عدم سازش و تمکین نکردن زوجه از بازگشت به زندگی با زوج بدلیل اختلافات بسیار شدید آیا میشود دلیلی بر صدور رای طلاق توسط دادگاه گردد؟
واینکه در صورت عدم طلاق زوجه توسط شوهر آیا درصورتیکه حضانت فرزند دختر از ۷ سال بگذرد ولی فرزند راضی به زندگی با پدر نگردد آیا صحت دارد که در صورت عدم طلاق زوجه توسط زوج ناشی از لجاجت شوهر و عدم تقبل فرزند به زندگی با پدر مادر همچنان میتواند علی رغم اصرار پدر فرزند را نزد خود نگه داشته و به پدر تحویل ندهد؟ این درسته؟
اگر طلاق گرفته باشن چی؟ فرزند راضی به زندگی با پدر نبوده و مادر نیز همچنان مجرد است؟ میتواند بچه را تحویل پدر ندهد؟ بچه نمیره؟
اگر اختلافات شدید موجب عسر و حرج زن شود میتواند دلیل طلاق باشد. حضانت فرزند بعد از ۷ سالگی قانوناً با پدر است مگر اینکه دادگاه مصلحت طفل را در ماندن پیش مادر بداند.
این شرایط کلی است و سرنوشت حضانت و طلاق به مدارک عسر و حرج و نظر دادگاه درباره مصلحت کودک بستگی دارد.