ایا داور طلاق صرفا باید بگوید که سازش انجام شد یا نه یا باید نظرش را براساس شواهد و مستندات ارائه دهد؟
سلام
من داور طلاق فرزند خواهرم هستم (داور زوج) زوج نمیخواهد همسرش را طلاق دهد و اصرار به ادامه زندگی دارد اما زوجه طلاق میخواهد و اصرار دارد که حتما جدا شود
زوج لایحه های طلاق زوجه را به من نشان داد که واقعا در ان دروغ نوشته بود و من از ان اطلاع داشتم و حتی صورتجلسه دو دادگاه را به من نشان داد که زوجه کاملا در دو دادگاه متناقض صحبت کرده بود. ضمنا دادخواست طلاق زوجه به دلیل بیماری زوج بوده اما زمانی که من با او صحبت کردم ونصیحتش کردم به من گفت من با بیماری او مشکلی نداشتم ولی چون میخوام جدا بشم وکیلم گفته از بیماری او شکایت کن وگرنه همه چی به ضررت تمام می شود و من نیز شکایت کردم.
ایا حالا که همه چیز بر من روشن شده من می توانم در مقام داور بگویم که با توجه به اقرار زوجه عسرو حرجی از جهت بیماری زوج ندازدو اختلافش بابت مسائل دیگر بوده که به توصیه وکیلش از این باب وارد شده و بنظر من جدایی انها به صلاح هیچ کدام نیست و امکان ادامه زندگی مشترک وجود دارد؟؟
زوجه به من گفته به هیچ وجه زندگی نمیکند ولی من فکر میکنم بهانه جویی است.
ایا این نظر من درست است یا من صرفا فقط باید گزارش دهم که سازش کردم یا نکردم؟
وظیفه اصلی داور طلاق تلاش برای صلح و سازش و گزارش امکان یا عدم امکان آن است. با این حال داور میتواند تمام اظهارات و شنیدههای واقعی دو طرف و نظرات مستند خود درباره صلاح زندگی مشترک را در گزارش قید کند.
حدود اختیارات داور و تاثیر گزارش او تا حد زیادی به نحوه انعکاس جزئیات در متن نظریه داوری بستگی دارد.