ایا این سوپیشینه در گوداستندینگ محسوب میشه؟

داشتن سوء پیشینه موثر یا عدم آن از طریق تطبیق وضعیت شما با ماده ۲۵ قانون مجازات اسلامی سنجیده میشود مطابق این ماده محکومیت قطعی کیفری در جرایم عمدی، پس از اجرای حکم یا شمول مرور زمان، در مدت زمان مقرر در این ماده محکوم را از حقوق اجتماعی به عنوان مجازات تبعی محروم می کند:

الف– هفت سال در محکومیت به مجازات های سالب حیات و حبس ابد از تاریخ توقف اجرای حکم اصلی

ب– سه سال در محکومیت به قطع عضو، قصاص عضو در صورتی که دیه جنایت وارد شده بیش از نصف دیه مجنی علیه باشد، نفی بلد و حبس تا درجه چهار

پ– دو سال در محکومیت به شلاق حدی، قصاص عضو در صورتی که دیه جنایت وارد شده نصف دیه مجنی‌ علیه یا کمتر از آن باشد و حبس درجه پنج

تبصره ۱– در غیر موارد فوق، مراتب محکومیت در پیشینه کیفری محکوم درج می شود لکن در گواهی های صادره از مراجع ذی ربط منعکس نمی گردد مگر به درخواست مراجع قضایی برای تعیین یا بازنگری در مجازات

تبصره ۲– در مورد جرایم قابل گذشت در صورتی که پس از صدور حکم قطعی با گذشت شاکی یا مدعی خصوصی، اجرای مجازات موقوف شود اثر تبعی آن نیز رفع می شود.

تبصره ۳– در عفو و آزادی مشروط، اثر تبعی محکومیت پس از گذشت مدت های فوق از زمان عفو یا اتمام مدت آزادی مشروط رفع می شود. محکوم در مدت زمان آزادی مشروط و همچنین در زمان اجرای حکم نیز از حقوق اجتماعی محروم می گردد.

بنابراین با نظر به مفاد ماده یاد شده ۱- چنانچه جرم انتسابی به فرد از زمره جرایم یاد شده در بندهای الف و ب و پ باشد و ۲- جرم هم عمدی باشد (جرایم غیر عمد و ناشی از قصور و بی احتیاطی و بی مبالاتی سوء پیشینه ندارند) و ۳- جرم از جرایمی باشد که دارای مجازات حداقل ۲ سال و بیشتر (جرم درجه ۵) است و ۴- رسیدگی های قضایی منجر به محکومیت قطعی مرتکب شده باشد ۵- از تاریخ قطعیت حکم یا شمول مرور زمان مدت های یاد شده در بندهای الف ب وت نگذشته باشد
در این موارد فرد دارای سوء پیشینه موثر تلقی میشود و فرد در این مدت ها و در جرایم یاد شده در این ماده صرفا از حقوق اجتماعی ذکر شده در ماده ۲۶ قانون مجازات اسلامی محروم میشود.(مصادیق ماده ۲۶ حصری است)

حقوق اجتماعی یاد شده در ماده ۲۶ مذکور شامل موارد ذیل است:

ماده ۲۶– حقوق اجتماعی موضوع این قانون به شرح زیر است:

الف– داوطلب شدن در انتخابات ریاست جمهوری، مجلس خبرگان رهبری، مجلس شورای اسلامی و شوراهای اسلامی شهر و روستا

ب– عضویت در شورای نگهبان، مجمع تشخیص مصلحت نظام یا هیات دولت و تصدی معاونت رییس جمهور

پ– تصدی ریاست قوه قضاییه، دادستانی کل کشور، ریاست دیوان عالی کشور و ریاست دیوان عدالت اداری

ت– انتخاب شدن یا عضویت در انجمن ها، شوراها، احزاب و جمعیت ها به موجب قانون یا با رای مردم

ث– عضویت در هیات های منصفه و امناء و شوراهای حل اختلاف

ج– اشتغال به عنوان مدیر مسؤول یا سردبیر رسانه های گروهی

چ– استخدام و یا اشتغال در کلیه دستگاه های حکومتی اعم از قوای سه گانه و سازمان ها و شرکت های وابسته به آنها، صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران، نیروهای مسلح و سایر نهادهای تحت نظر رهبری، شهرداری ها و مؤسسات مامور به خدمات عمومی و دستگاه های مستلزم تصریح یا ذکر نام برای شمول قانون بر آنها

ح– اشتغال به عنوان وکیل دادگستری و تصدی دفاتر ثبت اسناد رسمی و ازدواج و طلاق و دفتریاری

خ– انتخاب شدن به سمت قیم، امین، متولی، ناظر یا متصدی موقوفات عام

د– انتخاب شدن به سمت داوری یا کارشناسی در مراجع رسمی

ذ– استفاده از نشان های دولتی و عناوین افتخاری

ر– تاسیس، اداره یا عضویت در هیات مدیره شرکت های دولتی، تعاونی و خصوصی یا ثبت نام تجارتی یا مؤسسه آموزشی، پژوهشی، فرهنگی و علمی

تبصره ۱– مستخدمان دستگاه های حکومتی در صورت محرومیت از حقوق اجتماعی، خواه به عنوان مجازات اصلی و خواه مجازات تکمیلی یا تبعی، حسب مورد در مدت مقرر در حکم یا قانون، از خدمت منفصل می شوند.

تبصره ۲– هر کس به عنوان مجازات تبعی از حقوق اجتماعی محروم گردد پس از گذشت مواعد مقرر در ماده (۲۵) این قانون اعاده حیثیت می شود و آثار تبعی محکومیت وی زائل می گردد مگر در مورد بندهای (الف)، (ب) و (پ) این ماده که از حقوق مزبور به طور دائمی محروم می شود.