موضوعتان را بگویید، در چند ثانیه به وکیلِ در دسترس میرسید
لطفاً اتصال اینترنت خود را بررسی کنید.
درج شرط تقسیط مهریه در عقدنامه: آیا دفاتر ثبت ازدواج ملزم به پذیرش هستند؟
پرسیده شده ۲ ماه پیش
۴۳ پاسخ ثبت شده
قصد ازدواج دارم. خانواده عروس خواهان مهریه‌ای بالا هستند. می‌خواهم در عقدنامه شرطی درج شود که در صورت مطالبه مهریه، پرداخت آن به صورت سالیانه یک سکه باشد. اکثر وکلا این شرط را جایز دانسته‌اند، اما دفتر ازدواج از ثبت آن خودداری میکند. حتی اگر پیش از عقد، اقرارنامه‌ای از عروس در دفتر اسناد رسمی تنظیم شود، قضات رویه یکسانی ندارند و احتمال عدم پذیرش وجود دارد. راهکار قطعی برای اجرایی‌کردن این شرط چیست؟
جمع‌بندی پاسخ وکلادر حال آماده‌سازی
پاسخ‌های وکلا در حال جمع‌بندی است؛ چند لحظه دیگر همین‌جا نمایش داده میشود.
نفیسه اصولی صفارآنلاینوکیل پایه یک کانون وکلای دادگستری·۵٫۰
پاسخ هوشمند بنیاد وکلاهوش مصنوعی
اعتبار شرط تقسیط مهریه در اسناد رسمی
گروهی از وکلا تاکید دارند که درج تقسیط مهریه در شروط ضمن عقد منع قانونی ندارد، اما در صورت خودداری سردفتر، می‌توان آن را در قالب توافق رسمی یا عقد صلح در دفتر اسناد رسمی ثبت کرد. در مقابل، برخی وکلا معتقدند تا پیش از وقوع عقد نمی‌توان اقرارنامه گرفت و همچنین در عقدنامه صرفاً عندالمطالبه یا عندالاستطاعه بودن مهریه قید میشود نه شیوه پرداخت آن. برای اطمینان بیشتر، تنظیم سند پس از عقد رسمی و با اسقاط حق مطالبه یکجا پیشنهاد شده، هرچند برخی وکلا تنها راه بدون چالش را ثبت مهریه به شکل عندالاستطاعه می‌دانند.
این پاسخ به‌صورت خودکار تولید شده و جای مشاوره‌ی حقوقی با وکیل را نمی‌گیرد؛ پاسخ‌های وکلا در ادامه آمده است.
درود بر شما؛
بله، اصل توافق زوجین بر نحوه پرداخت مهریه، در صورت تنظیم صحیح، قابل درج و استناد است؛ اما «اقرارنامه قبل از عقد» به‌تنهایی بهترین تضمین نیست. مطابق مواد ۱۰، ۲۱۹ و ۱۱۱۹ قانون مدنی، توافق خصوصی مخالف قانون، شرع و نظم عمومی نافذ است و می‌توان پرداخت مهریه را به نحو زمان‌بندی‌شده تعهد کرد. مهم‌تر اینکه ماده ۱۵ بند «پ» و ماده ۲۷ نظامنامه دفاتر ازدواج و طلاق مصوب ۱۴۰۱، ثبت شروط مورد توافق زوجین را پذیرفته و سردفتر فقط در صورت مخالفت شرط با شرع، قانون، نظم عمومی یا اخلاق حسنه مکلف به امتناع و اعلام کتبی علت است.
بنابراین شرط «پرداخت سالانه یک سکه» فی‌نفسه ممنوع قانونی نیست، لیکن باید به‌صورت دقیق و غیرقابل تفسیر، با تعیین تاریخ سررسید، تعداد اقساط، آثار تاخیر و نحوه مطالبه تنظیم شود؛ زیرا صرف درج عبارت کلی «مهریه اقساطی است» ممکن است در مرحله اجرا محل اختلاف قرار گیرد.
راهکار مطمئن‌تر، تنظیم همزمان شرط صریح در سند رسمی نکاح و عندالاقتضاء تنظیم سند رسمی تعهد مستقل با متن حقوقی منطبق با قصد واقعی طرفین است؛ نه اتکا به اقرارنامه‌ای که پیش از تحقق عقد نکاح تنظیم شده باشد. در صورت امتناع سردفتر نیز مطابق ماده ۲۷ نظامنامه، مطالبه علت کتبی امتناع و پیگیری ثبتی آن، مقدم بر طرح اختلاف قضایی است.
برای جلوگیری از بی‌اثر شدن شرط در زمان مطالبه یا اجرای مهریه، متن دقیق شرط و آثار حقوقی آن باید متناسب با میزان مهریه و وضعیت پرونده تنظیم شود؛ تفاوت میان «مهریه مؤجل»، «تعهد به پرداخت اقساطی» و «اقرار به تقسیط» در مرحله اجرا تعیین‌کننده است.
اصل توافق زوجین بر اینکه مهریه عندالمطالبه باشد، اما نحوه پرداخت آن به‌صورت اقساطی، مثلا سالانه یک سکه، از نظر حقوقی قابل تصور است؛ اما ، از آنجا که درج چنین شرطی در سند نکاحیه ممکن است با قابلیت مطالبه و اجرای فوری مهریه عندالمطالبه تعارض تلقی شود، در عمل ممکن است دفاتر ازدواج از درج چنین شرطی در عقدنامه خودداری کنند.
در این شرایط، یکی از راهکارهای عملی، تنظیم یک اقرارنامه یا تعهدنامه رسمی مستقل در دفتر اسناد رسمی است. به این صورت که زوجه با رضایت و اختیار کامل، طی یک سند رسمی اقرار و تعهد کند که هر زمان نسبت به مطالبه و اجرای مهریه اقدام نمود، در فرآیند مطالبه و اجرای آن، توافق طرفین مبنی بر پرداخت مهریه به‌صورت سالانه و به میزان مشخص، مثلا سالی یک سکه تمام بهار آزادی، ملاک عمل قرار گیرد. در این سند باید تعداد اقساط، زمان شروع پرداخت، سررسید هر قسط و نحوه محاسبه و پرداخت آنها به‌طور کاملا صریح و بدون ابهام تعیین شود.
البته باید توجه داشت که تنظیم این سند نیز به‌تنهایی تضمین مطلقی برای جلوگیری از مطالبه یا اقدامات اجرایی برخلاف مفاد آن ایجاد نمی‌کند و اعتبار و قابلیت استناد آن در فرآیند اجرا یا در صورت بروز اختلاف، به متن دقیق سند و نحوه تنظیم تعهد بستگی دارد. بنابراین بهتر است متن اقرارنامه یا تعهدنامه پیش از تنظیم، به‌صورت تخصصی تنظیم شود تا حتی‌الامکان از ایجاد اختلاف در آینده جلوگیری شود.
بهترین راهکار، تنظیم صلح‌نامه رسمی در دفترخانه اسناد رسمی است که در آن زوجه مهریه را به اقساط سالیانه صلح کند و این صلح‌نامه را به عقدنامه ضمیمه کنید، زیرا صلح عقدی لازم و غیرقابل فسخ است و دادگاه به آن استناد میکند. همچنین میتوانید اقرارنامه رسمی با همین مضمون در دفترخانه تنظیم کنید که در صورت عدم ثبت شرط در عقدنامه، به عنوان سند رسمی معتبر شناخته شود. در نهایت، اگر دفتر ازدواج از ثبت شرط امتناع کرد، میتوانید پس از عقد، با توافق طرفین، در همان دفترخانه، اقرارنامه یا صلح‌نامه رسمی را تنظیم و به عقدنامه پیوست کنید. این اسناد رسمی، در صورت اختلاف، توسط دادگاه قابل استناد و اجرا خواهند بود.
امکان درج شرط موافق قانون در سند ازدواج وجود دارد و شرط مزبور نیز قانونی و قابل درج است و لذا بهتر است از دتر ازدواج علت مخالفت رو جویا بشید
در خصوص اخذ اقرارنامه قبل از ثبت چنین امری امکان پذیر و معتبر نیست و منطقا باید بعداز ثبت سند ازدواج اقدام به اخذ اقرارنامه کرد
با سلام
راهکار کاملا قطعی و بدون ریسک برای تحمیل پرداخت مهریه به‌صورت سالی یک سکه وجود ندارد؛ زیرا مهریه اصولا پس از عقد، دین حال محسوب میشود مگر اینکه مدت‌دار بودن آن به‌طور معتبر و صریح جزء توافق زوجین قرار گیرد.
بهترین راه این است که خود مهریه از ابتدا به‌صورت مؤجل و با سررسیدهای مشخص تعیین شود؛ مثلا در عقدنامه یا سند رسمی همزمان با عقد، صراحتا قید شود که مهریه در اقساط مشخص، مثلا سالانه یک سکه، سررسید دارد و زوجه تا قبل از سررسید هر قسط حق مطالبه آن را ندارد.
اقرارنامه یک‌طرفه یا شرطی که بعدا تنظیم شود، ممکن است محل اختلاف و تفسیر قرار گیرد. بنابراین اگر دفتر ازدواج از درج شرط خودداری میکند، تنظیم توافق دقیق و رسمی همزمان با عقد در دفترخانه اسناد رسمی و تصریح روشن به «مؤجل بودن مهریه و زمان سررسید هر قسط» از نظر اثباتی مطمئن‌تر است، هرچند باز هم نمی‌توان درباره رویه قضایی، تضمین صددرصد داد.
از آنجا که ثبت شرط اقساطی در سند رسمی با ماهیت «حق مطالبه فوری» در تضاد است و دفاتر معمولا از آن اجتناب می‌کنند، راهکار قطعی و حقوقی، تنظیم یک «توافقنامه مستقل و جداگانه» (خارج از عقدنامه) یا تهیه یک «اقرارنامه رسمی» مبنی بر «تعهد به پرداخت مهریه به صورت اقساطی و تعیین جدول زمانی دقیق» است؛ چرا که اگرچه ممکن است در اجرای احکام با چالش‌های رویه‌ای مواجه شوید، اما این سند از نظر ماهوی یک «سند رسمی» محسوب شده و در صورت بروز اختلاف، برخلاف شرط منعکس در عقدنامه، قابلیت استناد به عنوان یک تعهد جدید و مجزا را برای اثبات موافقت طرف مقابل فراهم میکند.
سلام پیرو سوال شما، راهکار کاملا قطعی برای تضمین پذیرش قضایی وجود ندارد؛ اما مطمئن‌ترین روش این است که شرط پرداخت سالانه یک سکه را صریحا به‌عنوان شرط ضمن عقد نکاح در خود عقدنامه و با امضای زوجین درج کنید، نه صرفا اقرارنامه جداگانه. اگر دفترخانه از ثبت شرط خودداری کند، میتوانید قبل از عقد درباره درج آن با دفتر ازدواج دیگری هماهنگ کنید؛ اقرارنامه رسمی جداگانه نیز مفید است، ولی از نظر استحکام حقوقی به‌اندازه شرط صریح ضمن عقد نیست. ضمنا عبارت شرط باید دقیقا مشخص کند «مهریه حال است ولی زوج متعهد است در هر سال حداکثر یک سکه پرداخت کند» تا با اصل استحقاق مهریه تعارض ایجاد نکند.
سلام
بله میتوانید توافق کنید که در صورت مطالبه مهریه، پرداخت آن سالانه یک سکه باشد. اگر دفتر ازدواج از درج این شرط خودداری کرد، همین توافق را به صورت سند رسمی در دفتر اسناد رسمی تنظیم کنید و صراحتا قید شود که زوجه با قبول این ترتیب پرداخت، حق مطالبه یکجای مهریه و همچنین حق درخواست تعدیل اقساط را از خود سلب و ساقط میکند.
موفق باشید
سلام میتوانید یک تعهد معلق از زوجه بگیرید که شیوه توافق شده برای نحوه پرداخت مهریه را در دفتر اسناد رسمی ثبت کنند ...معلق بر اینکه نکاح با فلان مقدار سکه جاری شود ...این تعهد معلق میتواند در دفتر اسناد رسمی نیز تنظیم گردد اگر در کاغذ عادی نیز نوشته شود و امضا شود معتبر است ..در صورت تمایل امکان تنظیم متن مخصوص شرایط شما توسط بنده فراهم است میتوانید سفارش را ثبت نمایید
با سلام کاربر گرامی اولا اینکه دفاتر ازدواج این شرط را نمی‌پذیرند خلاف قاعده است و می‌بایست با توجه به اینکه مامور به خدمات عمومی هستند که حتما به شما عدم ثبت آن را ابلاغ نمایند اما توصیه میشود در صورتی که بدون شبهه می‌خواهید اقدام به عملی انجام دهید میتوانید تمامی سکه‌های مشخص را به صورت عندالاستطاعه در عقدنامه قید نمایید
اگر منظورتان این است که از ابتدا کاری کنید که در صورت مطالبه مهریه، زوج قانونا فقط سالی یک سکه مکلف به پرداخت باشد، راه مطمئن‌تر این است که این توافق همزمان با عقد و در خود سند نکاحیه یا یک عقد لازم مرتبط با نکاح، به‌صورت شرط صریح و دقیق درج شود. ماده ۱۰۸۳ قانون مدنی صراحتا اجازه داده برای تادیه تمام یا قسمتی از مهر، مدت یا اقساط تعیین شود
سلام
درج شرط پرداخت سالانه یک سکه در سند نکاحیه با ماده ۱۰۶۹ قانون مدنی و قواعد مهریه تعارضی ندارد و سردفتر مکلف به ثبت آن است، اما در صورت امتناع، درج مهریه به صورت دین موجل با سررسیدهای سالانه مشخص در متن سند نکاحیه یا تنظیم قرارداد صلح قطعی همزمان در دفتر اسناد رسمی راهکار قانونی و لازم‌الاجرا است.
بهترین راهکار درج شرط در ضمن عقد نکاح با عنوان تقسیط مهریه و اخذ وکالت بلاعزل از زوجه برای اجرای آن است همچنین میتوانید توافقنامه جداگانه‌ای در دفتر اسناد رسمی تنظیم کنید که هرچند ممکن است برخی قضات نپذیرند اما اماره قوی بر رضایت زوجه است و ترکیب این دو روش شانس پذیرش را افزایش می‌دهد
اگر توافق واقعی طرفین این است که مهریه از ابتدا سالی یک سکه و در موعدهای مشخص پرداخت شود، بهتر است همین نحوه پرداخت به‌صورت روشن و بدون ابهام در خود سند ازدواج درج و به امضای هر دو نفر برسد، نه اینکه مهریه عندالمطالبه نوشته شود و بعد در سند دیگری درباره تقسیط آن توافق کنید. اصل درج توافق زوجین درباره نحوه پرداخت مهریه در سند ازدواج پذیرفته شده است.
اما راهی وجود ندارد که مهریه را عندالمطالبه و حال تعیین کنید و در عین حال صددرصد تضمین شود دادگاه در آینده تحت هیچ شرایطی اقساط را تغییر ندهد. اگر هدفتان قطع این اختلاف است، متن باید از ابتدا به‌گونه‌ای تنظیم شود که خود مهریه دارای سررسیدهای مشخص باشد؛ مثلا تعداد معینی سکه در موعدهای سالانه معین.
اگر دفتر ازدواج از درج چنین توافقی خودداری میکند، قبل از عقد دفتر دیگری را انتخاب کنید که حاضر باشد متن مورد توافق طرفین را پس از بررسی حقوقی، صریحا در سند ازدواج ثبت کند. اقرارنامه جداگانه زوجه به اندازه درج روشن همان توافق در سند نکاح، خیال طرفین را راحت نمی‌کند.
با سلام
توافق چه ضمن عقد نکاح چه به صورت اقرار نامه جداگانه صحیح و بلا اشکال است طبق ماده ده قانون مدنی هر توافقی بین افراد صحیح است مگر بر خلاف قوانین اماره یا نظم عمومی و اخلاق حسنه بوده باشد تقسیط مهریه کاملا صحیح است چنانچه دفاتر ازدواج از درج شرط امتناع می نمایید به صورت سند مجزا تنظیم نمایید
درود
راه قطعی، درج صریح شرط در خود سند نکاحیه و امضای هر دو طرف است .
اگر دفترخانه حاضر به درج آن نیست، اقرارنامه جداگانه تضمین قطعی ندارد بنابراین قبل از عقد، دفترخانه‌ای پیدا کنید که شرط را رسما در عقدنامه درج کند
باسلام
زن به موجب ماده ۱۰۸۲ قانون مدنی به مجرد وقوع عقد مالک مهر میشود؛ بنابراین شرط تقسیط باید به‌صورت دقیق تنظیم شود تا صرفا یک وعده اخلاقی یا تعهد مبهم تلقی نشود.
تعیین مدت یا اقساط در مقام بیان توافق زوجین و در هنگام تعیین مهر است که طرفین می توانند توافق کنند برای پرداخت مهر مدتی تعیین یا اقساطی معین شود و این توافق ارتباطی به مسئله طلاق یا تعیین اقساط به وسیله دادگاه ندارد
راهکار قطعی، انعقاد یک عقد نکاح با مهریه حال (یکجا) و سپس تنظیم یک سند عادی (یا رسمی) مبنی بر اقساط‌بندی با توافق طرفین در دفتر اسناد رسمی پس از عقد است (به شرطی که عروس در همان دفتر توافقنامه را امضا کند).
برخی دفاتر از ثبت چنین مواردی واهمه دارند به دفترخانه دیگری مراجعه نمایید. چنین شرطی صحیح است و می تواند بصورت شرط ضمن عقد ثبت شود. اقرارنامه تحت شرایطی می تواند محل ایراد باشد.
راهکار قطعی وجود ندارد؛ چون هیچ توافق خصوصی نمی‌تواند حق قانونی مطالبه مهریه را به‌طور مطلق از بین ببرد.
اما برای بیشترین استحکام، خود توافق را به‌عنوان شرط ضمن عقد نکاح در عقدنامه درج کنید؛ مثلا تعیین شود مهریه عندالمطالبه است ولی زوجه متعهد میشود در هر نوبت حداکثر یک سکه در سال مطالبه و دریافت کند. اگر دفترخانه از درج شرط خودداری میکند، قبل از عقد از یک دفترخانه اسناد رسمی و وکیل خانواده درباره قالب دقیق تعهد و امکان ثبت رسمی آن استعلام کنید.
اقرارنامه جداگانه قبل از عقد، به‌تنهایی تضمین قطعی ندارد و ممکن است بعدا درباره اعتبار یا قابلیت استناد آن اختلاف شود.
راهکار قطعی وجود ندارد؛ چون صرف اقرارنامه عادی یا رسمی قبل از عقد ممکن است در مقام مطالبه مهریه با ایراد مواجه شود.
مطمئن‌ترین راه این است که همزمان با عقد، شرط تقسیط مهریه به‌صورت شرط ضمن عقد و با رضایت صریح زوج و زوجه در سند رسمی ازدواج درج شود؛ مثلا «مهریه عندالمطالبه است، لیکن زوجه متعهد میشود در صورت مطالبه، سالانه یک سکه دریافت نماید.»
اگر دفترخانه از درج شرط خودداری کند، میتوانید از سردفتر بخواهید امتناع خود را کتبی اعلام کند و سپس از طریق اداره ثبت اسناد و مراجع نظارتی پیگیری کنید؛ اما هیچ توافق خصوصی، تضمین صددرصدی برای پذیرش آینده ایجاد نمی‌کند.
درود . باید توافقنامه ای به شکل شروط ضمن عقد تنظیم کنید تا پرداخت سکه ها به شکل متعارف عنوان شود و توافق بین شما تا وقتی مخالف قانون نباشد قابل استناد و نافذ است
راهکار قطعی و قانونی با ضمانت ۱۰۰٪ وجود ندارد؛ تنها راه مطمئن، ثبت مهریه به‌صورت عندالاستطاعه یا توافق بر سر مبلغی معقول و متناسب با توان مالی خودتان است.
درود
بنظر می‌رسد این شرط از لحاظ قانونی صحیح است و مانعی برای آن وجود ندارد. در هر صورت پیشنهاد میشود چنین شرطی را در ضمن یک تعهد جداگانه و مستقل درج کنید تا دچار مشکلات احتمالی نشوید. موفق باشید
با سلام ، دفاتر ازدواج تکلیفی به ثبت شرط تقسیط ندارند، زیرا آن را مغایر با ماهیت «عندالمطالبه» مهریه می‌دانند. هیچ راهکار قطعی و ۱۰۰٪ برای سلب حق مطالبه کل مهریه وجود ندارد، زیرا رویه قضایی، «حق مطالبه آنی» زن را بر شروط این‌چنینی مقدم می‌شمارد. بهترین اقدام، تنظیم «سند تعهد رسمی» پس از عقد است؛ هرچند توجه داشته باشید که حتی با وجود این تعهد، دادگاه‌ها ممکن است شرط شما را تنها به عنوان یک تعهد مدنی (و نه مانع قانونی برای مطالبه کل مهریه) تلقی کرده و در نهایت همچنان با تقسیط قضایی کل بدهی موافقت کنند.
سلام و احترام
در عقدنامه فقط مقدار مهریه و عند المطالبه یا عندالااستطاعه بودن آن قید میشود نه نحوه پرداخت . لذا درج شرط مورد نظر شما در عقدنامه مقدور نمیباشد
سلام، شرط پرداخت سالانه یک سکه مهریه فی‌نفسه ممنوع نیست و قابل درج در سند نکاح است، لیکن به‌دلیل تعارض با حق مطالبه فوری و امتناع رویه‌ای دفاتر، راهکار قطعی حقوقی تنظیم یک توافقنامه مستقل یا اقرارنامه رسمی (با تعیین دقیق سررسید، تعداد اقساط و آثار تاخیر) یا عقد صلح قطعی در دفتر اسناد رسمی به‌عنوان تعهدی جدید و مجزا می‌باشد که در صورت بروز اختلاف، بهترین ابزار قانونی برای اثبات توافق طرفین محسوب میشود. موفق باشید
درود شرط فوق ضمن عقد نکاح منع قانونی وجود ندارد ولی تا زمانی که عقد نکاح واقعه نشده نمی توان اقرار نامه گرفت . دلیل عدم ثبت را از دفتر ثبت ازدواج جویا شوید
شرط فی نفسه مشکلی ندارد اما برای اینکه راهکار عملی داشته باشید بهتر است همزمان با عقد یک عقد دیگر در قالب عقد صلح تنظیم کرده و تقسیط مهریه را در آن شرط کنید.
درود بنظر می‌رسد که چنین شرطی به لحاظ قانونی صحیح ومعتبر است و مانعی برای درج آن وجود ندارد. در هر صورت پیشنهاد میشود اگر مخالفتی از جانب دفترخانه بود چنین شرطی رابطور مستقل ومشکل اقرارنامه در ضمن یک تعهد جداگانه و مستقل در دفاتر اسناد رسمی درج کنید تا دچار مشکلات احتمالی نشوید
پیش از عقد دیتی ب وجود نیامده ک بتواند اقرار ب تقسیط ان کند شما اگر هم این شرط را درج نکنید در صورت عدم تمکن مالی دادگاه برای شما اعسار را تایید خواهد کرد پس بهتر است ابتدای زندگی پایه اصلی بر اعتماد گذارده شود مگر قصد جدایی دارید ک از الان ب فکر هستین
درج صریح مهریه مؤجل به پرداخت سالیانه یک سکه تا تسویه کامل،در خود سند ازدواج است که مبنای قانونی مشخص (ماده ۱۰۸۳) دارد. دفترخانه ازدواج حق ندارد از درج آن امتناع کند. اقرارنامه جداگانه، مکمل خوبی است ولی تکیه اصلی باید بر متن سند ازدواج باشد.
