اقدامات متصوره قانونی بابت عدم باکرگی زوجه و اقرار وی

۱) اگر پنهان ساختن عدم بکارت زوجه را بخواهید مصداقی از تدلیس در نکاح بگیرید؛ از آنجا که تدلیس با فعل مثبت رخ میدهد و نه با سکوت؛ فقط درصورتی که مشخصا و صراحتا قبل از عقد از زوجه در خصوص بکارت پرسیده شده باشد و ایشان با کلام، تصریح به وجود بکارت کرده ولی بعد از عقد و برقراری اولین رابطه، زوج آگاه به عدم بکارت و مواجه با اقرار زوجه دراینخصوص گردیده باشد؛ تدلیس ثابت است وگرنه درصورتیکه زوج بدون پرسیدن راجع این امر، صرفا خودش تصور میکرده که زوجه باکره است و بعد مشخص شده که باکره نبوده است؛ نه تدلیس ثابت است و نه خیار فسخ ناشی از تخلف وصف و لذا فقط به زعم برخی فقها، تفاوت میزان ارش البکاره عرفی از میزان مهرالمسمی تعیین شده برای زوجه، کاسته میشود.

۲) از طرف دیگر مستحضر باشید که خیار فسخ ناشی از تدلیس فوری است و عدم علم شما به فوریت اعمال خیار، باعث اسقاط شرط فوریت آن نمیشود لذا در فرضی که وفق توضیحات بند ۱، خیار تدلیس داشته باشید هم، اگر از اولین رابطه شما که منجر به علم شما به عدم بکارت زوجه گردیده است؛ بیش از میزان زمان عرفی که عموما برای اسقاط خیار تدلیس درنظر گرفته میشود، گذشته باشد و شما اقدام به فسخ نکاح نکرده باشید، دیگر حق فسخ شما از باب خیار تدلیس، اسقاط شده تلقی میگردد و دراینصورت زوج، فقط درصورتی که بکارت زوجه حین عقد صراحتا شرط گردیده و در سند نکاحیه به آن تصریح شده باشد؛ حق فسخ ناشی از تخلف از وصف خواهد داشت که این خیار، فوری نیست.

۳) و درخصوص مهریه زوجه؛ بدلیل اقرار زوج به وقوع مقاربت جنسی کامل با زوجه، وفق مفهوم مخالف ماده ۱۱۰۱ قانون مدنی؛ اگرچه فسخ نکاح هم انجام بشود، چون فسخ بعد از نزدیکی و مقاربت کامل رخ داده است؛ تمام مهرالمسمی (به جز میزان عرفی و کارشناسی ارش البکاره)، در حق زوجه ثابت است هرچند که زوجه باکره نبوده باشد و هرچند که رابطه زوجیت طرفین، همچنان در دوران عقد و در مرحله قبل از برگزاری مراسم عروسی قرار داشته باشد پس فسخ نکاح بعد از رابطه، تاثیری در تعلق مهریه به زوجه ندارد.

۴) وفق جمیع توضیحات فوق؛ با توجه به اینکه حتی در فرض اثبات خیار و اعمال حق فسخ ناشی از آن؛ میزان قابل توجهی از مهریه همسرتان کاسته نمیشود و دراینباره مجازات کیفری نیز برای ایشان متصور نیست؛ لذا اگر پذیرش و تحمل این امر برایتان دشوار است و به این دلیل متمایل به ختم نکاح هستید؛ بنظر میرسد انتخاب طلاق توافقی نسبت به انتخاب اعمال حق فسخ با طرح دعوا با توجه به تبعات هر یک از آنها برای خودتان و زوجه، انتخاب بهتری باشد و درصورتیکه در حفظ سر زوجه بکوشید، شک نکنید که اجر این بزرگواری و مردانگی، نزد خداوند نیز گم نمیشود؛ همچنانکه میتوانید از تمایل زوجه برای حفظ آبروی خود نیز بهره برده و درخصوص طلاق در سکوت و با کتمان امر در ازای ابرای مهریه، با ایشان توافق نمایید.