لطفاً اتصال اینترنت خود را بررسی کنید.
سلام و خسته نباشید، نص تبصره ۴ قانون اصلاح مقررات مربوط به طلاق، مصوب ۱۳۷۱ مقرر میدارد: (در طلاق رجعی گواهی کتبی اسکان زوجه مطلقه در منزل مشترک تا پایان عده الزامی است) و این در حالیست که زوج شخصا مانع سکونت زوجه در منزل مشترک میباشد. رای صادر شده، آیا قضات به این قانون عمل میکنند و میشه در تجدیدنظر به این تبصره قانونی اشاره کرد و به استناد آن به گواهی عدم امکان سازش معترض بود؟
باسلام؛
در حال حاضر به موجب بند ۸ مادۀ ۵۸ قانون حمایت خانواده مصوب ۱۳۹۱ همۀ این ماده واحده نسخ شده است.
امکان پذیرش اعتراض به دلیل عدم امکان سکونت در منزل زوج بعید است.
پروندهی شما جزئیات خودش را دارد؛ با یک وکیل خانواده صحبت کنید
پاسخهای این صفحه کلی هستند و برای آشنایی نوشته شدهاند. ۲٬۹۸۳ وکیل با تخصص در این حوزه در بنیاد وکلا عضو هستند.
ثبتنام لازم نیست؛ فقط شمارهٔ موبایل، آن هم فقط برای همین مشاوره.
و درود ، این تبصره نسخ شده لکن دادگاه مکلف به تعیین نفقه ایام عده می باشد و در صورت عدم تعیین از سوی دادگاه بدوی ، قابل نقض در دادگاه تجدیدنظر استان می باشد
به موجب قانون حمایت از خانواده ۹۱، نسخ شده و قابل استناد نیست
این تبصره نسخ شده است و از این جهت است که نفقه ایام عده صرفا تعین می گردد
خیر وفق بند ۸ ماده ۵۸ قانون حمایت خانواده مصوب ۱۳۹۱ قانون مذکور نسخ گردیده و قابل استناد نمی باشد.
این تبصره نسخ شده اما نفقه در ایام عده قابل مطالبه است.
خیر اجرا نمی شود و البته در عده نفقه با مرد است.
باسلام
این تبصره نسخ شده، لذا قابل استناد نیست.
هیچکدام از این پاسخها دقیقاً پروندهٔ شما نبود؟
پاسخهای عمومی، مدارک و تاریخها و شرایط خاصِ شما را نمیبینند. در یک مشاورهٔ تلفنی، وکیل روی همین پرونده با شما صحبت میکند و قدم بعدی را مشخص میکند.
ثبتنام لازم نیست؛ فقط شمارهٔ موبایل، آن هم فقط برای همین مشاوره.
