موضوعتان را بگویید، در چند ثانیه به وکیلِ در دسترس میرسید
لطفاً اتصال اینترنت خود را بررسی کنید.
شرایط انتقال حضانت کودک زیر هفت سال از مادر به پدر چیست؟
پرسیده شده ۱ ماه پیش
۴۷ پاسخ ثبت شده
در آستانهٔ جدایی هستیم و موضوع حضانت دخترم که اکنون حدود دو سال و نیم دارد مطرح است. مادر یک‌بار در پروندهٔ قبلی صراحتاً حق حضانت را از خود ساقط کرد و تنها درخواست ملاقات داشت، اما آن پرونده مختومه شد. حال در پروندهٔ جدید میخواهد حضانت را مطالبه کند. دلایل مخالفت من با واگذاری حضانت به مادر عبارت است از: سابقهٔ بدرفتاری با کودک در دوران نوزادی، وضعیت رفاهی پایین‌تر در محل سکونت مادر، فراموشی کودک از مادر پس از دو سال و نیم دوری، و وجود برادران نابالغ در خانهٔ مادر که نگرانی‌هایی از نظر سلامت جسمی و روانی کودک ایجاد میکند. می‌خواهم بدانم به استناد کدام مواد و قوانین می‌توانم حضانت را به خود منتقل کنم؟
جمع‌بندی پاسخ وکلاهوش مصنوعی
حضانت کودک تا هفت‌سالگی با مادر است و اسقاط قبلی آن مانع مطالبه مجدد نیست، مگر اینکه پدر عدم صلاحیت مادر یا به خطر افتادن سلامت جسمی و روانی طفل را با مدارک قانونی در دادگاه ثابت کند.
این قاعده کلی است و دادگاه بر اساس میزان و اعتبار مدارکی که برای اثبات به خطر افتادن مصلحت فرزندتان ارائه می‌دهید تصمیم میگیرد.
زهرا فرجآنلاینوکیل پایه یک مرکز وکلای قوه‌قضاییه·۵٫۰
پاسخ هوشمند بنیاد وکلاهوش مصنوعی
اثبات به خطر افتادن مصلحت طفل نزد مادر
حضانت فرزند تا پایان هفت‌سالگی طبق قانون با مادر است و وضعیت مالی ضعیف‌تر یا سلب قبلی این حق به‌تنهایی موجب سلب حضانت نمیشود. با این حال، اگر ثابت کنید ماندن کودک نزد مادر سلامت جسمی، روانی یا تربیت اخلاقی او را به خطر می‌اندازد، دادگاه میتواند حضانت را به پدر بسپارد. برای این موضوع باید مواردی مثل سابقه بدرفتاری را مستندسازی کرده و از دادگاه تقاضای ارجاع به مشاور، روان‌پزشک و تحقیق مددکاری اجتماعی کنید.
منابع: قانون مدنی، مواد ۱۱۶۹ و ۱۱۷۳؛ قانون حمایت خانواده، ماده ۴۵
این پاسخ به‌صورت خودکار تولید شده و جای مشاوره‌ی حقوقی با وکیل را نمی‌گیرد؛ پاسخ‌های وکلا در ادامه آمده است.
با توجه به سن دو سال و نیم طفل، مطابق ماده ۱۱۶۹ قانون مدنی، مادر تا هفت‌سالگی دارای اولویت حضانت است؛ بنابراین برای واگذاری حضانت به پدر، صرف ادعای پدر بودن کافی نیست و باید عدم صلاحیت مادر یا مغایرت حضانت وی با مصلحت طفل اثبات شود.
به استناد ماده ۱۱۷۳ قانون مدنی، هرگاه در اثر عدم مواظبت یا انحطاط اخلاقی مادر، سلامت جسمی یا تربیت اخلاقی طفل در معرض خطر باشد، دادگاه میتواند حضانت را به دیگری واگذار کند. همچنین ماده ۴۵ قانون حمایت خانواده، رعایت غبطه و مصلحت طفل را الزامی دانسته است.
بنابراین سابقه بدرفتاری با طفل، در صورت اثبات، میتواند مؤثر باشد؛ اما وضعیت مالی یا رفاهی پایین‌تر مادر، حضور برادران نابالغ در منزل و دوری طولانی طفل از مادر، به‌تنهایی برای سلب حضانت کافی نیست و باید اثر آنها بر سلامت و مصلحت طفل اثبات شود. صرف‌نظر قبلی مادر از حضانت نیز اسقاط دائمی حق حضانت محسوب نمیشود، ولی میتواند به‌عنوان قرینه در کنار سایر دلایل مورد استناد قرار گیرد.
در مورد طفل دو سال و نیمه، اصل قانونی این است که مطابق ماده ۱۱۶۹ قانون مدنی، مادر تا هفت‌سالگی نسبت به حضانت اولویت دارد؛ بنابراین صرف اینکه پدر از نظر مالی یا رفاهی وضعیت بهتری دارد، معمولا برای گرفتن حضانت کافی نیست.
با این حال، این اولویت مطلق نیست. اگر بتوانید ثابت کنید ماندن طفل نزد مادر، به علت سوءرفتار، عدم مواظبت یا شرایط نامناسب، سلامت جسمی یا تربیت اخلاقی او را در معرض خطر قرار میدهد، میتوانید به ماده ۱۱۷۳ قانون مدنی استناد و تقاضای سلب حضانت یا واگذاری آن به پدر را مطرح کنید. مواردی مانند اعتیاد زیان‌آور، فساد اخلاقی، بیماری روانی مؤثر، سوءاستفاده از طفل و تکرار ضرب‌وجرح از مصادیق قانونی است، ولی فهرست مذکور محدود نیست. همچنین ماده ۴۱ قانون حمایت خانواده، رعایت مصلحت طفل را ملاک تصمیم دادگاه قرار داده است.
در پرونده شما، سابقه بدرفتاری با کودک در صورت وجود دلیل، میتواند مهم باشد؛ اما صرف پایین‌تر بودن سطح رفاهی منزل مادر یا وجود برادران نابالغ در آن منزل، به‌تنهایی موجب سلب حضانت نمیشود و باید خطر مشخص و قابل اثباتی برای کودک وجود داشته باشد. همچنین اینکه مادر قبلا در پرونده‌ای حق حضانت را ساقط کرده، لزوما به معنای اسقاط همیشگی حق حضانت نیست و دادگاه در پرونده جدید وضعیت فعلی و مصلحت کودک را بررسی میکند. بنابراین بهتر است مدارک مربوط به بدرفتاری، گزارشهای پزشکی یا مددکاری، شهادت شهود و هر مستند دیگری که خطر حضور کودک نزد مادر را نشان میدهد، ارائه شود.
شما میتوانید با اثبات اینکه حضانت و نگهداری از فرزند شما در شرایطی که مادرش دارد برخلاف مصلحت و سلامت طفل می باشد مبادرت به طرح دعوا مبنی بر سلب حضانت مادر نمایید و اینکه در پرونده قبلی حاضر به صرف نظر کردن از حضانت بوده است نمی تواند مستند فعلی شما باشد مضافا که ممکن است از این موضوع درصدد سواستفاده از شما باشد و قصد واقعی ایشان حضانت نباشد
درود بر شما؛
در طفل دو سال‌ونیمه، مطابق ماده ۱۱۶۹ قانون مدنی، حضانت تا هفت‌سالگی اصولا با مادر است؛ اما این امتیاز در صورت احراز مصلحت طفل قابل تغییر است.
به موجب ماده ۱۱۷۳ قانون مدنی، هرگاه عدم مواظبت یا انحطاط اخلاقی مادر موجب خطر برای سلامت جسمی، تربیت اخلاقی یا مصالح طفل باشد، دادگاه میتواند به تقاضای پدر حضانت را به وی واگذار کند. مصادیق ماده جنبه حصری ندارد و سوءرفتار مؤثر، اعتیاد، بیماری روانی مؤثر، فساد اخلاقی یا محیط واقعا آسیب‌زا، در صورت اثبات، قابل استناد است.
اسقاط قبلی حضانت نیز دلیل مهمی است، ولی به‌تنهایی مانع مطالبه مجدد مادر نیست و دادگاه نهایتا مصلحت فعلی طفل را ملاک قرار میدهد. وضعیت مالی پایین مادر یا وجود سایر فرزندان در منزل، بدون اثبات خطر، کافی نیست.
راهکار مؤثر، اثبات وضعیت زیان‌بار مادر با گزارش مددکاری، تحقیقات محلی، شهادت، مستندات پزشکی و عندالاقتضاء ارجاع به پزشکی قانونی و کارشناسی روان‌شناختی کودک و تقاضای اعمال ماده ۱۱۷۳ است؛ جزئیات دلایل و مفاد رای قبلی برای تعیین استراتژی دقیق دفاع اهمیت اساسی دارد.
اگر قادر به اثبات این موضوع باشید که مادر صلاحیت حضانت طفل را نداشته یا محیطی که طفل قرار است در آنجا نگهداری شود مقرون به صلاح وی نباشد احتمال اعطای حضانت به پدر وجود خواهد داشت . در هر صورت تصمیم در این خصوص بستگی به صلاحدید دادگاه دارد .
سلام پیرو سوال شما، با توجه به اینکه طفل فقط ۲/۵ ساله است، اصل بر اولویت مادر تا هفت‌سالگی طبق ماده ۱۱۶۹ قانون مدنی است؛ بنابراین برای گرفتن حضانت از مادر، صرف وضعیت رفاهی پایین‌تر یا دوری طولانی‌مدت کودک از مادر کافی نیست و باید عدم صلاحیت یا به خطر افتادن سلامت جسمی یا تربیت اخلاقی کودک را اثبات کنید. مستند اصلی شما ماده ۱۱۷۳ قانون مدنی است؛ اگر بدرفتاری قبلی مادر قابل اثبات باشد، میتوانید با شهادت، گزارش پزشکی/بهزیستی، پرونده‌های قبلی، تحقیقات محلی و ارجاع به مددکاری و پزشکی قانونی، نشان دهید ادامه حضانت به مصلحت کودک نیست. همچنین طبق ماده ۴۱ قانون حمایت خانواده، دادگاه در تمام تصمیمات مربوط به حضانت باید مصلحت طفل را رعایت کند.
برای انتقال حضانت به خود، باید با استناد به ماده ۱۱۷۳ قانون مدنی، عدم صلاحیت مادر را به دلیل بدرفتاری، وضعیت نامناسب و آسیب به کودک اثبات کنید. ارائه مدارک پزشکی، شهادت شهود و گزارشهای مراکز مشاوره برای اثبات ادعا ضروری است. دادگاه در صورت احراز مصلحت کودک، حضانت را به شما واگذار میکند، مشروط بر اینکه شرایط مناسب برای نگهداری کودک داشته باشید. برای اثبات، از وکیل کمک بگیرید و مدارک مستند را به دادگاه ارائه دهید.
با توجه به اینکه دخترتان حدود دو سال و نیمه است، از نظر قانونی نقطه شروع پرونده این است که طبق ماده ۱۱۶۹ قانون مدنی، مادر تا هفت‌سالگی اولویت حضانت دارد؛ بنابراین صرف اینکه شما پدر هستید، برای گرفتن حضانت در این سن کافی نیست.
اما این اولویت مطلق و غیرقابل عدول نیست. ماده ۱۱۷۳ قانون مدنی اجازه میدهد هرگاه به علت عدم مواظبت یا انحطاط اخلاقی هر یک از والدین، سلامت جسمانی یا تربیت اخلاقی طفل در معرض خطر باشد، دادگاه تصمیم مقتضی درباره حضانت بگیرد. مصادیق صریح ماده شامل اعتیاد زیان‌آور، فساد اخلاقی، بیماری روانی، سوءاستفاده از طفل و تکرار ضرب‌وجرح خارج از حد متعارف است
با سلام
با توجه به اینکه فرزند حدود دو سال و نیم دارد، اصل قانونی حضانت تا هفت‌سالگی با مادر است؛ بنابراین صرف وضعیت مالی بهتر پدر، معمولا برای گرفتن حضانت کافی نیست.
اما اگر بتوانید عدم صلاحیت مادر یا به خطر افتادن سلامت جسمی یا روانی کودک را اثبات کنید، میتوانید به ماده ۱۱۷۳ قانون مدنی استناد کرده و از دادگاه تقاضای سلب حضانت از مادر و واگذاری آن به خودتان را مطرح کنید.
مواردی مثل سوءرفتار با کودک، اعتیاد، بیماری روانی، فساد اخلاقی یا هر رفتار دیگری که سلامت کودک را تهدید کند، حسب مورد میتواند مؤثر باشد.
همچنین اسقاط حضانت در پرونده قبلی به‌تنهایی لزوما مانع طرح مجدد درخواست مادر نیست؛ چون مصلحت فعلی کودک ملاک اصلی دادگاه است.
از نظر حقوقی، گرفتن حضانت دختر ۲/۵ ساله از مادر دشوار است، ولی غیرممکن نیست. ماده ۱۱۶۹ برای مادر یک «اولویت» ایجاد میکند، نه مصونیت مطلق.
در پرونده شما، اگر بتوانید بدرفتاری سابق مادر را مستند کنید و با نظر کارشناسی نشان دهید که شرایط فعلی مادر یا انتقال کودک به آن محیط برای سلامت جسمی یا روانی کودک خطر ایجاد میکند، میتوانید به‌طور جدی به مواد ۱۱۷۳ قانون مدنی و ۴۱ و ۴۵ قانون حمایت خانواده استناد کنید.
در مقابل، ضعف مالی مادر، دوری کودک از مادر و وجود برادران نابالغ، بدون اثبات آثار زیان‌بار مشخص، به‌تنهایی احتمالا برای سلب حضانت کافی نیستند.
حضانت حق و تکلیف والدین می باشد و قابل اسقاط نیست. مگر درخصوص طفل در دادگاه تصمیمی گرفته شده باشد. نظر به اظهارات شما که حضانت فرزند به شما داده شده است و اکنون مادر میخواهد حضانت را بگیرد شما می توانید به پرونده سابق استناد نمایید و همچنین درصورت داشتن سورفتار و ... موارد مذکور را در دادگاه بیان و اثبات نمایید.
در نهایت مقام محترم قضایی بنابر صلاحیت فرزند تصمیم گیری می نماید.
سلام عرض ادب طبق ماده ۱۱۶۹ قانون مدنی مادر تا ۷ حضانت با مادر است اما این موضوع مطلق نیست. اگر بتوانید با دلیل معتبر ثابت کنید که به‌علت بدرفتاری، عدم مواظبت یا شرایط نامناسب زندگی مادر، سلامت جسمی یا روانی و تربیت طفل در معرض خطر است می توانید با استناد به ماده ۱۱۷۳ قانون مدنی و ماده ۴۵ قانون حمایت خانواده تقاضای واگذاری حضانت به پدر را مطرح کنید.اظهار صریح مادر در پرونده قبلی مبنی بر صرف‌نظر از حضانت اگر در صورت‌جلسه یا رای ثبت شده باشد میتواند قرینه مؤثری باشد هرچند به‌تنهایی موجب سقوط دائمی حق حضانت نمیشود. ملاک نهایی دادگاه مصلحت و غبطه طفل است.
بحث حضانت یک تکلیف است و نه حق که نسبت به آینده قابل اسقاط از ناحیه والدین باشد ، پس صرفا میتواند بین والدین توافق نسبت به انجام این تکلیف صورت بپذیرد و در صورت مطالبه بعد از توافق هم قابل اعمال و قانونی است .
در خصوص حضانت قانون یک معیار سن را در نظر گرفته که تا هفت سالگی حضانت با مادر است مگر ثابت کنید ماندن بچه نزد مادر به ضرر سلامت جسمی یا روحی و تربیت اوست و این به رسیدگی و نظر مرجع قضایی بستگی دارد .
باسلام
در مورد دختر دو سال‌ونیمه، اصل قانونی این است که مادر تا هفت‌سالگی اولویت حضانت دارد؛ بنابراین صرف جدایی والدین یا وضعیت مالی بهتر پدر، معمولا برای گرفتن حضانت کافی نیست.
اگر عدم مواظبت یا انحطاط اخلاقی مادر، سلامت جسمی یا تربیت اخلاقی کودک را در معرض خطر قرار دهد، دادگاه میتواند حضانت را به شخص دیگری، از جمله پدر، واگذار کند.
درود ، مادر تا هفت سالگی نسبت به حضانت فرزند خود در اولویت است اما اگر بتوانید ثابت کنید که بودن فرزند کنار مادر از لحاظ جسمی و روحی به او آسیب می‌زند میتوانید سلب حضانت کنید البته که اثبات در خطر بودن فرزند در کنار مادر سخت است و اینکه مکان زندگی مادر پایین است دلیل قانع کننده ای نیست . در این رابطه میتوانید از مددکار اجتماعی ، سابقه ی بد رفتاری با کودک ، استشهادیه ، و گواهی روانشناسی کودک میتواند مدارک معتبر پرونده ی شما باشد
درود
عدم صلاحیت تنها در موارد احصا شده قانونی قابل اعمال است و صرف وضعیت مالی پدر جهت گرفتن حضانت کافی نیست ، مواردی که میتوان سلب حضانت کرد از جمله سوءرفتار با کودک، اعتیاد، بیماری روانی ، فساد اخلاقی یا هر رفتار دیگری که سلامت کودک را تهدید کرد لذا طبق اظهارات شما ، میتوانید با استناد به بدرفتاری با کودک ، گزارش کلانتری و نامه پزشکی قانونی و شاهد ، عدم صلاحیت مادر را اثبات و سلب حضانت اخذ کنید.
طبق ماده هزار و صد و هفتاد و سه قانون مدنی بخاطر بدرفتاری و عدم صلاحیت اخلاقی میشه حضانت رو ازش گرفت ضمن اینکه اسقاط حق قبلیش هم میتونه به عنوان اماره عدم صلاحیتش استفاده بشه طبق ماده چهل و یک قانون حمایت خانواده هم دادگاه فقط به مصلحت بچه نگاه میکنه پس حتما درخواست ارجاع به مددکار بهزیستی بده تا محیط خونه مادر و وجود برادرهای نابالغ و دوری عاطفی بچه رو بررسی کنه چون اگه بهزیستی تایید کنه که سلامت جسمی و روانی بچه اونجا به خطره دادگاه قطعا حضانت رو بهت میده
سلام و احترام
قانونا حضانت دختر تا پایان هفت سال با مادر و پس از هفت سال تا نه سال با پدر می‌باشد . ولی طبق قانون مصلحت طفل در اولویت است و چنانچه مصلحت طفل اقتضا کند میتوان فرزند را علیرغم اینکه قانونا حضانت با مادر است ، به پدر داد یا بر عکس . و موارد و شرایط مصلحت را قاضی دادگاه خانواده با مشاوره مددکاری دادگاه احراز مینماید و بر اساس آن حکم صادر میکند . شما میتوانید موارد مورد اشاره را در جلسه دادگاه و یا طی لایحه ، به دادگاه اعلام نمایید
سلام، طبق ماده هزار و صد و شصت و نه قانون مدنی اولویت حضانت تا هفت سالگی با مادر است اما این حق مطلق نیست. شما میتوانید با استناد به ماده هزار و صد و هفتاد و سه قانون مدنی و اثبات عدم صلاحیت مادر به دلیل بدرفتاری یا عدم تامین مصلحت کودک، تقاضای سلب حضانت را مطرح کنید. در این پرونده مصلحت کودک اولویت اصلی دادگاه است و دادگاه با ارجاع به مددکاری و پزشکی قانونی نسبت به این موارد تصمیم‌گیری خواهد کرد.
برای گرفتن حضانت باید با دلیل قابل اثبات نشان دهید ماندن کودک نزد مادر سلامت جسمی یا تربیت اخلاقی او را در معرض خطر قرار میدهد مثل سوابق مستند بدرفتاری گزارش پزشکی قانونی شهادت معتبر یا شرایط نامناسب محیط زندگی و حضور برادران نابالغ به تنهایی دلیل سلب حضانت محسوب نمیشود مگر خطر مشخص و قابل اثباتی ایجاد کند
بااحترام مهمترین مستندات شما ماده ۱۱۶۹ قانون مدنی درباره حضانت و ماده ۱۱۷۳ قانون مدنی درباره سلب حضانت به علت عدم مواظبت یا به خطر افتادن سلامت جسمی و روانی طفل است سابقه مستند بدرفتاری و شرایط خطرناک محیط زندگی مادر قابل استناد است اما صرف رفاه کمتر یا دوری و فراموشی کودک معمولا برای سلب حضانت کافی نیست و اسقاط قبلی حضانت هم لزوما مانع مطالبه مجدد نیست زیرا ملاک نهایی مصلحت فعلی طفل است
با سلام و عرض ادب
با توجه به اینکه فرزند شما هنوز هفت ساله نشده، در حالت عادی مادر برای حضانت اولویت دارد؛ اما این اولویت مطلق نیست و اگر ثابت شود ماندن طفل نزد مادر برخلاف مصلحت اوست یا سلامت جسمی و تربیتی کودک را به خطر می‌اندازد، دادگاه میتواند حضانت را به پدر واگذار کند. مواد ۱۱۶۹ و ۱۱۷۳ قانون مدنی و ماده ۴۱ قانون حمایت خانواده در این خصوص قابل استناد است.
صرف پایین‌تر بودن امکانات مالی مادر یا حضور برادران نابالغ در منزل، معمولا برای سلب حضانت کافی نیست و باید خطر یا عدم صلاحیت مؤثر نسبت به کودک اثبات شود. سابقه بدرفتاری با طفل، اگر دلیل و مدرک داشته باشد، اهمیت بیشتری دارد. همچنین اعلام قبلی مادر مبنی بر نخواستن حضانت قابل ارائه به دادگاه است، ولی دادگاه در نهایت مصلحت فعلی کودک را در نظر میگیرد و حتی توافق قبلی والدین نیز اگر برخلاف مصلحت طفل باشد، تعیین‌کننده نیست.
بنابراین اگر قصد دارید حضانت دختر دو سال‌ونیمه به شما سپرده شود، بهتر است تمرکز شما بیشتر روی اثبات وضعیت فعلی کودک، سابقه نگهداری او نزد شما و دلایل مشخصی باشد که نشان دهد سپردن طفل به مادر به مصلحت او نیست، نه صرفا وضعیت مالی یا محل سکونت مادر.
با توجه به اینکه مادر با اسقاط حضانت فرزندد از خود و رجوع مجدد کرده شما میتوانید
با شرایطی که مادر دارد مدعی عدم مصلحت کودک بشیدحضور برادران نابالغ امکان وارد آمدن آسیب های روحی و جسمی به فرزند فراهم می باشد، می توانید مخالفت خود را درباره‌ی رجوع حضانت مادر از مقام قضائی داشته باشید
طبق ۱۱۶۹، مادر تا ۷ سالگی اولویت حضانت دارد.
طبق ۱۱۷۳، اگر بتوانید عدم صلاحیت یا به خطر افتادن سلامت جسمی/روانی یا تربیت کودک نزد مادر را اثبات کنید، میتوانید حضانت را درخواست کنید.
صرف وضعیت مالی پایین‌تر مادر، داشتن برادران نابالغ یا انصراف قبلی مادر، معمولا به‌تنهایی کافی نیست.
با سلام کاربر گرامی با توجه به قانون حمایت خانواده حضانت کودک تا سن ۷ سالگی مطلقا با مادر است
اما شما میتوانید با توجه به مطالب ارائه شده به محکمه اعلام نمایید مخصوصا در جهت عدم مصلحت طفل در حضور او در خانه مادر دادگاه نسبت به این موضوع توجه ویژه دارد
با توجه به سن فرزند شما،اولویت حضانت با مادر است اما چنانچه شما بتوانید سو رفتار وی با طفل را اثبات نمایید حضانت به شما خواهد رسید
درمورد سو رفتار شما قدرت اثباتی بالاتری دارید تا موارد دیگر مثل محل سکونت یا مشکلات مالی
لذا بهتر است از مواردی همچون عکس یا فیلم یا شهادت شهود در جهت اثبات سو رفتار وی استفاده نمایید
اصل بر اولویت مادر تا هفت‌سالگی است، اما اگر بتوانید عدم صلاحیت یا خطر برای سلامت جسمی/روانی طفل را اثبات کنید، به مواد ۱۱۶۹ و ۱۱۷۳ قانون مدنی و ماده ۴۱ قانون حمایت خانواده استناد کنید؛ ملاک نهایی مصلحت طفل است
سلام
حضانت فرزند علی الاصول تا ۷ سالگی با مادر و پس از آن با پدر است مگر اینکه مصلحت طفل اقتضا نماید که حضانت با والد دیگر باشد شما میتوانید همه ی دلایل مطروحه را به دادگاه اعلام نمایید و در صورتی که عدم صلاحیت مادر را اثبات نمایید حضانت با شما خواهد بود
درود
در صورتی که قادر به اثبات این مورد باشید که مادر صلاحیت حضانت طفل را نداشته یا محیطی که طفل قرار است در آنجا نگهداری شود به صلاح طفل نمیباشد . در هر صورت تصمیم در این خصوص بستگی به صلاحدید دادگاه دارد .
سلام مطابق قانون حمایت از خانواده
در خصوص حضانت مصلحت طفل ملاک است اصل بر این است که تا ۷ سالگی مصلحت طفل در این است که با مادر باشد اگر خلاف این موضوع را اثبات نمایید دادگاه میتواند حضانت را به شما بدهد
سلام حق حضانت قابل اسقاط نیست پدر مادر نمی توانند آن را از خود سلب کنند درمود حضانت کودک دادگاه با تو که به مصلحت طفل تصمیم میگیرد و چون سن کود زیر ۷سال هست حضانت با مادر هست
با سلام. حضانت تا سن ۷ سالگی با مادر هست و در صورت مسقط این حق به نظر می رسد دوباره می تواند درخواست حضانت بدهد چرا که در قانون قید شده قاضی هنگام رسیدگی باید مصلحت طفل را در نظر بگیرد.
درود
در صورتی که بتوانید عدم صلاحیت مادر و یا وجود خطر و ضرر برای فرزند را به اثبات برسانید، میتوانید حضانت فرزند را برعهده بگیرید. در هر صورت تصمیم نهایی در این خصوص با دادگاه است و مصلحت طفل مورد توجه قرار میگیرد. موفق باشید
مستندا به مواد ۱۱۶۸، ۱۱۷۳ و ۱۱۷۴ قانون مدنی، در صورت احراز عدم صلاحیت اخلاقی یا عدم توانایی مادر در حفظ سلامت جسمی و روانی کودک، دادگاه میتواند حضانت را به شما واگذار کند.
با سلام شما میتوانی با توجه به پرونده قبلی و وجود خوف برای مصلحت طفل از دادگاه بخواهید و دادگاه با توجه به موهرد مذکور قطعا مصلحت طفل را در نظر خواهد گرفت🌹
مواردی که فرمودید را در جلسه یا طی لایحه به شعبه رسیدگی کننده اعلام کنید. دادگاه با توجه به مستندات و اظهارات، مطابق مصلحت طفل در خصوص حضانت تصمیم گیری می کند.
کاربر بنیاد وکلا
۱ ماه پیش
سلام برای گرفتن حضانت از مادر در این سن صرفا گفتن وضعیت مالی ضعیف یا دوری بچه از مادر کافی نیست باید ثابت کنید ماندن بچه نزد مادر به ضرر سلامت جسمی یا روحی و تربیت اوست
مهمترین مستند شما ماده ۱۱۷۳ قانون مدنی است سابقه بدرفتاری با بچه را با شاهد گزارش کلانتری پزشکی قانونی پیام یا هر مدرکی که دارید ثابت کنید و از دادگاه بخواهید مددکار اجتماعی از محل زندگی مادر تحقیق کند و وضعیت بچه را بررسی کند
انصراف قبلی مادر از حضانت هم به عنوان قرینه قابل ارائه است دادگاه در نهایت مصلحت فعلی بچه را ملاک قرار میدهد .ثابت کنید مادر صلاحیت حضانت ندارد.
با احترام
طبق قانون تا ۷ سالگی حضانت فرزند چه پسر و چه دختر با مادر می باشد و پس از آن با پدر است
لیکن **اگر اثبات گردد ** مادر صلاحیت نگهداری کودک را ندارد و یا مکانی که مادر در آنجا زندگی می کند برای کودک امن نیست یا رفتار مادر با توجه به شهادت شهود دارای ناملایمات و آسیب روحی یا جسمی به فرزند تلقی گردد همچنین مادر تمکن مالی نداشته و دچار سختی است در واقع زندگی کردن با مادر موجب عدم رعایت غبطه یا مصلحت فرزند باشد
با بررسی و شواهد موجود قاضی اختیار دارد حکم حضانت را از مادر به پدر تغییر دهد
طبق قانون، حضانت کودک زیر ۷ سال با مادر است اما این قاعده مطلق نبوده و مطابق ماده ۱۱۷۳ قانون مدنی، در صورت وجود شرایط، سلب حضانت از مادر امکانپذیر است.
پیشنهاد میکنم با راهنمایی وکیل دادگستری، به جمع اوری ادله و مدارک، بپردازید.
طبق ماده ۱۱۷۳ قانون مدنی مصادیق عدم صلاحیت حضانت مواردی همچون اعتیاد ،اشتهار به فساد اخلاق و فحشا، ابتلا به بیماریهای روانی ،سو استفاده از طفل یا جیار او به مشاغل ضداخلاقی،ضرب و جرح و اگر زن شوهر کند
سلام
باید طی دادخواست سلب حضانت،اثبات کنید که مادر صلاحیت نگهداری از طفل را ندارد و درصورت لزوم میتوانید از دادگاه ارجاع به روانشناسان پزشکی قانونی را جهت تایید وضعیت فرزندتان بخواهید.
