قاضی در موارد که حتی امکان پرداخت مثلا ۵ سکه و حتی سالی یه سکه اعسار نیست چه رایی صادر میکنه؟
با سلام.
وقتی یه جوان ندار محکوم به پرداخت مهریه میشه،وکلا خیلی راحت میگن خوب قاضی اعسارتو قبول میکنه (مثلا ۸ سکه پیش پرداخت با سالی دو سکه اعسار)خوب واسم واقعا جالبه اکثریت جوونای ما حتی یه میلیون هم پس انداز ندارن(تو این جامعه که بیکاری بیداد میکنه و تازه یکی اگه شانس بیاره کار بگیره حقوق پایه ۱.۸۰۰ هزاره)تازه اگه یه ربع سکه هم پیش پرداخت بزارن خیلیا توان پرداخت ندارن و وقتی برای اکثر جوونا خرجشون بیشتر از دخلشونه، چطور میشه حتی سالی یه سکه رو پرداخت کنن؟
قاضی در این موارد که حتی امکان پرداخت مثلا ۵ سکه و حتی سالی یه سکه اعسار برای یه جوان نیست چه رایی صادر میکنه؟ آیا اون جوان باید بره زندان که حتی اون شغلی که پس از کلی دوندگی و نذر بدست آورده رو بسادگی از دست بده؟واقعا در چنین مواقعی چه راهکاری قانون پیشنهاد میده؟
