کرد. 

در خصوص موضوع فرزندان بعد از طلاق، دو موضوع مهم باید بررسی شود که اولا طلاق ثبت شده از نوع طلاق توافقی است یا خیر و ثانیا در صورت عدم توافق بین زوجین در مورد نگهداری از فرزندان، تکلیف حضانت چه می‌شود. 

یکی از الزامات طلاق توافقی این است که زن و مرد باید در ارتباط با یک سری از مسائل که به دوران بعد از طلاق ارتباط دارد، به توافقی کلی برسند که یکی از آن‌ها بحث حضانت است. در واقع برای دادگاه این موضوع مهم است که در طلاق توافقی، زوجین وضعیت نگهداری و سرپرستی از فرزندان را مشخص نموده باشند. 

در صورتی که امکان توافق در مورد حضانت بین زن و شوهر نباشد و به نوعی زوجین برای نگهداری از فرزندان دچار اختلاف شوند، طبق قانون، دادگاه در این زمینه ورود پیدا می‌کند. در واقع به دلیل آن که وضعیت حضانت فرزند از طرف پدر و مادر تعیین نشده است، دادگاه بر اساس قانون، حضانت را برعهده یکی از والدین قرار می‌دهد. 

در طلاق توافقی، زوجین باید به توافق کلی در مورد حضانت فرزندان خود برسند و نیازی به تعیین تکلیف از طرف دادگاه نیست. اما در طلاق غیر توافقی مانند طلاق از طرف مرد یا طلاق از طرف زن، هیچگونه اجباری برای توافق کردن در ارتباط با حضانت از فرزندان وجود ندارد و در صورتی که طرفین با هم اختلاف پیدا کنند، باید به حکم دادگاه استناد کرد. 

معیار اساسی در تعیین حضانت فرزندان

در صورتی که بعد از طلاق، زوجین توافق کنند که فرزندان تحت سرپرستی کدام یک از آن‌ها قرار بگیرد، نیازی به شکایت و تعیین تکلیف قانونی نمی‌باشد. اما اگر کار به تعیین تکلیف از طرف دادگاه بکشد، دو معیار اساسی در مورد حضانت فرزندان تعیین کننده هستند. 

جنسیت و سن فرزندان برای مشخص کردن موضوع حضانت بسیار مهم است. در واقع جنسیت اطفال در مشخص شدن حضانت آن‌ها حائز اهمیت است. همچنین سن کودکان نیز در این زمینه مورد بررسی قرار می‌گیرد. حضانت دختر با پسر متفاوت است و قانونگذار تا سنین مشخص، حضانت را برعهده والدین قرار می‌دهد. 

با توجه به این که بعد از طلاق حضانت به پدر و مادر داده می‌شود، بسته به این که فرزند پسر یا دختر است، حضانت آن‌ها با یکدیگر متفاوت است. می‌توان اینگونه بیان کرد که برای قانونگذار، سن و جنسیت جزو دو معیار اساسی در تعیین حضانت محسوب می‌شود. 

زمانی که دادگاه شرایط حضانت فرزندان را مشخص کرد، طرفی که نگهداری از اطفال به او واگذار شده است، نمی‌تواند از انجام این وظیفه خودداری کند. علاوه بر این که حضانت، حق پدر و مادر فرزند است، وظیفه قانونی نیز برای آن‌ها به شمار می‌رود.

بنابراین پدر یا مادری که بعد از طلاق، حق حضانت برای او در نظر گرفته شده است، نباید از نگهداری فرزندان خودداری کند، بلکه باید چنین تکلیفی را به بهترین شکل ممکن انجام دهد. 

در صورتی که والدین از نگهداری فرزندان امتناع کنند، دادگاه آن‌ها را در این زمینه ملزم خواهد کرد. در صورت اثبات انحطاط اخلاقی پدر یا مادر، حضانت فرزند به آن‌ها داده نمی‌شود و سرپرستی به طرف دیگر داده می‌شود. 

لازم به ذکر است که کمتر شاهد این مسئله هستیم که والدین از حضانت فرزندان خودداری کنند و زمانی که برای سرپرستی از فرزندان خود بعد از طلاق واجد شرایط قانونی باشد، می‌توانند فرزند یا فرزندان را تحت حضانت خود قرار دهند. 

صدور حکم حضانت فرزند

شرایط اعطای حق حضانت فرزند به مادر

در قانون بین حضانت پسر و دختر تفاوتی قائل شده است که در این بخش قصد داریم به شرایط حضانت دختران بپردازیم. طبق ماده 1169 قانون مدنی، برای حضانت و نگهداری طفلی که ابوین او جدا از یکدیگر زندگی می‌کنند، مادر تا سن هفت سالگی اولویت دارد و پس از آن با پدر است. 

بر اساس ماده مزبور، حضانت از فرزندان با جدایی زوجین، تا هفت سالگی بر عهده مادر خواهد بود. در تکمیل این ماده باید گفت که فرزندان پسر و دختر، هر دو تا هفت سالگی تحت حضانت مادر می‌باشند. این موضوعی است که قانونگذار صراحتا اعلام نموده است. 

در قانون سابق، مادر تا دو سالگی فرزندان از حق حضانت برخوردار بود اما با اصلاحات انجام شده در سال 1382، این میزان به عدد هفت افزایش یافت و در حال حاضر مادر می‌تواند تا هفت سالگی فرزندان از آن‌ها نگهداری کند. در خصوص حق حضانت مادر، تفاوتی بین دختر و پسر نمی‌کند و پسر تا هفت سالگی و همچنین دختر تا پایان 7 سالگی، تحت سرپرستی مادر هستند. 

بنابراین تا قبل از هفت سالگی فرزندان، پدر نمی‌تواند ادعای حق حضانت داشته باشد مگر آن که بتواند عدم صلاحیت مادر برای نگهداری از کودکان را ثابت کند. در هر صورت پدر تا این سن از حق حضانت فرزندان محروم می‌باشد و نمی‌تواند در این زمینه اقدام قانونی را انجام دهد. 

در واقع قانون تا 7 سالگی تمام فرزندان، حضانت را برای مادر تعیین کرده است و پدر این زمینه هیچ حقی ندارد. در صورتی که پدر در شرایطی که از حق حضانت برخوردار نیست، به زور و اجبار بخواهد حضانت را از مادر بگیرد، طبق قانن مادر می‌تواند علیه او طرح دعوا کند. 

پدر در چه صورتی از حق حضانت فرزندان برخوردار می‌باشد؟

در ماده 1169 قانون مدنی عنوان شده است که بعد از هفت سالگی، حضانت فرزندان برعهده پدر است. البته این ماده خالی از اشکال نمی‌باشد و به صورت واضح تعیین نکرده است که بعد از 7 سالگی تا چه سنی پدر از حق حضانت برخوردار است. 

در خصوص حق حضانت پدر می‌توان بین فرزندان پسر و دختر تفاوت قائل شد. در واقع پسر تا 15 سالگی و دختر تا 9 سالگی تحت حضانت پدر می‌باشند. به بیان دیگر، بعد از اتمام هفت سالگی تا سن بلوغ پدر از حق حضانت برخوردار است. با توجه به این که پسر در پانزده سالگی و دختر در نه سالگی به سن بلوغ می‌رسند، حق حضانت آن‌ها با پدر متفاوت است. 

در مورد حضانت فرزند دختر می‌توان گفت که مادر طبق قانون در مدت زمان بیشتری می‌تواند از دختر خود نگهداری کند. اما در این زمینه پدر تنها از هفت تا نه سالگی دختر می‌تواند او را تحت حضانت خود قرار دهد. 

بر اساس تبصره ماده 1169 قانون مدنی، بعد از هفت سالگی در صورت حدوث اختلاف، حضانت طفل با رعایت مصلحت کودک به تشخیص دادگاه می‌باشد. 

بنابراین حضانت دختر تا هفت سالگی برای مادر و بعد از آن تا نه سالگی بر عهده پدر است. پسر نیز تا هفت سالگی تحت سرپرستی مادر است و بعد از اتمام هفت سالگی تا رسیدن به سن بلوغ یعنی 15 سالگی، پدر حق حضانت دارد. 

وضعیت حضانت فرزندان بعد از سن بلوغ

در بخش‌های قبلی با شرایط قانونی حق حضانت پدر و مادر آشنا شدیم. در واقع به این موضوع پرداختیم که دختر و پسر تا قبل از سن بلوغ، تحت حضانت والدین خود می‌باشند. پسر و دختر هر دو تا هفت سالگی، حضانت آن‌ها به عهده مادر است و پس آن که هفت سالگی فرزندان به اتمام رسید تا زمان وارد شدن به سن بلوغ نگهداری آن‌ها برای پدر می‌باشد. 

حال با مشخص شدن وضعیت نگهداری از فرزندان تا سن بلوغ، ممکن است این سوال مطرح شود که بعد از سن بلوغ، تکلیف حضانت به چه نحوی می‌باشد؟ آیا قانون باز هم در این زمینه شرایطی را عنوان کرده است یا این مسئله به اختیار فرزندان قرار داده می‌شود. 

برای پاسخ به این سوال باید گفت که فلسفه حضانت و سرپرستی اختصاص به دوران قبل از بلوغ دارد. در واقع حضانت برای افرادی در نظر گرفته می‌شود که هنوز به سن بلوغ نرسیده‌اند و در اصطلاح حقوقی صغیر(محجور) محسوب می‌شوند. افرادی که به سن بلوغ نرسیده باشند، باید برای نگهداری و سرپرستی از والدین حضانت آن‌ها را برعهده بگیرند. 

در هر صورت با رسیدن فرزندان به سن بلوغ، از شرایط قانونی حضانت خارج شده و این که تمایل دارند با پدر یا مادر خود زندگی کنند، به اختیارشان بستگی دارد. در واقع دختر و پسر پس از سن بلوغ تعیین می‌کنند که تمایل دارند با کدام یک از والدین به صورت مشترک زندگی کنند و دیگر حکم قانون و دادگاه نمی‌توانند در این زمینه ورود پیدا کنند. 

برخلاف دوران قبل از بلوغ که حضانت فرزندان بر اساس حکم قانون تعیین می‌شد، اما بعد از بالغ شدن دیگر نیازی به تصمیم گیری قانونی در این زمینه نیست. بنابراین دادگاه نیز مسئله حضانت را بر اساس اختیار طرفین تعیین تکلیف می‌کند. 

با توجه به این که فرزندان به سن بلوغ رسیدند و می‌توانند بسیاری از مسائل را از هم تشخیص دهند، برهمین اساس حضانت بعد از بلوغ برعهده آن‌ها قرار داده شده است و کسی نمی‌تواند در این زمینه دخالتی داشته باشد. 

حضانت فرزند در صورت فوت پدر

حضانت فرزندان بر عهده پدر و مادر است و این حقی است که قانونگذار برای والدین در نظر گرفته است. حال اگر پدر فوت کند، این سوال مطرح می‌شود که حضانت با چه کسی خواهد بود؟ آیا حضانت همچنان با مادر است یا جد پدری نیز در این زمینه از حق حضانت برخوردار هستند؟

به طور کلی پدر و مادر فرزند در خصوص مسئله حضانت اولویت دارند. در واقع اگر پدر فرزند فوت کند، مادر وی صلاحیت قانونی برای حضانت خواهد داشت. در صورتی بعد از فوت پدر، حضانت از مادر سلب شده و به جد پدری داده می‌شود که انحطاط اخلاقی مادر برای دادگاه ثابت شود. 

در واقع جد پدری در صورتی می‌توانند حضانت فرزند را برعهده بگیرند که بتوانند عدم صلاحیت قانونی مادر در نگهداری از طفل را به اثبات برسانند. 

به موجب ماده 1171 قانون مدنی، در صورت فوت یکی از ابوین، حضانت طفل با آن که زنده است، خواهد بود، هر چند متوفی پدر طفل بوده و برای او قیم معین کرده باشد. 

لازم به ذکر است که اگر در مدتی که حق حضانت برای مادر است و او شوهر کند، حق حضانت از وی سلب می‌شود. البته رویه دادگاه در خصوص سلب حضانت از مادر به دلیل ازدواج مجدد مشروط به زنده بودن مرد است. در واقع اگر مادر در مدتی که پدر زنده است، با فرد دیگری ازدواج کند، حضانت فرزند از او گرفته می‌شود. 

در چه مواردی حق حضانت فرزندان از پدر و مادر گرفته می‌شود؟

همانطور که حضانت حق حق و هم تکلیف برای والدین است، اما در شرایطی ممکن است که چنین حقی از والدین گرفته شود. به طور کلی اگر رفتار پدر یا مادر به نحوی باشد که فرزند با زندگی کردن در کنار آن‌ها امنیت جانی نداشته باشد، قانونگذار حق حضانت را از طرفین سلب نموده است. 

یکی از مواردی که باعث می‌شود حضانت بر عهده والدین قرار گیرد، این است که چنین وضعیتی به مصلحت کودک باشد. اگر کودکی که تحت سرپرستی پدر یا مادر است، از امنیت جانی برخوردار نباشد، نمی‌توان حضانت را برای عهده وی قرار داد.

به موجب ماده 1173 قانون مدنی، موارد ذیل از مصادیق عدم مواظبت و یا انحطاط اخلاقی هر یک از والدین است که می‌تواند منجر به سلب حضانت فرزند شود: 

  1. اعتیاد زیان آور به الکل، مواد مخدر و قمار.
  2. اشتهار به فساد اخلاق و فحشاء.
  3.  ابتلا به بیماری های روانی با تشخیص پزشکی قانونی.
  4. سوء استفاده از طفل یا اجبار او به ورود در مشاغل ضد اخلاقی مانند فساد و فحشاء، تکدی گری و قاچاق.
  5. تکرار ضرب و جرح خارج از حد متعارف. 

موارد مزبور باعث می‌شود تا حق حضانت برای فرزندان سلب گردد. در صورتی که طبق قانون حضانت فرزند بر عهده پدر یا مادر باشد، در صورتی که والد یا والده بتواند ثابت کنند که فرد صاحب حق حضانت به دلیل انحطاط اخلاقی، صلاحیت رسیدگی برای سرپرستی از اطفال را ندارد، دادگاه حضانت فرزندان را به طرف دیگر می‌دهد. 

به طور مثال، حضانت فرزند طبق حکم دادگاه به پدر که اعتیاد شدید دارد، داده شده است. مادر فرزند برای آن که در این شرایط آسیبی به او وارد نشود، می‌تواند دادخواست حضانت به دادگاه بدهد.

در متن دادخواست باید به این موضوع اشاره کند که به دلیل عدم صلاحیت اخلاقی پدر، وی از شرایط لازم برای نگهداری از فرزند برخوردار نیست. در صورتی اثبات این موضوع، دادگاه حق حضانت پدر را سلب نموده و نگهداری از اطفال را برعهده مادر قرار می‌دهد. 

به طور کلی دادگاه برای اعطای حق حضانت به والدین، ابتدا شرایط اخلاقی و سلامت آن‌ها را مورد بررسی قرار می‌دهد. اگر پدر یا مادر بنا به دلایل مختلف، انحطاط اخلاقی آن‌ها برای دادگاه ثابت شود، از حق حضانت فرزند محروم می‌شوند. 

حضانت فرزند بنیاد وکلا

نحوه طرح شکایت حضانت فرزند

اگر قصد دارید که حضانت فرزند خود را بگیرید و در این زمینه دلایل موجه و قانونی نیز دارید، می‌توانید از راه قانونی اقدام کنید. برای طرح شکایت حضانت فرزند، ابتدا باید دادخواستی که با موضوع دعوا متناسب باشد را تنظیم کنید. در متن دادخواست باید به این موضوع اشاره کنید که خوانده صلاحیت لازم جهت نگهداری از اطفال را برعهده ندارد و از دادخواست تقاضای سلب حضانت فرزند را دارید. 

برای ثبت دادخواست باید به دفاتر خدمات الکترونیک قضایی مراجعه کنید. بعد از ثبت دادخواست حضانت، پرونده جهت رسیدگی به یکی از شعب صالح دادگاه خانواده ارجاع داده می‌شود. مدیر دفتر دادگاه به بررسی دادخواست نموده و در صورت نبود اشکال ماهوی یا شکلی در دادخواست، تعیین وقت رسیدگی برای پرونده انجام شده و تاریخ حضور در دادگاه به طرفین ابلاغ می‌شود. 

خواهان و خوانده به همراه وکلا یا نمایندگان قانونی خود در وقت تعیین شده در دادگاه حضور پیدا می‌کنند. در دادخواست مطالبه سلب حضانت فرزند، خواهان به عنوان مدعی باید ثابت کند که خوانده به دلیل مشکلات اخلاقی یا دلایل دیگر، صلاحیت نگهداری و سرپرستی از فرزندان را ندارد و از دادگاه تقاضا می‌کند که حضانت از وی گرفته شود. 

خوانده نیز در مقابل باید در برابر ادعا خواهان از خود دفاع کند و در صورتی که عدم صلاحیت قانونی او برای دادگاه محرز شود، حکم به نفع خواهان صادر شده و حق حضانت از خوانده سلب می‌گردد. بعد از صدور رای دادگاه، طرفین ظرف مدت 20 روز فرصت دارند که به حکم صادره اعتراض بزنند. در صورت عدم اعتراض به حکم در مهلت مورد نظر، رای قطعی و لازم الاجرا است. 

وکیل متخصص دعاوی حضانت

با توجه به این که طرح دعوا حضانت فرآیند و مراحل خاص خود را دارد، بهتر است که در این زمینه از وکیل کمک بگیرید. داشتن وکیل در طرح کلیه شکایات حقوقی به نفع اصحاب دعوا می‌باشد که در مورد دعوا حضانت نیز این قضیه صدق می‌کند. 

از آن جهت که یکی از مراحل اصلی اقامه دعوا حضانت، حضور طرفین در جلسات دادرسی و انجام دفاعیات در محضر دادگاه می‌باشد، وجود وکیل در این زمینه می‌‌تواند باعث شود که از حقوق طرفین به بهترین شکل ممکن دفاع شود. 

اگر تصمیم قطعی برای اخذ وکیل در مورد طرح دعوا حضانت دارید، همواره به دنبال موسسات و مجموعه‌هایی باشید که سابقه درخشان در زمینه ارائه خدمات حقوقی داشته باشند. بر همین اساس مجموعه بنیاد وکلا انتخاب مناسبی برای انتخاب وکیل متخصص خواهد بود. 

با توجه به این که در بنیاد وکلا، مجرب‌ترین وکلای دادگستری در حال فعالیت در امر وکالت در انواع دعاوی حقوقی و کیفری هستند، می‌تواند برای موکلینی که در جستجوی وکیل با سابقه و متخصص هستند، گزینه مطلوبی باشد. 

جهت انتخاب وکیل برای اقامه دعوا سلب حضانت فرزند، کافیست با کارشناسان ما در ارتباط باشید تا راهنمایی‌های لازم در این زمینه در اختیارتان قرار گیرد و بتوانید در طرح این نوع دعوا با وکیل متخصص دعاوی حضانت در ارتباط باشید. 

استفاده از مشاوره حقوقی بنیاد وکلا برای اقامه دعوا حضانت فرزند

چنانچه همسر شما صلاحیت لازم برای حضانت فرزندان را ندارد و به همین سبب قصد اقامه دعوا علیه او را دارید، راهکار مناسب در این زمینه استفاده از مشاوره حقوقی بنیاد وکلا است. با بهره مندی از مشاوره حقوقی، می‌توانیم شما را در کلیه فرآیند شکایت حضانت راهنمایی نماییم. 

بنیاد وکلا با استفاده از وکلا متخصص، ارائه دهنده انواع خدمات حقوقی نظیر مشاوره، حقوقی تخصصی و نگارش انواع اوراق قضایی است که می‌توانید نهایت بهره را از امکانات این مجموعه داشته باشید.

اصولا طرح شکایت مرتبط با دعاوی حضانت، کمی زمان‌بر و نیازمند رعایت یک سری موارد قانونی است که بدون بهره‌گیری از کارشناسان و مشاوران حقوقی مجرب عملا روند رسیدگی دشوار می‌شود. 

پس بهتر است قبل از هر اقدامی از مشاوره‌های تخصصی مجموعه بنیاد وکلا که توسط وکلا و کارشناسان مجرب و متخصص انجام می‌شود، استفاده کنید و از راهنمایی های وکلا متخصص در زمینه حضانت بهره مند شوید تا نتیجه مورد نظرتان را در کمترین زمان ممکن دریافت کنید.