پسرم تصادف کرده دادگاه مرا احضار کرده؛ چکار باید کنم؟

در فروردین ۹۹ پسرم که سرباز است و گواهینامه رانندگی دارد اتومبیل مرا بدون اجازه من برداشته و در اتوبان ____ از پشت سر میزند به ۲۰۶ جلویی و باعث چپ شدن آن می شود من وقتی از غیبت او مطلع شدم و اینکه دیر وقت بود ساعت حدود ۱۱ شب بود با تلفن همراه او تماس گرفتم و با خاموش بودن گوشی او بیشتر نگران شدم معمولا او وقتی مشکل حادی دارد با خواهر بزرگترش مشورت میکند لذا به خواهرش زنگ زدم و جویای حال او شدم که دخترم گفت پسرم تصادف کرده و میترسد به خانه بیاید او پیش ماست و ما سر کوچه شماییم من بلافاصله از خانه خارج شدم که دیدم پسرم با دختر و دامادم بسمت من میآیند ماوقع را شنیدم و گفتم حالا ماشین ما کجاست و مصدومین در چه وضعی هستند و تو چرا از محل تصادف به من زنگ نزدی او گفت از وضع پیش آمده شوکه شده و نمیدانست چه کند تنها به اورژانس اطلاع داده و از آنجا که از فکر میکرده موضوع را به من بگوید ممکن است با واکنش شدید من روبرو شود به خواهر و دامادم متوسل شده تا به کمک آنها شرایط موجود را سر و سامان دهد من به محض اینکه از کم و کیف کار مطلع شدم از او خواستم به اتفاق یکدیگر به محل حادثه برویم وقتی رسیدیم اثر از تصادف نبود لذا با پلیس ۱۱۰ تماس گرفتم و موضوع را گفته و کمک خواستم پلیس هم مرا به کلانتری نزدیک به محل تصادف راهنمایی کرد بلافاصله به کلانتری مراجعه و ماوقع را بیان کردم افسر نگهبان در ابتدا منکر گزارش تصادف شد ولی با اصرار من یکی از سربازها حرف مرا تایید کرد گویا آن افسر از موضوع بی اطلاع بوده او به داخل کلانتری رفت و گزارش اولیه تصادف را به من نشان داد و گفت در این تصادف مقصر مشخص نشده من از او کسب تکلیف کردم او گفت می توانی بروی و من هم گزارشی نمیکنم من گفتم وضعیت سرنشینان چه شده؟ او گفت آنها را به بیمارستان انتقال دادند من گفتم الان چه کنم میخواهم به بیمارستان بروم و از حال آنها باخبر شوم لذا آدرس بیمارستان را گرفتم و به اتفاق دختر و داماد و د پسرم به بیمارستان رفتم از آنجا که مصدومین هر دو دختر بودند دخترم به ملاقاتشان رفت و پس از اطمینان از سلامتشان شماره تماس خواهر بزرگشان را گرفت تا بتوانیم با آنها در تماس باشیم من خودم با او تماس گرفتم و اطمینان دادم من پیگیر هستم و اتومبیلم بیمه است و خسارت آنها را خواهد داد حالا دیگر نزدیک صبح بود و پسرم باید به محل خدمتش به پادگان برود گفت چه کنم من از او خواستم به پادگان برود و درخواست مرخصی کند. صبح پس از رفتن پسرم از کلانتری تماس گرفتند و خواستند به آنجا بروم بنده رفتم و موضوع را با افسری که تماس گرفته بود در میان گذاشتم او گفت حالا پسرت کجاست گفتم پادگان است و به محض دریافت اجازه برای تکمیل پرونده خواهد آمد در این لحظه دو نفر که خود را برادران مصدومین معرفی کردند با سخنان تندی به من حمله کردند که چه میکنیم و ... که من گفتم هیچ مدرکی دال بر گناهکار بودن پسرم نبوده و من به حکم وظیفه انسانی پیگیر قضیه هستم و افسر نگهبان پیشنهاد دادند شما میتوانید تصادف را برعهده بگیرید تا فرزندتان بیاید و قبول کند من هم برای اینکه خیال آن دو نفر از لحاظ مسایل حقوقی راحت باشد پذیرفتم و برگه ها را با داستانی که از پسرم در مورد تصادف شنیده بودم نوشته و امضا کردم سپس آن افسر به من آدرس افسر کارشناس صحنه تصادف را داد و خواست که از او بخواهیم کروکی و گزارش تصادف را تکمیل و تسلیم کلانتری نماید بنده هم همانطور عمل کردم منتهی افسر باور نداشت که من مقصر نیستم ولی وقتی پسرم نحوه وقوع تصادف را گفت او مطمئن شد که راکب خود او بوده و کروکی را بعد از چند روز داد و پسرم به کلانتری رفت و با گفتن واقعیت پرونده را بنام خود تغییر داد و مراحل یکی پس از دیگری پیش رفت اما دادسرا مرا برای ادای توضیح احضار کرد و گویا توضیحات من و شواهد آنها را قانع نکرده و همچنان تمامی احضاریه و ابلاغیه ها بنام من صادر می شود. و طبق آخرین ابلاغیه بنده را برای شهریور ماه برای جبران خسارت به دادگاه احضار کرده اند حال سوال من از محضر وکیل محترمی که شرح حال مرا میخواند این است که آیا من بازنشسته باید بجرم رعایت مسایل انسانی محاکمه و جریمه بشوم ؟منی که این موضوع بلحاظ روحی روانی دچار تشدید بیماری مرض قندم شده و از طرفی اتومبیل خودم هم خسارات فراوانی دیده و کلی مخارج بر گردنم گذاشته باید پاسخگوی عمل فرزندم شوم که بدون اجازه من اتومبیلم را برداشته و کلی خسارت بر من وارد کرده؟ آیا من میتوانم علیه راننده بی انصافی که من باعث شدم حقوق بیمه ای او پایمال نشود اعلام جرم اذیت و آزار روحی و روانی کنم؟ از اینکه با صبر و حوصله داستان مرا خواندید و احیانا راهنمایی خواهید کرد پیشاپیش تشکر می کنم