کاربرد «برات» چیست؟

مطابق ماده ۲۲۳ قانون تجارت : برات سندی است که به موجب آن صادر کننده به دیگری دستور یا اذن میدهد که مبلغ مندرج در آن را در سررسید به دارنده سند بپردازد . مثلا اگر من به شما بدهکار باشم براتی صادر و به شما می دهم و شما با مراجعه به ثالثی که برات به عهده او صادر شده مبلغ مندرج در آن را در سر رسید دریافت می کنید .
از نظر قانونی استفاده از برگه یا فرم خاصی برای صدور برات الزام آور نیست و میتوان به صورت دستی برات یا حواله را تنظیم نمود . ولی در حال حاضر عملا از فرم هایی که وزارت دارایی چاپ کرده استفاده می شود . در عرف تجاری استفاده از این فرم ها معمول و الزامی است .
مندرجات برات ممکن است دستنویس یا تایپی بوده و توسط خود صادر کننده نوشته شود یا دیگری .

نوشته ای که به موجب آن شخص به دیگری دستور پرداخت مبلغ معینی رادر تاریخ معلوم در وجه شخص ثالثی می دهد برات سه بعدی است
به طور کلی برات عبارت است از سندی که طبق آن شخص الف از شخص ب تقاضا دارد که وجه مقرر را در تاریخ مقرر به شخص ج یا هر کسی که شخص ج، وجه را به او حواله کرد، پرداخت کند. طبق این تعریف شخص الف برات‌دهنده، شخص ب برات‌گیر و شخص ج دارنده‌ی برات هستند. عقیده‌ی کلی بر این است که برات مبتنی بر نوعی حواله است. که بر اساس آن شخص الف که برات را صادر کرده است محیل (حواله دهنده)، شخص ب محاله‌علیه (کسی که حواله برای او داده شده است) و شخص ج محتال (طلبکار) هستند. ممکن است شخص ج به عنوان دارنده‌ی برات و طلبکار وجه، سند برات را به دیگری واگذار کند. و آن دیگری به شخص دیگر و به همین ترتیب سند برات چند دست منتقل شود که در این حالت آن فردی که سند در نهایت در دست اوست دارنده‌ی نهایی و کلیه‌ی اشخاص ماقبل او به جز شخص الف و شخص ب، ظهرنویس هستند؛ یعنی اشخاصی که پشت سند را امضا کرده‌اند تا دست به دست منتقل شود.
تفاوت وشباهت چک سفته وبرات چیست؟
شباهت، بسیار شبیه هم هستند واین سوال مطرح است که پس بابودن برات سفته چه نیازی به چک است
ج برات سفته معمولا برای پرداخت با مدت است ونقش تحصیل اعتبار دارند ولی چک پرداخت نقدی است
وفرق اساسی در احکام متفاوتی که باهم دارند ولی هر سه یک هدف دارند
چک از دو طریق کیفری وحقوقی واجراییه است
وبرات سفته فقط از راه طرح حقوقی قابل وصول است


که الان دیگر کارد انچنانی ندارد