اعتراض به عدم انتقالی به تبعیت همسر در دیوان عدالت اداری

سکینه چهره خند

وکیل پایه یک کانون وکلای دادگستری

۴٫۹ · ۴۲ مشاوره موفق

سلام و عرض ادب

از طریق دیوان عدالت اداری دادخواهی نمایید و در دادخواست و لایحه تقدیمی اتان به دیوان، به موارد زیر استناد نمایید:

۱) استناد به ماده ۱۱۱۴ قانون مدنی و در عین حال؛ وکیل بودن زوج در شهر ملایر و ملزم بودن زوج به انجام‌ کارآموزی و تمرکز امور وکالتی خود در محل کارآموزی (شهر ملایر) وفق نظامات حاکم بر آیین وکالت که عینا همان شهر محل اشتغال دائم ایشان برای تاسیس دفتر وکالت و طبیعتا محل اسکان و اقامت دائم ایشان نیز میباشد.


۲) رسمی بودن زوجه و اینکه امر انتقال محل خدمت، توسط قانون گذار در هیچ ماده و تبصره قانونی منع نگردیده است.

۳) پایان یافتن مدت تعهد خدمت ۵ ساله زوجه در محل با وجود سابقه خدمت ۱۰ ساله که مبین خدمت به میزان دو برابر میزان سالهای مورد تعهد در محل است.

۴) اصل ۱۰ قانون اساسی
۵) اصل ۲۱ قانون اساسی

۶) بند ۹ سیاستهای ابلاغی مقام معظم رهبری در نظام اداری مبنی بر (( توجه به استحکام خانواده و ایجاد تعادل بین کار و زندگی ))

۷) بخشنامه شماره ۱۶۸/۷۵/ م ۱۶۰۵۵ مورخ ۱۳۷۵/۰۱/۲۲ معاونت ریاست جمهوری در خصوص انتقال بانوان شاغل به شهر محل سکونت همسر که براساس اصل ۱۰ قانون اساسی؛ مبین حمایت از کانون خانواده و مساعدت حکومت اسلامی جهت ایفای وظایف شرعی و قانونی زوجه است که وفق اصل ۱۱۱۴ ق.مدنی، مستلزم اقامت زوجه در محل خدمت و سکونت شوهر میباشد.

۸) وفق سیاست های حاکم فعلی مبنی بر لزوم فرزندآوری و جوانی جمعیت؛ به وجود فرزند شیرخوار یکساله خود تاکید نموده و متذکر گردید که برای یک پرستار متاهل که علاوه بر نقش کارمندی و وظیفه خدمت رسانی عمومی، دارای نقش مادری و و همسری نیز میباشد؛ فاصله موجود بین شهر نهاوند تا ملایر، با توجه به ساعات کار گردشی و شیفتی شغل پرستاری، موجب تعذر زوجه در تردد هر روزه وفق ساعات شیفت میباشد و این امر؛ از یک طرف باعث آسیب دیدن نوزاد شیرخواره خواهد بود چرا که نوزاد طبیعتا از این مهم که محل کار و محل سکونت اجباری مادر بواسطه اشتغال، از محل سکونت زوج و نیز خانواده درجه یک زوجین که میتوانند در امر نگهداری فرزند و انتقال نوزاد به محل کار در ساعات شیردهی، به مادر یاری برسانند، فاصله داشته باشد؛ دچار آسیب خواهد شد و از طرفی، زوجه را از همراهی و حضور و مساعدت همسر در امر فرزندآوری در عین خدمت و اشتغال، محروم و دچار عسر و حرج نموده و از طرف دیگر؛ به دلیل اینکه اجبارا در بسیاری از ایام هفته و ماه، مانع ملاقات پدر - فرزندی زوج و طفل و نیز مانع سکونت زوجه در منزل مشترک بدلیل بعد مسافت و به تبع آن عدم امکان تمکین است؛ از موجبات عسر و حرج زوج است حال آنکه پیشبرد اهداف کلان کشور درخصوص امر فرزندآوری و جوانی جمعیت؛ با توجه به شرایط اقتصادی فعلی حاکم بر کشور، وفق بند ۲ اصل ۲۱ قانون اساسی، مستلزم همکاری و مساعدت کلیه نهادهای کشور و ارگان های خصوصی و دولتی با مادران و کارمندان متاهل خانم در جهت تسهیل امر فرزندآوری همزمان با اشتغال به خدمت جهت کمک به تامین معیشت خانواده و افزایش بهره وری میباشد.