آیا میتوان از شرط حق مسکن که در زمان عقد به زن داده شده، در زمان طلاق استفاده کرد؟

سلام
حق مذکور صرفا در ارتباط با تعیین محل زندگی می باشد و نمی توان به استناد آن خواستار خرید منزل شد.

بله میتوان شرط ضمن عقد را اجرا گذاشت تا زوج الزام به ایفای تعهد شود .

سلام
حق مسکن اصولا صرفا در خصوص تعیین محل زندگی می باشد و به استناد ان نمیتوان زوج را ملزم به خرید ملکی برای زوجه کرد

سلام
این شرط بدین معنی است که در زمان زندگی مشترک زن اختیار تعیین محل سکونت را داشته باشد.و متضمن خرید منزل برای زن نمی باشد.

با درود ؛ شرط ضمن عقد حق تعیین مسکن مربوط به انتخاب مسکن جهت زندگی مشترک است و به زمان بعد از طلاق تسری نمی یابد.

با سلام. وقت بخیر
به موجب ماده ۱۰۰۵ اقامتگاه زن شوهردار همان اقامتگاهی است که شوهر در آن زندگی می‌کند.اما زنی که شوهر او اقامتگاه معلومی ندارد و همچنین زنی که با رضایت شوهر خود یا به اجازه محکمه مسکن علیحده اختیار کرده است، می‌تواند اقامتگاه شخصی علیحده نیز داشته باشد.
طبق ماده ۱۷۰۷ قانون مدنی، در تعریف نفقه آمده است نفقه همه نیازهای متعارف و متناسب با وضعیت زن از قبیل مسکن، البسه، غذا، اثاث منزل و هزینه‌های درمانی و بهداشتی و نیز خادم در صورت عادت یا احتیاج به واسطه نقصان یا مرض.
قانونگذار در مواردی به دلیل حمایت از زوجه، با توجه به شرایط و مشکلات رفتاری و اخلاقی زوجین به او اجازه می‌دهد که مسکن جداگانه داشته باشد.
با وجودپیش‌بینی حمایتی از سوی قانونگذار، این موضوع در مواردی از سوی افراد نادیده گرفته می‌شود و مورد غفلت قرار می‌گیرد
اگر بودن زن با شوهر در یک منزل، متضمن خوف ضرر بدنی یا مالی یا شرافتی برای زن باشد، حق مسکن به وی اعطاء می شود و می‌تواند مسکن جداگانه اختیار کند و در صورت ثبوت مظنه و گمان ضرر مزبور، محکمه حکم بازگشت به منزل شوهر نخواهد داد و مادام که زن در بازگشتن بر ماده ۱۱۱۵ قانون مدنی وجود دارد، درج عبارت «متضمن خوف ضرر بدنی یا مالی یا شرافتی برای زن» است. به این معنا که قانونگذار تاکید می‌کند در صورتی که زن ترس از ضرر و زیان بدنی یا مالی یا شرافتی نیز داشته باشد، می‌تواند با اجازه دادگاه از حق مسکن خویش بهره گرفته و خانه‌ای که در آن با شوهرش زندگی می‌کرد را ترک کرده و برای خود مسکنی جداگانه البته با هزینه شوهر اختیار کند.
در ماده ۱۱۱۵ قانون مدنی از سوی قانونگذار مقرر شده است. پرداخت نفقه و همچنین تعیین اقامتگاه زن شوهردار با همسرش است. ماده ۱۱۱۴ قانون مدنی نیز می‌گوید که زن باید در منزلی که شوهر تعیین می‌کند، سکنی کند، مگر آن که اختیار تعیین منزل به زن داده شده باشد.
در عین حال، موضوعی که در قالب شرط ضمن عقد به عنوان تعیین مسکن ذکر می‌شود،‌ انتخاب محل سکونت است و نه زندگی در منزلی جداگانه از شوهر ونه خرید مسکن زیرا اقتضای زندگی مشترک، حضور در یک منزل است.و این به معنای خرید منزل توسط زوج نمیباشد ممکن است با توجه به شرایط مالی و توان و قدرت زوج الزام به خرید نمیشود چنانچه این مضوع در عقد نامه ضمن عقد به عنوان شرطی ذکر شده باشد قابل درخواست و الزام از جانب زوجه با خرید مسکن مستقل خواهد بود اجبار به خرید منزل ممکن نیست.
سلامت و پایدار باشید