وحدت رویه دادگاهها برای جرم ممانعت از حق زن و شوهر به چه صورت است؟
با سلام
خانم بنده الان نزدیک ۳ سال است منزل مشترک رو ترک کرده و عدم تمکین علیه ایشان هم صادز شده.بنده هر ۲ ماه یکبار یک اظهار نامه رجعت به منزل برای ایشون میفرستم و لی ایشان رجعتی انجام نمیدهند.قبلا هم از بنده به جرم ممانعت از حق شکایت کرده بودند که منع تعقیب برای بنده صادر شده بود.ولی اخیرا ایشان به همراه دوستشان منزل امده و مقداری طلا از منزل بنده سرقت کردند و به دروغ گفته اند که ما از داخل خانه قفل درب خانه تعویض شده رو برده ایم. بعد هم از بنده به جرم ممانعت از حق ک ترک انفاق شکایت کردند ولی متاسفانه قاضی دادگاه بدون توجه به ادله بنده از جمله فیلم های دوربین مداربسته که اشتباها فیلم ها رو جزء ادله شاکی قرار داده اند و عدم توجه قاضی به اصرار بنده جهت قسم خوردن شاهد شاکی به جهت شهادت دروغ بنده رو محکوم به ممانعت از حق کرده اند. و از ترک انفاق بنده رو تبرئه کرده اند
و ایا این موضوع باعث ایجاد حق طلاق یا رسیدن از این طریق به طلاق برای زوجه میشود یا خیر؟
محکومیت بابت ممانعت از حق به خودیِ خود تاثیری در رابطه زناشویی ندارد و موجب ایجاد حق طلاق برای زن نمیشود. استفاده از این حکم برای طلاق به شروط ضمن عقد نکاح بستگی دارد و در حالت عادی حق طلاق با مرد است.
این وضعیت کلی است، ولی امکانِ سوءاستفاده از این رای برای طلاق به شروط امضاشده در عقدنامه شما برمیگردد.