بجز شرط تنصیف اموال، چه تفاوتی بین طلاق به خواست زوج و طلاق به خواست زوجه وجود دارد؟

مستحضر باشید که منعی برای ذکر نیست، تفاوت و روند رسیدگی طلاق از جانب زوج با طلاق از جانب زوجه کاملا متفاوت است، طلاق از جانب زوجه در صورت عدم وجود وکالت در طلاق، بایستی با اثبات عسروحرج باشد.

فراوان
در درخواست طلاق از سوی زوجه در صورت عدم پذیرش زوج به طلاق زوجه ، زوجه بایستی یا وکالت در طلاق داشته باشد یا عسر و حرج خویش را اثبات نماید در غیر اینصورت دادگاه حکم به طلاق زوجه صادر نمی نماید ، بر طبق ماده ۱۱۷۰ قانون مدنی اگر مادر در زمانی که حضانت طفل با او است ازدواج نماید خواه فرزند دختر باشد یا پسر حضانت از او به تقاضای شوهر سلب می شود. در این راستا زوج می تواند با تقدیم دادخواست سلب حضانت فرزند مشترک را از مادر پس بگیرد و حضانت را از او سلب نماید.

طرح دعوی تقاضای صدور حکم طلاق از جانب زوجه و زوج متفاوت است.چونکه قانون به زوج اجازه داده است که هر زمان از دادگاه تقاضای صدور حکم طلاق نمایند ولی زوجه باید عسر و حرج خویش را در دادگاه اثبات نمایند.
ضمنا در خصوص حضانت فرزند مشترک هم لازم نیست موضوع ازدواج زوجه قید شود

مردی که قصد طلاق دادن همسرش را داشته باشد،با وجود تمام مخالفتها قانون این حق را به او می دهد و اگر دلیل موجهی داشته باشد طلاق صورت میگیرد وگرنه باید تمام حق و حقوق مالی همسرش را پرداخت کند،اما در طلاق به درخواست زوجه باید به صورت شرایطی که در قانون مشخص شده درخواست طلاق نماید.
در خصوص حضانت فرزند تا ۷ سالگی با مادر و بعد از آن با پدر میباشد ،وقتی به سن بلوغ برسد خودش میتواند تصمیم بگیرد که نزد چه کسی میخواد بماند.