قاضی میتواند حکم بر بطلان دعوای خواهان صادر کند و بیان کند اقرار خواندگان اشتباه است؟

با سلام.
مرحوم پدرم دو باب مغازه از چهار مغازه زیر ساختمان مسکونی را در سال های ۷۵ و ۷۲ بدین شرح به فروش رسانده که( کل یک باب مغازه تجاری زیر ملک مسکونی مالک که طبقات فوقانی متعلق به مالک و دیوارها نیز از همه جوانب با مالک مشترک است) و مغازه دیگر (تمامیت ششدانگ مغازه تجاری که زیر ساختمان مسکونی مالک بوده و طبقات فوقانی مربوط به مالک و دیوارها از همه جوانب با مالک مشترک است) منظور فروش اعیانی بوده است.
بعلت اینکه ملک سند مالکیت رسمی نداشت بعد از فوت پدر به اداره ثبت مراجعه و اداره ثبت به علت تصرف مغازه در طبقه همکف اصرار بر مشاع بودن ملک داشت.
ناگزیر از خریداران برای افراز و تفکیک ملک در دادگاه طرح دعوا کردیم.
خریدارن در دادگاه حاضر شده قولنامه های خود را تحویل دادگاه دادند و بیان داشتند که ششدانگ اعیانی خریده اند و سپس فروخته اند.مراتب صورتجلسه شد.
دادگاه در خصوص افراز بیان داشت چون مورد معامله خرید و فروش اعیانی بوده ملک مشاع نیست علاوه بر ان خواندگان چون ملک را فروخته اند ذینفع نیستند علیرغم اینکه نیاز به صدور قرار نیست لیکن قرار رد دعوا صادر میگردد.در خصوص تفکیک خواهان به اداره ثبت ارشاد میگردد. این رای بدون درخواست تجدید نظر خواهی توسط طرفین دعوا قطعی گردید.
دو سال بعد از قرار صادره فوق در مراجعه بعدی به اداره ثبت متصرفین کنونی اعتراض به عملیات ثبتی کردند و ادعا کردند که عرصه و اعیان را خریداری کرده اند.
ناگزیر دادخواست ابطال فروش عرصه مغازه ها بین خریدار اولیه و متصرف کنونی را تقدیم دادگاه کردیم.
همان قاضی دو سال پیش و همان دادگاه بر اساس همان قولنامه ها بر خلاف اظهار نظر قبلی خود حکم بطلان ما را صادر کرده است و بیان داشته که طبق همان قولنامه ها منظور از ششدانگ عرصه و اعیان بوده است و خریداران اشتباه اقرار کرده اند.و حرفهایی باب میل خواهان بیان داشته اند.
سوال؟
آیا قاضی درمورد پرونده افراز ملک که در خصوص قولنامه ها و اقرار خواندگان اظهار نظر نموده و تاکید نموده ملک مشاع نیست و بر اساس ان قرار رد دعوا صادر کرده است آیا میتواند مجددا در پرونده راجع به همان خواهان و خوانده و موضوع عرصه همان مغازه ها در دادخواست ابطال مبایعه نامه بین خریدارن اولیه و متصرف کنونی اظهار نظر نماید.؟
آیا قاضی میتواند دو سال بعد بر خلاف اظهار نظر قبلی خود بر اساس همان مدارک که اقرار خواندگان را مبنی بر قصد انشای قولنامه خرید ششدانگ ا اعیانی مغازه ها بوده را پذیرفته است و قرار صادره هم قطعی شده است اینبار حکم بر بطلان دعوای خواهان صادر کند و بیان کند اقرار خواندگان اشتباه است نمی پذیرد؟
لازم به ذکر است خواندگان هرگز ادعای اقرار اشتباه نکرده اند،بالغ ،عاقل،مختار و آگاه و اهلیت دار هم هستند