سلام و خسته نباشید. من و همسرم به خاطر داشتن اچپیوی همسرم، رابطهای با هم نداریم. دقیقا یک سال است که متوجه شدیم همسرم اچپیوی دارد. و چون آقا هزینه انجام آزمایش ندارد که من هم بروم خودم را به متخصص نشان دهم (که کل هزینه شاید ۴ میلیون شود) نگذاشتند رابطه داشته باشیم و این همه مدت طول کشیده است. البته اندازه هزینه آزمایش پس انداز دارد ولی نمیدهد و انگار مهم نیست که من و ایشان به رابطه نیاز داریم. بارها به او گفتم خیلی وسوسه میشوم خیانت کنم ولی جلوی خودم را میگیرم. ایشان انگار برایش مهم نیست که من اذیت میشوم از این بابت. میخواهم بدانم من باید چه کار کنم؟
این پاسخ بهصورت خودکار و بر اساس میزان جزئیات در ابتدا آمده است، نه بهعنوان تأیید محتوای آن.
پاسخ توسط یکی از وکلای بنیاد وکلا
از اینکه در این شرایط سخت و پیچیده به ما اعتماد کردید و مشکل خود را در میان گذاشتید، سپاسگزارم. درک میکنم که احساس میکنید نیازهای عاطفی و جسمی شما نادیده گرفته شده و این وضعیت، فشار روانی زیادی را به شما تحمیل کرده است. این شرایط بسیار دشوار است و احساسات شما کاملا قابل درک است.
در ادامه، چند راهکار و نکته را برای مدیریت این بحران ارائه میدهم که امیدوارم به شما کمک کند.
نگاهی واقعبینانه به ویروس HPV
ابتدا مهم است که درک درستی از این ویروس داشته باشید تا بتوانید ترس و نگرانیهای موجود را کاهش دهید:
شایع بودن: ویروس پاپیلومای انسانی (HPV) بسیار شایع است و اکثر افراد فعال از نظر جنسی، در مقطعی از زندگی خود به آن مبتلا میشوند. ابتلا به آن به معنای پایان زندگی جنسی یا رابطه زناشویی نیست.
بهبود طبیعی: در بسیاری از موارد، سیستم ایمنی بدن به طور خودکار و طی یک تا دو سال عفونت را پاک میکند، بدون اینکه مشکلی ایجاد شود.
اهمیت آزمایش برای شما: نگرانی اصلی در مورد انواع پرخطر HPV برای زنان، احتمال ایجاد تغییرات سلولی در دهانه رحم است. به همین دلیل انجام آزمایشهای منظم مانند پاپ اسمیر و تست HPV برای شما بسیار حیاتی است. این آزمایشها به پزشک اجازه میدهند تا هرگونه تغییر را زود تشخیص داده و قبل از اینکه به مشکل جدیتری تبدیل شود، آن را درمان کند.
رابطه جنسی ایمنتر: استفاده از کاندوم میتواند خطر انتقال ویروس را به میزان قابل توجهی کاهش دهد، اگرچه آن را کاملا از بین نمیبرد. بسیاری از زوجها با مدیریت صحیح و تحت نظر پزشک، به رابطه خود ادامه میدهند.
گفتگو، کلید حل مشکل
به نظر میرسد مشکل اصلی در حال حاضر، نه خود ویروس، بلکه نحوه مدیریت آن و شکاف ارتباطی عمیقی است که بین شما و همسرتان ایجاد شده است.
انتخاب زمان مناسب: در یک موقعیت آرام و بدون تنش، با همسرتان صحبت کنید. هدف شما باید حل مسئله باشد، نه متهم کردن.
از "زبان من" استفاده کنید: به جای گفتن "تو به سلامتی من اهمیت نمیدهی"، بگویید: "من وقتی میبینم یک سال از این موضوع گذشته و هنوز اقدامی نکردهایم، احساس ترس، نگرانی و تنهایی میکنم. من به حمایت تو برای حفظ سلامتیام و آرامش رابطهمان نیاز دارم."
مشکل را "مشترک" کنید: به او توضیح دهید که این یک "مشکل ما" است، نه "مشکل تو" یا "مشکل من". سلامت شما بر آینده هر دوی شما و خانوادهتان تاثیر میگذارد. هزینه آزمایش، سرمایهگذاری برای آرامش و سلامت مشترک شماست.
به ترسهای او گوش دهید: شاید رفتار همسرتان ناشی از ترس، ناآگاهی، شرم یا احساس گناه باشد. سعی کنید بفهمید چه چیزی در ذهن او میگذرد.
سلامتی شما در اولویت است
مهمترین فردی که باید از شما مراقبت کند، خودتان هستید. سلامت شما قابل معامله یا به تعویق انداختن نیست.
اولویتبندی آزمایش: منتظر رضایت یا اقدام همسرتان نمانید. سلامتی شما حیاتیتر از هر مبلغی است. اگر پسانداز شخصی دارید یا میتوانید این مبلغ را از خانواده یا دوستانتان قرض بگیرید، برای انجام آزمایش درنگ نکنید. این یک سرمایهگذاری برای زندگی شماست.
جستجوی مراکز درمانی با هزینه کمتر: تحقیق کنید که آیا در شهر شما یا شهرهای نزدیک، مراکز بهداشت دولتی، کلینیکهای وابسته به دانشگاههای علوم پزشکی یا مراکز خیریه وجود دارند که این آزمایشها را با تعرفه دولتی یا هزینه کمتر انجام دهند.
مشاوره زوجدرمانی: مراجعه به یک زوجدرمانگر میتواند فضای امنی را برای شما فراهم کند تا بتوانید حرفهایتان را بزنید و الگوهای ارتباطی اشتباه خود را اصلاح کنید. مشاور میتواند به همسرتان کمک کند تا با بیماری خود به شکل مسئولانهتری برخورد کند و اهمیت حمایت از شما را درک کند.
مشاوره فردی: اگر همسرتان حاضر به همراهی نشد، خودتان به یک مشاور مراجعه کنید. صحبت با یک متخصص به شما کمک میکند تا با این فشار روانی بهتر کنار بیایید، احساسات خود را مدیریت کنید و برای قدمهای بعدی خود قدرت و اعتماد به نفس بیشتری پیدا کنید.
مدیریت احساسات دشوار
صداقت شما در مورد وسوسههایی که به سراغتان میآید، نشاندهنده عمق درد و نیازی است که در این رابطه احساس میکنید. این احساسات یک زنگ خطر جدی است که نشان میدهد رابطه شما در بحران قرار دارد. به جای تسلیم شدن به این افکار که میتواند آسیبهای جبرانناپذیری به همراه داشته باشد، انرژی خود را بر حل ریشهای مشکلات متمرکز کنید.
به یاد داشته باشید که شما حق دارید در رابطهای سرشار از احترام، حمایت و توجه متقابل باشید. برداشتن اولین قدم برای مراقبت از سلامت جسمی و روانی خودتان، قدرتمندانهترین کاری است که در حال حاضر میتوانید انجام دهید.
در نهایت اگر هیچکدام از راهکارها جواب نداد دادخواست طلاق مطرح نماید
در این شرایط امکان برقراری رابطه وجود ندارد و این موضوع موجب سرایت به شما هم خواهد شد خصوصا که HPV فعلا قابل درمان قطعی نیست
بااین اوصاف شما به استناد بیماری ایشان و مفارقت جسمانی صرفا امکان درخواست طلاق به استناد عسرحرج دارید
ابتدا با ارژانس اجتماعی تماس رهنمایی لازم دریافت نماید و لذا طلاق به دلیل ابتلا به بیماری ایدز در قانون ایران قابل طرح است. اگر یکی از زوجین به بیماری ایدز مبتلا باشد و این بیماری به گونهای باشد که زندگی مشترک را برای همسر وی غیر قابل تحمل کند، همسر میتواند با استناد به این بیماری و با مراجعه به دادگاه و ارائه دلایل و مستندات لازم، درخواست طلاق کند. همچنین، اگر بیماری در حدی باشد که موجب سرایت و خطر برای همسر باشد و مرد حاضر به طلاق دادن زن نباشد، زن میتواند با مراجعه به حاکم شرع و اثبات شرایط عسر و حرج، طلاق خود را دریافت کند
در این شرایط امکان برقراری رابطه وجود ندارد و این موضوع موجب سرایت به شما هم خواهد شد خصوصا که HPV فعلا قابل درمان قطعی نیست
بااین اوصاف شما به استناد بیماری ایشان و مفارقت جسمانی صرفا امکان درخواست طلاق به استناد عسرحرج دارید
در صورت احراز بیماری و خودداری زوج از درمان ، امکان درخواست طلاق از سوی شما وجود دارد . در این صورت چنانچه موضوع برای دادگاه اثبات شود از موارد عسر و حرج بوده و حکم طلاق میتواند صادر شود .
سوال شما یک سوال پزشکی است و بهتر است با متخصص در این امر مشورت نمایید ولی اچ پی وی یک بیماری هست که از طریق رابطه منتقل میشود ولی انقدری بیماری شدیدی نیست که مشکل رابطه را به این حد برسان این بیماری از طریق تماس جنسی منتقل میشود میتوانید با استفاده از کاندوم یا هر روشی که از تماس مستقیم جلوگیری کند استفاده نمایید و هیچ مشکلی ایجاد نخواهد کرد ولی از منظر حقوقی شما در صورتی که میدانید احتمال به گناه افتادن میشه از طریق قانونی و توافقی جدا بشید.
اگر شرایط فعلی مثل محرومیت از رابطه زناشویی به دلیل مسائل پزشکی یا عدم همکاری همسر برای شما ایجاد عسر و حرج کرده باشد میتوانید این موضوع را از نظر حقوقی پیگیری کنید. عسر و حرج میتواند بهعنوان یکی از دلایل درخواست طلاق از سوی زن در نظر گرفته شود.
بادرود
شما در رابطهای قرار دارید که نیازها و احساساتتان نادیده گرفته شده و شریکتان از مسئولیتپذیری برای حل مشکل خودداری میکند. این وضعیت طولانی، فشار روانی و احساسی زیادی ایجاد کرده است. گفتوگوی جدی یا مراجعه به مشاور زوجدرمانی ضروریست؛ در صورت تداوم بیتفاوتی، بازنگری در ادامه رابطه منطقی خواهد بود.
اولا از نظر پزشکی راههایی وجود دارد که در صورت ارتباط ویروس منتقل نمیشود حتما با پزشک مشورت کنید
از نظر قانونی هم میتوانید از دادگاه بخواهید
اولا نامبرده را الزام به تمکین خاص نماید باتوجه به نیازتان
ثانیا همسرتان ملزم به معالجه و پرداخت هزینه های پزشکی شود
درخواست مشاوره دهید تا بیشتر ارائه راهکار نمایم
امیدوارم هرچه زودتر مشکل شما برطرف شود.
در کمال احترام به پاسخ تمامی همکارانم، بهقطع و یقین به شما اعلام میکنم که مسئله شما «مسئلهای حقوقی» نیست بلکه باید با مراجعه به روانشناس یا مشاورههای خانواده، نوع عملکرد شما و نوع عملکرد همسرتان با دقت هرچهتمامتر بررسی شود و راهحلهایی در راستای اصلاح رفتارهای متقابل خود دریافت نمایید.
بنابه اظهارات شما و شرایط مذکور ، حتما همسر تون را پیش مشاور خانواده و روانشناس ببرید تا عواقب سو آنرا تاکید نمایند تا همسر تون قانع شوند تا هزینه مربوطه را بخاطر استحکام بنیاد خانواده و عدم فروپاشی خانواده تان پرداخت کنند. هر راه حلی بنظرت میرسد استفاده کنید
بهتر است موضوع را از مسیر پزشکی و زوجدرمانی پیگیری کنید و درباره ضرورت آزمایش و رابطه ایمن از پزشک متخصص نظر بگیرید. خیانت راهحل قانونی یا مناسبی نیست؛ اگر امتناع همسر بدون عذر موجه ادامه یابد، بسته به شرایط میتواند در دعاوی خانوادگی از جهت حقوق و تکالیف زوجین بررسی شود.
به دلیل اینکه اچپیوی یک بیماری خطرناک مسری است، امکان تقاضای طلاق برای شما وجود دارد. البته بحث غیرحقوقی اینکه این بیماری به راحتی باعث ایجاد سرطان دهانه رحم برای بانوان میشود، پس توصیه اکید این است که با شخص آلوده رابطه نداشته باشید. موفق باشید.
و درود بهتر است به مشاوره روانشناس مراجعه کنید شاید همسر شما به ناامیدی شدید و انفعال دچار شده در نهایت هر دو یا شما باید تکلیف این رابطه را مشخص ک وگرنه ممکنه شما از لحاظ روحی اخلاقی و غیره دچار خسارات شدیدی شوید
اولا شما در صورت عدم رابطه به خاطر بیماری می توانید نفقه را هم بگیرید و در ضمن حق طلاق هم برای شما طبق بند ۵ ماده ۱۱۳۰ قانون مدنی ایجاد می شود و همچنین می توان به شروط ضمن عقد سند نکاحیه هم استناد کرد.
اگرهمسرتان اهمیتی برای شما قائل باشد اولین کاری که انجام می دهد پرداخت هزینه آزمایشات ضروری شماست اگرایشان علیرغم داشتن پس اندازهای امر امتناع میکند بهتراست خود راازچنین رابطه ای نجات دهید
باسلام با توجه به بیماری همسر و عدم رابطه طی یکسال گذشته و چه بساسپری شدن زمان بیشتر در عدم ارتباط رابطه در نتیجه می تواند مصداق تقاضای صدور گواهی عدم امکان سازش شود.
در سوال مشخص نشده تقاضای راهنمایی در چه موردی است چنانچه مساله درمان است که میبایست از طریق پزشک و راه درمان را پیگیری کنید از نظر حقوقی این مورد میتواند عسر و حرج را جهت طلاق اثبات نماید
شاید بهتر باشد ابتدا همسرتان را متقاعد کنید تا آزمایشهای لازم را انجام دهد و در صورت نیاز هر دو نفر به پزشک مراجعه کنید. اگر همسرتان همچنان همکاری نمیکند، میتوانید برای سلامت خودتان، به صورت مستقل با یک پزشک متخصص زنان مشورت کنید و در مورد راههای پیشگیری و مدیریت HPV اطلاعات کسب کنید. همچنین، اگر احساس میکنید نیازهای شما نادیده گرفته میشود و این وضعیت به رابطه شما آسیب جدی میرساند، کمک گرفتن از مشاور خانواده یا زوجدرمانگر میتواند برای یافتن راهحلهای مناسب و بهبود ارتباطتان بسیار مفید باشد.
بهتر است بدوا از مشاور خانواده در این خصوص کمک بگیرید ولیکن از نظر حقوقی در صورت مهیا نمودن ادله اثباتی امکان طرح دادخواست طلاق به استناد عسر و حرج وجود دارد.
اولا به مشاور خبره مراجعه شود درصورت عدم حضور در مشاوره و بی اعتنایی به رابطه، طبق عسر و حرج و بند ۳سند ازدواج به علت بیماری ناعلاج مرد که سلامت زن را به مخاطره می اندازد حق وکالت در طلاق دارید
پاسخهای عمومی، مدارک و تاریخها و شرایط خاصِ شما را نمیبینند. در یک مشاورهٔ تلفنی، وکیل روی همین پرونده با شما صحبت میکند و قدم بعدی را مشخص میکند.
ثبتنام لازم نیست؛ فقط شمارهٔ موبایل، آن هم فقط برای همین مشاوره.
پرسش حقوقی خودتان را بپرسید
پرسش خود را ثبت کنید تا وکلای بنیاد وکلا پاسخ بدهند — ثبت پرسش رایگان است.ثبت پرسش حقوقی
