خیانت در امانت از طرف فرزندان نسبت به پدری که فراموشی گرفته است قابل اثبات است؟

با سلام فردی با سو استفاده از کهولت سن و فراموشی پدرم آپارتمان وی را بنام خود سند زده است. پدرم موضوع را دیر به من اطلاع داده است و اینک به من می گوید من هم در قیمت ضرر کرده ام یعنی از قیمت آنزمان آپارتمان که تحقیق نمودیم و حدود 700 میلیون تومان بوده است در معامله 450 میلیون قید شده است و از این مبلغ هم حدود 150 میلیون نیز قرار بوده به صورت چک پرداخت شود ولی اینک مبایعه نامه و چک ها مفقود شده اند وپدرم مدرکی در اختیار ندارد. از طرفی همان فرد با نزدیک شدن به خواهرم با بهانه ازدواج به راحتی در خانه پدرم رفت و آمد می نماید و کلیه مدارک و اسناد را خواهرم در اختیار وی می گذارد. من که این قضایا را متوجه شدم تقاضای قیمومت پدرم را در دادسرای امور حسبی به دلیل حجر دادم . منتها خواهرم و آن مرد مانع از حضور پدرم در دادسرای محجورین شدند و من مجبور شدم از آنها به دادسرای کیفری شکایت ببرم. در آنجا بازپرس این دو نفر را احضار نمود و در آنجا اعلام نمودند که زن و شوهر هستند اما با پرسش از پدرم وی این موضوع را رد نمود و گفت که از این امر بی اطلاع است. به همین خاطر بلزپرس پدرم را برای معاینات پزشکی به پزشکی قانونی ارجاع داد. اینک این دو نفر پدرم را به حالت گروگان در اختیار گرفته و حتی خودشان وی را به پزشکی قانونی و مراکز آزمایشات تکمیلی می برند و من نگران دست بردن در نتایج هستم .آنها به پدرم تلقین می نمایند که من می خواهم وی را به تیمارستان ببرم و از این طریق رابطه وی را با من قطع کرده اند. بنده این موضوع را به دادسرای امور حسبی اطلاع داده ام منتها آنها این امر را خانوادگی می دانند و دخالتی نمی کنند در حالی که همه اینه مصادیق سالمندآزاری هستند ولی دادگاه می گوید سالمندآزاری جرم انگاری نشده است. لطفا" راهنمایی بفرمایید در این موارد چه باید کرد. در ضمن می خواستم بدانم اگر پزشکی قانونی تاریخ حجر را بعد از زمان انتقال سند اعلام کند آیا باز می توانم از طرف پدرم ادعای غبن فاحش در قیمت آپارتمان و نیز عدم وصول چک ها را بنمایم یا خیر؟