لطفاً اتصال اینترنت خود را بررسی کنید.
شما میتوانید درخواست ارزیابی حقوقی خود را بطور مستقیم برای ارسال کنید و در کوتاهترین زمان ممکن از ایشان پاسخ بگیرید.
یک نفر مطالب علمی مربوط به روانشناسی، تغذیه و موضوعات مشابه را از چند سایت ایرانی و خارجی گردآوری کرده و گزیدهای از آنها را با ذکر منابع، بهصورت رایگان در اینستاگرام منتشر میکند. آیا این کار در هر یک از حالتهای زیر نیاز به مجوز صاحب اثر یا ناشر دارد؟ الف) مطالب از مقالهها و سایتهای خارجی ترجمه شده باشند و منبع ذکر شود. ب) مطالب از سایتها و مقالههای ایرانی گردآوری و گزینش شده باشند و منبع ذکر شود.
در هر دو حالت، ذکر منبع بهتنهایی کافی نیست و انتشار عمومی آثار دیگران بدون اجازهٔ صاحب اثر میتواند نقض حقوق مؤلف محسوب شود.
طبق قانون حمایت از حقوق مؤلفان، مصنفان و هنرمندان (مصوب ۱۳۴۸)، ترجمه، تلخیص، گردآوری و انتشار عمومی اثر دیگری بدون اذن صاحب اثر ممنوع است، حتی اگر منبع ذکر شود. این قانون آثار ایرانی را صریحاً پوشش میدهد. در مورد آثار خارجی نیز ایران به کنوانسیون برن ملحق نشده، اما ترجمه و انتشار آثار خارجی بدون مجوز از نظر اخلاق حرفهای و برخی رویههای قضایی داخلی بیاشکال تلقی نمیشود.
برای انتشار بدون خطر، از مطالبی استفاده کنید که صراحتاً با مجوز Creative Commons یا اجازهٔ بازنشر منتشر شدهاند، یا پیش از انتشار از صاحب اثر یا ناشر بهصورت کتبی اجازه بگیرید. نقل قولهای کوتاه و تحلیلمحور (نه بازنشر کامل یا تلخیص گسترده) معمولاً در چارچوب استفادهٔ منصفانه توجیهپذیرتر است.
با سلام
صرف ذکر منبع کافی نیست؛ ترجمه یا بازنشر متن دارای حق مؤلف نیازمند اجازه است، اما گردآوری و بیان مستقل مطالب با ذکر منبع، اصولا مجوز نمیخواهد.
ذکر منبع بهتنهایی جایگزین مجوز صاحب اثر نیست.
ترجمه و انتشار مطالب خارجی، در صورت حمایت قانونی، ممکن است نیازمند مجوز باشد. انتشار گزیده مطالب ایرانی نیز، بسته به میزان استفاده، ممکن است به مجوز نیاز داشته باشد.
