دلیل اینکه باید در مراجع قضایی محل سکونت خوانده، شکایت و رسیدگی مطرح شود چیست؟

سلام
چنانچه وکیل اخذ کرده باشید الزامی به حضور موکل نیست مگر اینکه قاضی لازم دانسته باشد
شماباید دعوا را در دادگاه محل اقامت خوانده طرح کنید و اگر در ایران ساکن نیست اما در ایران اقامتگاه موقت دارد باید در همان حوزه طرح دعوا کنید در غیر اینصورت می توانید در محل اقامت خود طرح دعوا کنید

سلام. در باب سوال اولتان.. گرچه با داشتن وکیل در اکثر مواقع نیازی به حضور موکل نیست. اما در قانون صراحتا مواردی آمده است که اگر موکل نیر حاضر نشود داخواستش توسط محکمه ابطال میشود. بنابراین وکیلتان درست به شما فرموده اند. در مورد سوال دوم نیز باید به عرضتان برسانم که در تمامی موارد محل خوانده برای صلاحیت دادگاه برای مطرح کردن دادخواست ملاک نیست ، چه بسا اگر موضوع شما در مورد مال غیر منقولی همچون خانه بود باید در محل دادگاهی که خانه در انجا قرار دارد اقامه دعوی میکردید..و فلسفه این است ، اولا هر دادگاهی حوزه صلاحیتش با توجه به استان، شهر یا بخش مشخص شده که با صلاحیت دیگر حوزه ها درگیر نشده و کارها نظم و ترتیب خاصی داشته باشد. در ضمن وقتی شما مدعی حق هستید بایستی به دنبال گرفتن حقتان در هر زمان و مکانی باشید و خوانده شما صرفا الان در حد خوانده میباشد و حکمی برعلهیش صادر نشده که زحمتی متحملش شود ، همچنین شما در صورت برد در دعوایتان میتوانید تمام هزینتان را از طرف مقابل مطالبه بفرمایید. در باب مطلب سوم که در مورد اعاده حیثیت فرمودید باید بگم که ما چنین عنوانی تحت عنوان مجرمانه در حقوق ایران نداریم و این کلمه فقط در ماده ۲۵ قانون مجازات برای کسان خاصی امده که ربطی به عنوان مجرمانه داشتن ندارد.. تنها چیزی که در قانون در مورد مطلبی که فرمودید داریم عنوان افترا میباشد که ان هم شرایط خاصی برای اثبات دارد و این نیست که هر که اقامه دعوا بکند مفتری محسوب شود، اگر اینطور باشد که باید در دادگاه ها رو بست، بنابراین اکر واقعا حق باشماست نگران این موارد نباشید.

با سلام اینکه در پرونده شما با وجود وکیل، خواهان هم جهت حضور الزام شده است خلاف قاعده کلی است ولی خلاف قانون نمی باشد.در اکثر مواقع جلسات با حضور وکیل برگزار می شود ولی استثنا نیز وجود دارد.مثلا همه امور قابل واگذاری به وکیل نیست بلکه قائم به ذات است به عنوان مثال سوگند یاد کردن همواره از اصیل پذیرفته می شود و وکیل نمی تواند جای موکل سوگند یاد کند.از این قبیل موارد وجود دارد پس گاها لازم می باشد تا موکل شخصا حضور پیدا کند.در مورد پرونده شما نیز باید دید دلیل قاضی برای احضار شما چبست؟
اما اینکه که خواهان باید به اقامتگاه خوانده مراجعه نماید با اصول و قواعد سازگار تر است. قاعده البینه علی المدعی ، اصل برائت،اصل عدم و ... حاکی از آن است که در صورتی که اختلاف حقوقی وجود داشته باشد آنکس که مدعی می باشد باید آن را اثبات کند و اساسا خوانده بری می باشد و هیچ حقی بر گردن ندارد مگر اینکه خلاف آن ثابت شود لذا انصاف نمی باشد که کسی که بدوا مبری می باشد برای اثبات بی حقی خواهان متحمل ضرر و زیان شود. با توجه به اینکه بار اثبات بر دوش خواهان است لذا خواهان باید ادعای خود را ثابت کند اصطلاح حقوقی وجود دارد که نافی را نفی کافیست.یعنی به صرف انکار از وجود حق ،خوانده نیاز به ارائه دلیل ندارد.
اما قانونگذار راه حل آن را بیان کرده و آن این است که خواهان در صورتی که راسا نمی تواند اقدام کند وکیل بگیرد و در صورت اثبات حق می تواند تمام خسارات دادرسی از جمله هزینه وکیل را ازخوانده مطالبه کند.با تشکر

دعوا باید در دادگاهی اقامه شود که خوانده، در حوزه قضایی آن اقامتگاه دارد و اگر خوانده در ایران اقامتگاه نداشته باشد، در صورتی که درایران محل سکونت موقت داشته باشد، در دادگاه همان محل باید اقامه گردد... ( ماده ۱۱ قانون آیین دادرسی مدنی )