لطفاً اتصال اینترنت خود را بررسی کنید.
پدرم به من اجازه خروج از منزل حتی برای کار کردن را نمیدهد هر وقت از او سوال میکنم برای چی جواب میدهد تو آبروی مرا برده ای من را سرافکنده کردی در صورتی من هیچ کار اشتباهی نکردم دیشب با اصرار ازش خواهش کردم بهم بگه من پیش چه کسی و چرا او را سرافکنده کردم و جواب داد که کسی چاقو زیر گلوی تو گذاشته و تو از ترس با او رابطه داشتی در صورتی که به خدای احد و واحد هیچ وقت این اتفاق نیوفتاده واقعا دیگه نمیدونم چی باید بگم
این پاسخ بهصورت خودکار و بر اساس میزان جزئیات در ابتدا آمده است، نه بهعنوان تأیید محتوای آن.
دختر هستید یا پسر؟ سن شما چند سال است؟
به طور کلی اگر به سن قانونی رسیده باشید میتوانید راسا برای نحوه زندگی و شغل خود تصمیم بگیرید .
پروندهی شما جزئیات خودش را دارد؛ با یک وکیل کیفری صحبت کنید
پاسخهای این صفحه کلی هستند و برای آشنایی نوشته شدهاند. ۲٬۷۰۵ وکیل با تخصص در این حوزه در بنیاد وکلا عضو هستند.
ثبتنام لازم نیست؛ فقط شمارهٔ موبایل، آن هم فقط برای همین مشاوره.
بادرود. اگر به سن قانونی رسیده این؛میتوانید خودتون درامورات زندگیت و رفت و آمدهات شخصا تصمیم بگیرید.ولی اگر زیر سن قانونی هستین؛و دخترهستین تلفنی با مشاور بهزیستی ویا مشاورهای خانواده هماهنگ بشین تا باپدرتون تماس بگیرند تا روابط پدر و فرزندی تان هم مختل نشود و با آرامش موضوع حل و فصل گردد.
اگر به سن قانونی رسیده اید میتوانید مستقل زندگی کنید و در مورد رفت و آمد ها نیازمند اذن پدر نیستید . البته پیش از این کار لهتر است با اورژانس اجتماعی تماس بگیرید و از کمک مشاورین استفاده کنید .
شما می توانید با پلیس اجتماعی تماس بگیرید می توانید با وکیل تماس بگیرید می توانید در خصوص موارد خود وکیل داشته باشید هیچ کسی نمی تواند آزادی های شما را محدود نماید شما می توانید
در صورتی که به سن قانونی رسیده اید می توانید مستقلا زندگی کنید. اذن پدر احتیاج نیست. اما بهتر است برای بهبود روابط و رفع بدبینی و سوتفاهم پدرتان با مشاورین خانواده صحبت کنید.
موضوع را با مشاور خانواده مطرح کنید تا با انجام مشاوره با پدر راهکار مناسب ارائه شود
امکان زندگی مستقل در صورتی که به سن قانونی رسیده باشید برای شما وجود دارد. با اورژانس اجتماعی تماس بفرمایید
باسلام واحترام ازطریق مشاوره موضوع را حل نمایید
اگر بالای سن قانونی باشید می توانید مستقل باشید
با اورژانس اجتماعی تماس بگیرد و موضوع را پیگیری نمایید
خیلی جدی این موضوع را با روانشناس مطرح و پیگیری کنید.
هیچکدام از این پاسخها دقیقاً پروندهٔ شما نبود؟
پاسخهای عمومی، مدارک و تاریخها و شرایط خاصِ شما را نمیبینند. در یک مشاورهٔ تلفنی، وکیل روی همین پرونده با شما صحبت میکند و قدم بعدی را مشخص میکند.
ثبتنام لازم نیست؛ فقط شمارهٔ موبایل، آن هم فقط برای همین مشاوره.
