با وجود اینکه حق طلاق تحت هر شرایطی با مرد هست اگر زنی با وجود عدم تمکین چهار سال معلق باشد میتواند طلاق خود را بگیرد؟

نخیر چنین خبری صدرصد نادرسته ۴۰ سال هم همانجوری بماند فایده ندارد مگر عسر و حرج خود را به اثبات برساند که در مورد شما این موضوع هم منتفی است

سلام، خیر ایشان باید عسر و حرج خویش را ثابت کنند مضافا بر اینکه خود تمکین نکرده اند ادله ای نخواهند داشت.

درود بر شما، خیر عدم تمکین موجب عسروحرج زوجه نخواهد بود که از موجبات ایجاد طلاق از جانب زوجه شود.

درود
خیر زوجه تا زمانی که عسر و حرج خود را ثابت نکند به علت عدم تمکینی که خود آن را انتخاب کرده نمی تواند مدعی عسر و حرج شود.

اگر عسر و حرج زوجه اثبات شود می تونن طلاق بگیرند

باسلام و احترام
در صورت ترک زندگی توسط زوج به صورت متوالی ۶ ماه و متناوب ۹ ماه، زوجه می تواند به دلیل عسروحرج ایجاد شده طلاق بگیرد

سلام
ازمصادیق عسروحرج زوجه

۱ - ترک زندگی خانوادگی توسط زوج حداقل به مدت شش ماه متوالی و یا نه ماه متناوب در مدت یک سال بدون عذر موجه.

با درود به مواد ذیل توجه بفرمایید.
ماده ۱۱۲۹ - در صورت استنکاف شوهر از دادن نفقه و عدم امکان اجرای حکم محکمه و الزام او به دادن نفقه زن می تواند برای طلاق به حاکم رجوع کند و حاکم شوهر را اجبار به طلاق می نماید. همچنین است در صورت عجز شوهر از دادن نفقه.

ماده ۱۱۳۰ - در صورتی که دوام زوجیت موجب عسر و حرج زوجه باشد، وی می تواند به حاکم شرع مراجعه و تقاضای طلاق کند، چنانچه عسر و حرج مذکور در محکمه ثابت شود، دادگاه می تواند زوج را اجبار به طلاق نماید و در صورتی که اجبار میسر نباشد زوجه به اذن حاکم شرع طلاق داده می شود.
تبصره - عسر و حرج موضوع این ماده عبارت است از به وجود آمدن وضعیتی که ادامه زندگی را برای زوجه با مشقت همراه ساخته وتحمل آن مشکل باشد و موارد ذیل در صورت احراز توسط دادگاه صالح از مصادیق عسر و حرج محسوب می گردد:
۱ - ترک زندگی خانوادگی توسط زوج حداقل به مدت شش ماه متوالی و یا نه ماه متناوب در مدت یک سال بدون عذر موجه.
۲ - اعتیاد زوج به یکی از انواع مواد مخدر و یا ابتلا وی به مشروبات الکلی که به اساس زندگی خانوادگی خلل وارد آورد و امتناع یا عدم امکان الزام وی به ترک آن در مدتی که به تشخیص پزشک برای ترک اعتیاد لازم بوده است.
۳ - محکومیت قطعی زوج به حبس پنج سال یا بیشتر.
۴ - ضرب وشتم یا هرگونه سو رفتار مستمر زوج که عرفا با توجه به وضعیت زوجه قابل تحمل نباشد.
۵ - ابتلا زوج به بیماری های صعب العلاج روانی یا ساری یا هرعارضه صعب العلاج دیگری که زندگی مشترک را مختل نماید.
موارد مندرج در این ماده مانع از آن نیست که دادگاه در سایر مواردی که عسر و حرج زن در دادگاه احراز شود، حکم طلاق صادر نماید.