اثبات انتقال چک با قرارداد جداگانه در صورت انکار امضای ظهرنویس
یک فقره چک در وجه [الف] صادر شده است. [الف] به موجب قراردادی با عنوان «تسویه‌حساب فیمابین»، چک را به [ب] واگذار کرده و [ب] نیز چک را برگشت زده است. با این حال، [الف] امضای منتسب به خود در ظهر چک را انکار کرده و کارشناسی نیز تأیید کرده که امضای مذکور متعلق به [الف] نیست.
از سوی دیگر، قرارداد منعقدشده میان [الف] و [ب] صراحتاً دلالت بر واگذاری همین چک از سوی [الف] به [ب] دارد. اکنون سه سال از تاریخ گواهی عدم پرداخت گذشته و [ب] صرفاً وجه چک را از صادرکننده مطالبه کرده و ادعایی علیه [الف] به‌عنوان ظهرنویس مطرح نکرده، چون مهلت مراجعه به ظهرنویس سپری شده است.
صادرکننده و [الف] با استناد به عدم احراز اصالت امضای ظهر چک مدعی‌اند انتقال چک به [ب] به نحو قانونی صورت نگرفته و صادرکننده تعهدی به پرداخت وجه به [ب] ندارد. آیا عدم احراز اصالت امضای ظهرنویسی، به‌تنهایی موجب عدم استحقاق [ب] در مطالبه وجه چک از صادرکننده می‌شود؟ یا قرارداد مستقل واگذاری میتواند برای اثبات انتقال و استحقاق [ب] کافی باشد؟
عدم اصالت امضای پشت چک به تنهایی حق مطالبه از صادرکننده را ساقط نمی‌کند و قرارداد مستقل واگذاری میتواند انتقال مدنی طلب را اثبات کند، هرچند مزایای اسناد تجاری از بین می‌رود.
این قاعده کلی انتقال مدنی است اما موفقیت دعوا به متن دقیق قرارداد و چگونگی احراز انتقال طلب بستگی دارد.
