مگر نباید در شرایط زیر قاضی رای به ضبط ضمانت کفالت نماید؟

با سلام
شخصی رو بنده دو سال پیش جلب کردم و پس از اعسار با قراردادن فیش حقوقی برادرشان آزاد شدن و دو سال هست که اقساط رو پرداخت نمی کنن و متواری هستن، علی رغم لایحه های ارسالی بنده به دادگاه نسبت به حاضر کردن متهم توسط کفیل و یا ضبط ضمانت کفیل و یا صدور حکم جلب کفیل هیچ همکاری انجام نمی شود و قضات تنها رای به صدور حکم جلب خود شخص رو می دهند.

علی رغم نوشتن لایحه با مفاد قوانین زیر باز هم قضات تنها رای به حکم جلب خود شخص می دهند که متواری است.

ماده ۱۳۵- کفالت شخصی پذیرفته می‌شود که اعتبار او به تشخیص قاضی صادر کننده قرار برای پرداخت وجه‌الکفاله محل تردید نباشد. در‌صورت فرار متهم یا عدم دسترسی به او در مواردی که حضور متهم ضروری تشخیص داده شود کفیل ملزم به پرداخت وجه‌الکفاله خواهد بود.

‌ماده ۱۴۰- هرگاه متهمی که التزام یا وثیقه داده در موقعی که حضور او لازم بوده بدون عذر موجه حاضر نشود، وجه‌الالتزام به دستور رئیس حوزه‌ قضایی از متهم اخذ و وثیقه ضبط خواهد شد. اگر شخصی از متهم کفالت نموده یا برای او وثیقه سپرده و متهم در موقعی که حضور او لازم بوده حاضر‌ نشده به کفیل یا وثیقه گذار اخطار می‌شود ظرف بیست روز متهم را تسلیم نماید. در صورت عدم تسلیم و ابلاغ واقعی اخطاریه به دستور رئیس حوزه‌ قضایی وجه‌الکفاله اخذ و وثیقه ضبط خواهد شد.

آیا راه دیگری وجود دارد و یا اینکه قضات کارشکنی می کنند؟