بعد از پایان ۷ سالگی اگر پدرش دادخواست حضانت داد با این روحیه ی پسرم چه کنم؟
با سلام بنده از همسرم جدا زندگی میکنم و هنوز طلاق نگرفتیم بنده اصفهان وایشان تهران هستند.پسرم ۶ ساله هست و فعلا با بنده زندگی میکند و وابستگی شدیدی به من و خانواده ی من دارد .پدرش تقاضای ملاقات فرزند داده دادگاه برای ایشان جمعه ها رو تعیین کرده که بچرو ببینه اما خود پدرش حتی یک جمعه در این ۷.۸ ماه که جدا هستیم برای دیدار فرزندم نیامد.و فرزندم هم به شدت از پدرش متنفر است و شبها کابوس میبینه که نکنه پدرش ببرتش.دلیل تنفرش هم این هست که در آخرین درگیری مرا به همراه خانواده اش جلوی چشم پسرم کتک زدن و دلیلشان هم این بود که باید مهرمو ببخشم.و پسرم از اون اتفاق به بعد اضطراب شدیدی نسبت به پدرش داشت و حتی تا سر کوچه باهاش نمیرفت و گریه میکرد تا من دیگه با توجه به شرایط مجبور به ترک زندگی و با پسرم به اصفهان آمدم.الان سوالم از شما وکلای عزیز این است که بعد از پایان ۷ سالگی اگر پدرش دادخواست حضانت داد با این روحیه ی پسرم چه کنم؟ اصلا حاضر نیست یک لحظه ببینتش؟در ضمن ایشان فقط ۵۰۰ نفقه برای فرزندش تقبل کرده و در واقع پدرم خرج واقعی پسرم رو میده و بنده هم فعلا بخاطر اضطراب جدایی که پسرم داره سر کار هم نمتونم برم.اما پدرم از هر لحاظ رفاه رو برای ما فراهم کرده و شرایط رفاهی ما مطلوب است.آیا دادگاه بی قید شرط حضانت پسرم رو بعد از ۷ سالگی به پدرش می دهد یا این روحیه ی فرزندم را در نظر میگیرد؟
حضانت فرزند بعد از هفتسالگی قاعدتاً با پدر است، اما تصمیم نهایی به نظر دادگاه و اولویت مصلحت کودک بستگی دارد. مواردی مانند عدم صلاحیت اخلاقی و روانی پدر یا آسیب به فرزند میتواند در نظر دادگاه مؤثر باشد.
